Γκουαρντιόλα εναντίον Κλοπ, μια αγγλική παραγωγή…

Πολλά μπορεί να καταμαρτυρήσει κανείς στους Αγγλους, αλλά δεν χωράει αμφιβολία ότι ξέρουν να πουλάνε το ποδόσφαιρό τους καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο. Είναι μάλιστα τόσο ικανοί σε αυτό, ώστε όταν κατάλαβαν ότι το πρωτάθλημα τους μπορεί να γίνει θεαματικότερο χωρίς άγγλους προπονητές, σχεδόν τους κατήργησαν! Οι πανέξυπνοι Αγγλοι λοιπόν την εβδομάδα που έρχεται θα πουλήσουν σε ολόκληρο τον κόσμο την τιτανομαχία στην οποία θα πάρουν μέρος οι δύο καλύτερες ομάδες τους τα τελευταία χρόνια: αναφέρομαι στο ματς της Μάντσεστερ Σίτι με τη Λίβερπουλ που διεκδικούν και φέτος το πρωτάθλημα Αγγλίας χωρίς να έχουν κανέναν άλλο αντίπαλο. Αύριο Κυριακή θα στηθεί μπροστά στις τηλεοράσεις ολόκληρος ο πλανήτης για να παρακολουθήσει την αναμέτρηση του Πεπ Γκουαρντιόλα με τον Γιούργκεν Κλοπ, ενός Καταλανού και ενός Γερμανού: μια εξαιρετική αγγλική παραγωγή που δίχως τους Αγγλους που πληρώνουν για δαύτη δύσκολα θα τη βλέπαμε.

La La Land
Οι δυο τύποι είναι καταπληκτικοί για πρωταγωνιστές γιατί είναι αντισυμβατικοί και ως άνθρωποι αλλά και ως προπονητές. Ο Πεπ Γκουαρντιόλα αποφάσισε κάποτε, το 2017, πριν από ένα σημαντικό ματς με την Τότεναμ, να πάρει τους παίκτες της Μάντσεστερ Σίτι ένα βράδυ και να τους πάει σινεμά. Η ιστορία μου θύμισε ότι ο Νίκος Αναστόπουλος, πριν από είκοσι πέντε χρόνια, όταν ακόμα έπαιζε ποδόσφαιρο, έπαιρνε μαζί του στο ξενοδοχείο βιντεοκασέτες για να τις βλέπει το βράδυ παρέα με τους φίλους του. Η διαφορά είναι ότι ο Νικόλας έβλεπε ταινίες με τον Τσαρλς Μπρόνσον, για να πωρώνεται κι αυτός και οι υπόλοιποι και να παίζουν καλά, ενώ ο Γκουαρντιόλα πήγε την ομάδα να δει το «La La Land». Την ίδια χρονιά, στις αρχές Δεκεμβρίου, ο Γιούργκεν Κλοπ με πρόσχημα ότι στην Αγγλία έβρεχε κι έκανε πολύ κρύο, πήρε τους παίκτες της Λίβερπουλ και τους πήγε τριήμερο αναψυχής στη Βαρκελώνη – μεταξύ άλλων είδαν όλοι μαζί και το Μπαρτσελόνα – Γκλάντμπαχ. Δεν ξέρω πόσο στοίχισε η εκδρομή, αλλά ουδείς στην Αγγλία του έκανε κριτική. Κι αυτός και ο Πεπ αποθεώθηκαν γιατί έκαναν πράγματα μη συνηθισμένα.

Παραγωγοί
Ο Γκουαρντιόλα και ο Κλοπ βρήκαν στην Αγγλία τους ιδανικούς παραγωγούς για να δημιουργήσουν αυτό που ξέρουν: ομάδες που παράγουν θέαμα και παίζουν όμορφο ποδόσφαιρο. Στον Πεπ ασκούσαν αυστηρή κριτική για το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα ακόμα και παλιοί παίκτες της ή ποδοσφαιριστές του κι ας ήταν η Μπάρτσα επί των ημερών του μια ποδοσφαιρική υπερδύναμη. Ολο και κάποιος εμφανιζόταν που δεν του άρεσε η υπερβολική κατοχή μπάλας, οι ασταμάτητες πάσες, το «τίκι τάκα» κι ας ήταν όλα ιδιαίτερα αποτελεσματικά. Οταν ο Πεπ πρωτοπήγε στην Αγγλία, η Σίτι του προσπάθησε να παίξει έτσι και δεν το έκανε πολύ επιτυχημένα: δεν τόλμησε κανείς να του πει κουβέντα. Σήμερα η ομάδα του δεν παίζει ακριβώς έτσι. Κάνει πάντα κατοχή μπάλας (όπως κάνουν όλες οι ομάδες που θέλουν να παίρνουν την πρωτοβουλία των κινήσεων στη διάρκεια ενός αγώνα), αλλά δεν αλλάζει τις πάσες που άλλαζαν τον καιρό του Πεπ η Μπάρτσα, αλλά και η Μπάγερν. Σε σχέση με τις ομάδες αυτές η Σίτι έχει παίκτες που παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες εκτέλεσης, χωρίς να ψάχνουν πάντα τον συμπαίκτη, ενώ παίζει και πολύ πιο γρήγορα στις αντεπιθέσεις – τα γκολ που είχε σημειώσει πέρυσι για παράδειγμα στο ματς με τη Λίβερπουλ είναι ενδεικτικά της αλλαγής κάποιων αντιλήψεων του Πεπ. Επίσης κανείς δεν τόλμησε να τον κατηγορήσει ότι πρόδωσε τις ιδέες του: στην Ισπανία ή στην Ιταλία θα το έκαναν πανεύκολα! Ο Γκουαρντιόλα, όσο δεν κερδίζει το Τσάμπιονς Λιγκ με τη Σίτι θα συνεχίζει να θεωρείται από τους πολέμιούς του λιγότερο σημαντικός από όσο πραγματικά είναι, αλλά εκτός Αγγλίας: στην Αγγλία αυτή η κριτική δεν υπάρχει γιατί οι άνθρωποι ξέρουν ότι δεν δουλεύει σε κάποια ομάδα που έχει συλλογή από ευρωπαϊκά τρόπαια στην τροπαιοθήκη της…

Πέμπτος
Ιδιος θαυμασμός υπάρχει και για τον Κλοπ. Στο Λίβερπουλ ξετρελάθηκαν μαζί του εξ αρχής: σε χρόνο-ρεκόρ άρχισαν να τον αποκαλούν «πέμπτο Μπιτλ» – πρόκειται για σπάνιο τίτλο τιμής. Ο ίδιος διάλεξε σωστά να πάει στη Λίβερπουλ καταλαβαίνοντας πόσο του ταιριάζει. Σε πολλά πράγματα ήταν σαν συνέχεια της Μπορούσια Ντόρτμουντ. Εχει κι αυτή εκδηλωτικούς οπαδούς που μπορεί να τον λατρέψουν, έχει μια διοίκηση που επενδύει σχεδόν αποκλειστικά σε νέους παίκτες, έχει παράγοντες με την καλή συνήθεια να δίνουν στον προπονητή πίστωση χρόνου, ειδικά αν το βιογραφικό του λέει πως αξίζει να ποντάρεις σε αυτόν. Δεν κέρδισε (ακόμα…) το πρωτάθλημα και χρειάστηκε πολύ καιρό για να κερδίσει τον πρώτο του μεγάλο τίτλο – το Τσάμπιονς Λιγκ το κατέκτησε μόλις πέρυσι. Αλλά οι Αγγλοι βλέπουν ότι έκανε σπουδαία δουλειά σε πολλούς τομείς: κυρίως ξόδεψε σωστά τα λεφτά της ομάδας επενδύοντας αρχικά σε τρεις νέους κυνηγούς (ο Μανέ, ο Φιρμίνο κι ο Σαλάχ χαίρονται να παίζουν μαζί) και στη συνέχεια ξοδεύοντας πολλά για ένα τερματοφύλακα (τον Αλισον) και ένα στόπερ (τον Φαν Ντάικ). Εκεί που οι Γερμανοί έβλεπαν ένα αλαζόνα, οι Αγγλοι βλέπουν έναν άνθρωπο που ξέρει τι θέλει. Το μόνο ίσως που θα μπορούσε να οδηγήσει τη Λίβερπουλ σε έναν τίτλο που της λείπει τρεις δεκαετίες.

Δυσκολίες
Ο Γκουαρντιόλα έχει δυσκολίες φέτος: του λείπουν παίκτες ειδικά στην άμυνα και παλεύει να μετατρέψει σε αμυντικούς κάποιους που κάνουν άλλες δουλειές. Σε κανένα από τα ματς που έδωσε φέτος η ομάδα του δεν ήταν πλήρης και κανένα από τα φετινά παιχνίδια της δεν ήταν από αυτά που θα έμπαιναν ποτέ στο άλμπουμ με τα καλύτερά της στα χρονιά που δουλεύει μαζί του. Κι ο Κλοπ τελευταία βλέπει τη Λίβερπουλ να υποφέρει πολύ για να κερδίσει: γυρίζει ματς στο τέλος όπως αυτό με την Αστον Βίλα και σώζεται με γκολ στις καθυστερήσεις από ήττες (όπως στο Ολντ Τράφορντ στο ματς με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ). Και οι δυο ομάδες, επειδή παίζουν διαρκώς ματς υψηλής έντασης, μοιάζουν λίγο κουρασμένες. Οταν μια ομάδα τρέχει και είναι σε φόρμα, ο προπονητής της, όποιος κι αν είναι, μοιάζει σπουδαίος. Αλλά η πραγματική προσφορά του προπονητή φαίνεται όταν τα πράγματα δεν είναι τέλεια: τότε καταλαβαίνεις ποιος μπορεί να πείσει τους παίκτες του να δώσουν κάτι παραπάνω, ποιος κάτι έχει διδάξει, ποιος έχει δουλέψει τόσο καλά στη νοοτροπία, ώστε η ομάδα του να σηκωθεί, ακριβώς τη στιγμή που έμοιαζε έτοιμη να πέσει νοκάουτ.

Αυτά κάνουν ο Γκουαρντιόλα και ο Κλοπ και οι Αγγλοι τα εκτιμούν. Πιο πολύ από τις νίκες τους με τις οποίες ασχολούνται πάντα περισσότερο οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι…