Εσωκομματικά καμπανάκια – χαμηλά ο πήχης

Δυο παραδοχές αυτή τη στιγμή, αν και δεν έχουν προβληθεί ιδιαίτερα, συζητούνται πολύ έντονα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αγγίζοντας τον πυρήνα του εσωκομματικού προβληματισμού για την πορεία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η μια αναφορά είναι του Νάσου Ηλιόπουλου στην πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου του Αριστείδη Μπαλτά, «Εντός παρενθέσεως;», για την συνολική ευθύνη των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να μιλήσουν για το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Η άλλη επισήμανση προέρχεται από το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς, όπου σε σημείωμα με τίτλο, «εκλογικές τάσεις», επισημαίνεται ότι το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες ευρωεκλογές αποτελεί τη βάση από την οποία ξεκινά.

Την επισήμανση του Ινστιτούτου την ασπάζονται και μάλιστα την έχουν αναφέρει πολλές εβδομάδες πριν, πολύπειρα κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους, θέλοντας να θέσουν σε ρεαλιστικές βάσεις την επιχείρησης ανοίγματος και διεύρυνσης του κόμματος.

Μάλιστα το Ινστιτούτο, αφού αναφέρεται στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, σημειώνει πως φαίνεται ότι είναι στην πραγματικότητα «η σταθερή εκλογική του βάση, ο πυρήνας της εκλογικής του δύναμης που, ανεξαρτήτως της μεταβολής των συνθηκών, παραμένει πιστός στο κόμμα».

ΤΟ 24% ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ 31,5%. Τα καμπανάκια είναι αρκετά για την ηγεσία του κόμματος, ενώ ο πήχης για το ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το 31,5% των εθνικών εκλογών, αλλά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών που ορίζεται στο 24%, μια εκτίμηση που θέτει στον εσωκομματικό διάλογο μια διαφορετική οπτική.

Από την άλλη πλευρά, η εκτίμηση του Ηλιόπουλου που εκτίμησε ότι «ο αντίπαλος πήρε πολύ σοβαρά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πήρε σοβαρά τον εαυτό του», αποτελεί σημείο ευρύτερης συζήτησης για το ποια πρέπει να είναι η στάση του κόμματος από εδώ και πέρα.

Εν μέσω της επιχείρησης διεύρυνσης που ηγείται ο Αλέξης Τσίπρας, το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς, το think tank του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει στην ανάλυσή του, η οποία υπογράφεται από τον Κώστα Πουλάκη και την Δανάη Κολτσίδα, ότι ο πυρήνας που στήριξε το κόμμα τις εθνικές εκλογές είναι κάθε άλλο παρά αριθμητικά αμελητέος.

Το ενδιαφέρον είναι ότι πολλά στελέχη του κόμματος στις συζητήσεις τους, τόσο εντός όσο και εκτός Κουμουνδούρου, αναφέρουν πως ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος είναι σε στάση αναμονής και αναμένει να κρίνει τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι πια με βάση το κυβερνητικό παρελθόν του, αλλά πως θα κινηθεί στην αντιπολίτευση.

Το Ινστιτούτο στην ανάλυσή του, μεταξύ των παρατηρήσεών του για την κυβέρνηση, εστιάζει και στο ΣΥΡΙΖΑ, για τον οποίο υπογραμμίζει ότι το μεγάλο ερώτημα είναι κυρίως κατά πόσο θα μπορέσει, μέσα από τη διαδικασία οργανωτικής, αλλά και πολιτικής ανασυγκρότησής του, την οποία έχει ξεκινήσει, να διατυπώσει δημόσια έναν αξιακό, ιδεολογικό και προγραμματικό λόγο και δράση ξεκάθαρο και ικανό να εμπνεύσει το μέρος εκείνο της εκλογικής του βάσης που δεν αισθάνεται ταύτιση με το κόμμα (τουλάχιστον προς το παρόν).

Το μείζον για τον ΣΥΡΙΖΑ από εδώ και πέρα είναι ότι οι εκλογείς θα τον κρίνουν ως αντιπολίτευση πλέον και στην ανάλυση του Ινστιτούτου επισημαίνεται: «Και σε αυτό το πεδίο ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να βρει νέες ισορροπίες, μεταξύ θεσμικής και κινηματικής παρουσίας, μεταξύ συναίνεσης, όπου υπάρχει, και της -ακόμα και έντονης – αντιπαράθεσης, όπου απαιτείται».