Τα αυτονόητα

«Μάντρωμα» ή «ritiro», όπως κι αν το πεις η ουσία δεν αλλάζει. Οι ποδοσφαιριστές με «άνωθεν εντολή»  περιορίζονται στα προπονητικά κέντρα ωσάν να είναι φυλακισμένοι, εν είδει τιμωρίας για την κακή τους απόδοση ή για να προετοιμαστούν καλύτερα ενόψει κάποιου σημαντικού αγώνα.

Το «μάντρωμα» είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη μέθοδος καθυπόταξης των ποδοσφαιριστών στις χώρες της Μεσογείου.

Ο βαθμός της αποτελεσματικότητάς της έχει απασχολήσει κατά καιρούς τους προπονητές, αυτούς βεβαίως που διέθεταν το σθένος και την προσωπικότητα για να ανοίξουν μια τέτοια κουβέντα.

Το βασικό επιχείρημα των υπέρμαχων του μέτρου και φυσικά του προέδρου της Νάπολι Αουρέλιο Ντε Λαουρέντις είναι πως δεν πρόκειται για τιμωρία αλλά για προσπάθεια σύσφιγξης των σχέσεων των παικτών.

Ενας από τους μεγαλύτερους πολέμιους κάθε είδους μαντρώματος είναι ο Πεπ Γκουαρντιόλα.

Τα δύο πρώτα μέτρα που πήρε ο Καταλανός όταν ανέλαβε την Μπαρτσελόνα ήταν να καταργήσει τον περιορισμό των παικτών στα ξενοδοχεία πριν από τους αγώνες και η διαρρύθμιση του χώρου στο προπονητικό κέντρο ώστε οι παίκτες να τρώνε όλοι μαζί.

Ο Πεπ εμπιστευόταν απόλυτα τους ποδοσφαιριστές. Τους έλεγε πως δεν είναι αστυνομικός για να τους παρακολουθεί και πως τους κρίνει σύμφωνα με αυτά που βλέπει στον αγωνιστικό χώρο.

Ο Τσάβι που πρόσφατα ξεκίνησε το ταξίδι του στην προπονητική και είχε πρωταγωνιστήσει στην εποχή Γκουαρντιόλα, θυμάται: «Δεν είχα συνηθίσει να βρίσκομαι στο σπίτι μερικές ώρες πριν από τον αγώνα και μου φαινόταν παράξενο. Ενιωθα σαν να μην ήμουν καλά προετοιμασμένος. Σκεφτόμουν πως η μοίρα θα με τιμωρήσει με κακό παιχνίδι γιατί δεν έδινα το 100 τοις εκατό στην προετοιμασία».

Σύντομα αντιλήφθηκε πως η μοίρα όχι μόνο δεν τον τιμώρησε αλλά του προσέφερε απλόχερα πολλά καλά παιχνίδια.

Ο Γκουαρντιόλα δεν είναι μάγος αλλά ένας άνθρωπος του ποδοσφαίρου που πριν πάρει μία απόφαση για τους παίκτες του σκέφτεται σαν αυτούς πριν απ’ αυτούς. Οπως θα έπρεπε να συμβαίνει και στη ζωή. Πόσοι όμως κάνουν το αυτονόητο;