Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανέναν

Παρακολουθούμε τα σχετικά δημοσιεύματα με θλίψη και απογοήτευση. Οι Γιατροί του Κόσμου πρεσβεύουν την αποδοχή, τη φιλοξενία και την υποστήριξη των πιο ευάλωτων πληθυσμιακών ομάδων, μεταξύ αυτών, των αιτούντων άσυλο, των προσφύγων και των μεταναστών που έρχονται στην Ευρώπη αναζητώντας στήριξη και προστασία.

Δυστυχώς, από το 2015 οπότε και ξέσπασε η κρίση υποδοχής, κατά την οποία χιλιάδες άνθρωποι φτάνουν στα ελληνικά νησιά και πρέπει άμεσα να μεταφερθούν στην ενδοχώρα, είναι η πολλοστή φορά που βλέπουμε να εκτυλίσσονται αντίστοιχα περιστατικά. Αγωνιούμε και είμαστε ανήσυχοι για την επόμενη ημέρα, καθώς αυτή τη στιγμή περισσότεροι από 30.000 αιτούντες άσυλο βρίσκονται στα ελληνικά νησιά και περισσότεροι από 60.000 βρίσκονται στην ενδοχώρα, χωρίς όμως να υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές και το δυναμικό για να περιθάλψουμε και να υποστηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους. Θα πρέπει συνεπώς να υπάρξουν στοχευμένες ενέργειες από την κεντρική διοίκηση. Ενώ όμως η εκάστοτε κυβέρνηση καλείται να βρει άμεση και βιώσιμη λύση στο ζήτημα, πέφτει πάνω στις αντιστάσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κοινωνιών.

Οι όποιες αντιδράσεις θα μπορούσαν να καμφθούν με την εκπόνηση δράσεων πρόληψης, ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, ώστε να γίνουν οι κατάλληλες κοινωνικές ζυμώσεις. Είναι αδιανόητο όταν μεταφέρονται κάπου 300 ταλαιπωρημένοι άνθρωποι να αντιμετωπίζουν και το πρόβλημα της απόρριψης. Υπάρχουν περιφέρειες που δεν έχουν επωμιστεί καθόλου το βάρος των προσφυγικών ροών. Γενικότερα, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, υπάρχει ένα εντεινόμενο ρεύμα που στέλνει σε πρόσφυγες και μετανάστες το μήνυμα ότι δεν είναι αποδεκτοί. Αυτό αποτελεί επακόλουθο και της έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με τα τρέχοντα γεγονότα που αναζωπυρώνουν την κρίση υποδοχής στη γειτονική Τουρκία και στη Συρία. Από το 2015 – εκτός μεμονωμένων περιπτώσεων – δεν έχουμε δει μια συντονισμένη προσπάθεια για την ενημέρωση των κατοίκων χωριών και περιοχών όπως τα Βρασνά. Από τη μια, λοιπόν, πρέπει μεν να καταδικάσουμε τις προχθεσινές ενέργειες μερίδας κατοίκων, από την άλλη ωστόσο αυτό που προβάλλεται και από τα ΜΜΕ για τις συνθήκες διαβίωσης στα Κέντρα Υποδοχής μπορεί εύκολα να οδηγήσει στην αναπαραγωγή στερεοτυπικών απόψεων και στην υιοθέτηση εσφαλμένων αντιλήψεων της πραγματικότητας. Ο κόσμος πρέπει να γνωριστεί, να αλληλεπιδράσει και να συμπράξει διότι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανέναν.