«Αν είναι να σκοτωνόμαστε, {LF}ας την κλείσουμε τη ΛΑΡΚΟ»

Τα 40 χρόνια από το θανατηφόρο ομαδικό εργατικό δυστύχημα της 2ας Νοεμβρίου του 1979 στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα, επί ιδιοκτησίας Μποδοσάκη, όπου έχασαν τη ζωή τους έξι εργαζόμενοι και τραυματίστηκαν άλλοι 10, συμπληρώθηκαν αυτές τις μέρες με τραγικό και οδυνηρό τρόπο.

Ενας 55χρονος εργάτης, πατέρας τριών παιδιών, από τη Μαλαισίνα, σκοτώθηκε χθες το πρωί στο εργοστάσιο της πολύπαθης και ζημιογόνου κρατικής βιομηχανίας παραγωγής νικελίου. Βρισκόταν στον χώρο της κοκκοποίησης, στη χαλυβουργία όπου γίνεται η τελευταία φάση επεξεργασίας του νικελίου. Στη διάρκεια εργασιών που εκτελούνταν και κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες σημειώθηκε έκρηξη και ο άτυχος άνδρας βρήκε τραγικό θάνατο.

Τα αίτια του δυστυχήματος ερευνώνται από τις αρμόδιες αστυνομικές και δικαστικές αρχές, ενώ ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης δήλωσε: «Το δυστύχημα στη ΛΑΡΚΟ με την απώλεια ενός εργαζομένου μάς έχει συγκλονίσει όλους. Η διοίκηση της επιχείρησης θα ασχοληθεί σε βάθος με το συγκεκριμένο θέμα. Κατεύθυνση του υπουργείου είναι να αποδοθούν ευθύνες όπου και αν ανήκουν. Συλλυπητήρια στην οικογένεια του θύματος και σε όλους τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ».

Ο 55χρονος πολύπειρος εργάτης δεν είναι ο μόνος που πεθαίνει στις «απαξιωμένες εγκαταστάσεις του εργοστασίου», όπως καταγγέλλουν τα ίδια τα σωματεία. Πριν από τρεις μήνες ένας συνάδελφός του έχασε τη ζωή του, ενώ το 2009 άλλοι τρεις σκοτώθηκαν στη διάρκεια της δουλειάς τους στη Λάρυμνα.

«Αν είναι να σκοτωνόμαστε κάθε μέρα, καλύτερα ας την κλείσουμε τη ΛΑΡΚΟ τονίζει στα «ΝΕΑ» με αγανάκτηση και απόγνωση ο πρόεδρος του Σωματείου των Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Ανδρέας Κορέτζελος: «Η ελλιπής συντήρηση και η φτώχεια της βιομηχανίας έχουν οδηγήσει σε απαξίωση τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου και των μεταλλείων» αναφέρει.

Ευθύνες. Ο ίδιος επιρρίπτει ευθύνες και στη διοίκηση της τελευταίας πενταετίας, καθώς έγιναν «λανθασμένες επιλογές στην τοποθέτηση, π.χ., ανθρώπων σε θέσεις-κλειδιά», ενώ μιλώντας και για την κατηφορική τροχιά της παραγωγής της ΛΑΡΚΟ υποστηρίζει πως «η κακοδιαχείριση, όπως η προπώληση ρύπων ύψους 49 εκατ. ευρώ, καθώς και η σύμβαση για τον εμπλουτισμό του μεταλλείου με ξένες εταιρείες αποδείχθηκαν ολέθριες».

«Στις 4 Νοεμβρίου, επίσης στον χώρο του εργοστασίου της Λάρυμνας, από θαύμα δεν θρηνήσαμε κι άλλα θύματα» συνεχίζει ο Κορέτζελος.

Οπως έκανε γνωστό το Συνδικάτο Συγκολλητών – Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Μετάλλου της Φθιώτιδας, «στη μία από τις τρεις γερανογέφυρες της αίθουσας, κατά την ώρα ηλεκτρολογικών δοκιμών στο άγκιστρο 25 τόνων, έχοντας αγκιστρωμένο και φορτωμένο τον κάδο μεταφοράς  μεταλλεύματος (ben), κόπηκε το συρματόσχοινο με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθεί πτώση του φορτίου. Οι πρώτες, εμπειρικές προσεγγίσεις, με κάθε επιφύλαξη, δείχνουν κακή ποιότητα συρματόσχοινου».