Ο νέος Σπίκερ του Ουέστμινστερ

«Καλώ τον σερ Λίντσεϊ Χόιλ να αναλάβει την προεδρία της Βουλής», δήλωσε ο «Πατέρας» του Σώματος, ο 79χρονος Κένεθ Κλαρκ, μετά το πέρας της τέταρτης και τελευταίας μυστικής ψηφοφορίας που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα στο βρετανικό κοινοβούλιο. Στο αμύητο μάτι, ο εκλεκτός φάνηκε να μην ενθουσιάζεται ιδιαίτερα με την προοπτική, παρά τις ηχηρές επευφημίες των συναδέλφων του: το βίντεο δείχνει δύο άλλους βουλευτές των Εργατικών να τον σέρνουν, κάπως θεατρικά είναι η αλήθεια, από τα κομματικά έδρανα προς το βήμα του Speaker. Ακόμα μία από τις παραδόσεις του παλαιότερου εν ενεργεία κοινοβουλίου στον κόσμο, από αυτές που κάνουν την ατελείωτη σάγκα του Brexit λίγο πιο υποφερτή. Για να χρησιμοποιήσουμε μία αγγλοσαξονική έκφραση, πάντως, ο νέος πρόεδρος της Βουλής των Κοινοτήτων «έχει μεγάλα παπούτσια να γεμίσει», κι ας ρίχνει αρκετούς πόντους στον προκάτοχό του, τον θρυλικό πλέον Τζον Μπέρκοου.

Ο Μπέρκοου αποχαιρέτησε τη βρετανική Βουλή στις 31 Οκτωβρίου, την ημέρα που επρόκειτο, αλλά δεν έγινε τελικά λόγω νέας αναβολής το Brexit, έπειτα από 10 χρόνια στη θέση του Speaker, παίρνοντας μαζί του ένα πολυπληθές fan club – κυρίως βέβαια μεταξύ των remainers. Εξι ημέρες αργότερα, την Τετάρτη, επιβεβαίωσε τον αντισυμβατικό του χαρακτήρα χαρακτηρίζοντας το Brexit το μεγαλύτερο λάθος που έχει κάνει η Βρετανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – ενώ οι πρόεδροι της Βουλής οφείλουν θεωρητικά να παραμένουν ουδέτεροι ακόμα και μετά τη συνταξιοδότησή τους. Ο διάδοχός του, σερ Λίντσεϊ Χόιλ, ο οποίος επικράτησε τη Δευτέρα έξι αντιπάλων του κερδίζοντας στον τέταρτο γύρο τον επίσης Εργατικό Κρις Μπράιαντ με 325-213 ψήφους, δεν έχει καν αποκαλύψει τι ψήφισε το 2016 στο δημοψήφισμα για το Brexit: ήταν ο μόνος μεταξύ των υποψηφίων που αρνήθηκε να το κάνει.

Δύσκολο να μη συγκρίνει κανείς τον 62χρονο Λίντσεϊ Χόιλ με τον 56χρονο Μπέρκοου, κι ας είναι κάπως άδικο αυτό για τον νεοεκλεγμένο Speaker. Υπήρξε ωστόσο αναπληρωτής πρόεδρος της Βουλής, υπό τον Μπέρκοου, από το 2010, και είναι ήδη ξεκάθαρο ότι δεν έχει ούτε το μαχητικό του στυλ ούτε τα βροντερά του «order!… order!», με τα οποία επανέφερε στην τάξη τους βρετανούς βουλευτές. Οι γραβάτες του, αντίθετα με εκείνες του Μπέρκοου, είναι διακριτικές, όπως και οι τρόποι του. Ο βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον χαιρέτισε την «ευγένεια» και τον «δίκαιο» χαρακτήρα του. Ηταν και αυτό μια έμμεση μομφή για τον προκάτοχό του, που προερχόταν μεν από τις τάξεις των Τόρις, αλλά κατέληξε ένεκα Brexit στα μαχαίρια μαζί τους, ειδικά με το (μεγάλο, πλέον) σκληροπυρηνικό κομμάτι του κόμματος.

Τις σπόντες του τις έριξε και ο ίδιος ο Χόιλ, υποσχόμενος «ουδετερότητα» και «διαφάνεια», «χιούμορ και ήρεμα λόγια» και ισότιμη αντιμετώπιση όλων των βουλευτών (πολλοί θεωρούν πως ο Μπέρκοου ευνοούσε τους φίλους του και καλούσε τους βουλευτές να μιλήσουν ανάλογα με την αρχαιότητά τους). «Αυτή η Βουλή θα αλλάξει, αλλά θα αλλάξει προς το καλύτερο» διαβεβαίωσε λέγοντας πως θέλει να γίνει ξανά το βρετανικό κοινοβούλιο ζηλευτό σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως «avuncular» τον περιέγραψε η Guardian, «κάποιος που είναι σαν θείος», λέει η μετάφραση – έτσι κατάφερε ο Λίντσεϊ να σπάσει τον κανόνα που θέλει τον Speaker να προέρχεται από το κυβερνών κόμμα.

Φτάνουν όμως οι συγκρίσεις. Η Βουλή των Κοινοτήτων έχει νέο, τον 158ο κατά σειρά Speaker. Κάθισε βέβαια στη θέση αυτή μόνο μία ημέρα, την Τρίτη, ύστερα το βρετανικό κοινοβούλιο διαλύθηκε ενόψει των πρόωρων εκλογών της 12ης Δεκεμβρίου. Και πρέπει να επανεκλεγεί για να παραμείνει στο πόστο, αν και είθισται ο Speaker να κατεβαίνει υποψήφιος χωρίς αντίπαλο. Επιπλέον, τα μέλη της επόμενης Βουλής έχουν θεωρητικά δικαίωμα να τον απομακρύνουν, αν και κάτι τέτοιο θα ήταν «ιδιαίτερα ασυνήθιστο».

Ο Λίντσεϊ Χόιλ γεννήθηκε το 1957 στο Αντλινγκτον
του Λάνκασιρ, γιος ενός βουλευτή των Εργατικών, του Νταγκ Χόιλ. Εχτισε μια δική του επιχείρηση, στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και των μεταξοτυπιών, μέχρι που εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής, το 1997. Δις παντρεμένος, απέκτησε δύο κόρες, η μικρότερη όμως, η Νάταλι, έδωσε τέλος στη ζωή της προ διετίας: ο Χόιλ δεν έκρυψε τη συγκίνησή του μιλώντας, μετά την εκλογή του, για εκείνη. Πρόσφατα, φωτογραφίστηκε και με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του: έναν παπαγάλο ονόματι Μπόρις (τυχαίο;), στον οποίο έχει μάθει να φωνάζει «order!»,
μία μεγάλη χελώνα ονόματι Μάγκι και δύο σκύλους, ένα ροτβάιλερ και ένα τεριέ ονόματι Μπέτι, από το όνομα μιας άλλης θρυλικής Speaker, της μοναδικής μέχρι σήμερα γυναίκας προέδρου της Βουλής των Κοινοτήτων (1992 – 2000), Μπέτι Μπούθροϊντ. Πρόσφατα, επίσης, ποστάρισε φωτογραφία που τον απεικονίζει να παρακολουθεί, καθισμένος σε πολυθρόνα στο σπίτι του, τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγκμπι: οι ροζ ριγέ κάλτσες που φορούσε, χωρίς παπούτσια, προκάλεσαν μια κάποια χλεύη.

Αναπληρώνοντας τον Speaker, μια μέρα του 2017, ο Λίντσεϊ Χόιλ είχε διατάξει τους βουλευτές του Εθνικού Κόμματος Σκωτίας που βάλθηκαν να τραγουδούν τον ύμνο της ΕΕ, την Ωδή στη Χαρά, να σταματήσουν. «Προσωπικά δεν με πειράζει» τους είπε ήρεμα «αλλά δεν μπορώ να το επιτρέψω μέσα σε αυτή την αίθουσα, γιατί πριν το καταλάβουμε, θα αρχίσουμε να ακούμε και άλλα τραγούδια, και δεν θέλω να φτάσουμε εκεί». Θα τη χρειαστεί την ψυχραιμία ο νέος Speaker, ιδίως μετά τις εκλογές, όπως και εμείς όλοι.