Εθνική Ελλάδος, γεια σου

Πάει καιρός από τότε που περιμέναμε «πώς και τι» έναν αγώνα της εθνικής μας ομάδας. Τα καλοκαιρινά ραντεβού δίνονταν ακόμη και σε μπιτσόμπαρα με τεράστιες οθόνες. Οταν άδειαζαν οι παραλίες. Το τσουνάμι φορούσε μπλε! Τον χειμώνα σε σπίτια, γλυκιές συναθροίσεις ποδοσφαιρόφιλων με προσμονή μια επιτυχία. Τέτοιες ημέρες ήταν, 11 Οκτωβρίου του 2003, όταν η Εθνική σφράγιζε στο γηπεδάκι της Λεωφόρου το εισιτήριο για την Πορτογαλία. Τα υπόλοιπα κεφάλαια είναι γνωστά τοις πάσι.

Τώρα, πλήρης αδιαφορία του κοινού. Η ομάδα, απούσα από το προσκήνιο, ταλαιπωρημένη και ταπεινωμένη αγωνιστικά σε αυτή την προκριματική φάση του Euro 2020. Ωρες ώρες, αυτή η απουσία επιμένει να ακούσει κάτι σαν «χάρηκα πολύ που γνωριστήκαμε»! Ναι, αυτή η ομάδα που τόσο αγαπήσαμε όταν μας ταξίδεψε στα ουράνια, πασχίζει να κάνει μια νέα αρχή, να χαράξει πορεία ανοδική και να διεκδικήσει ξανά διακρίσεις. Ο κόσμος, το κοινό που πάντα χορταίνει από τις επιτυχίες και μόνο, δεν μπορεί να ξεχάσει όσες φορές έκανε βήματα προς τα πίσω. Τις στιγμές της οπισθοδρόμησης. Γιατί αυτές πληγώνουν πολύ. Βαθιά. Εχουμε καιρό να συναντήσουμε κάποιο μεγάλο κατόρθωμα. Ισως έφυγαν γενιές που οδήγησαν το ποδόσφαιρό μας σε ανώτερο επίπεδο. Μπορεί πάλι να φταίνε τα λάθη των διοικητικών, αυτών που διαφεντεύουν τις τύχες του εγχώριου ποδοσφαίρου και με τις παλινωδίες τους μόνο προς τα μπροστά δεν κοιτούν. Αποτυχίες παντού, προφανώς με ονοματεπώνυμο, που οδήγησαν στην πλήρη ανυποληψία μια ομάδα που όχι πολύ μακριά, κοιτούσε τους πάντες στα μάτια. Τώρα, δεν νικά ούτε το Λιχτενστάιν! Εκεί φτάσαμε. Και το τετ-α-τετ με την Ιταλία; Στη Ρώμη απόψε, όσοι περιδιαβούν στους δρόμους και καταλήξουν στη Φοντάνα ντι Τρέβι, δεν θα έχει νόημα να πετάξουν ένα κέρμα στο συντριβάνι, κάνοντας ευχή. Δεν μπορεί από μόνο του αυτό να φέρει την (ποδοσφαιρική) άνοιξη. Χρειάζεται και η συνδρομή προπονητή και ποδοσφαιριστών. Ο Φαν ‘τ Σιπ έκανε ρηξικέλευθες επιλογές, με την προοπτική να φέρει πιο… κοντά τα ματς για το Κατάρ, για τα προκριματικά του Μουντιάλ ’22. Τα αντιμετωπίζει αυτά τα τελευταία ραντεβού ως ένα στοίχημα, ως παιχνίδια προετοιμασίας. Θα του βγει; Παίρνει ρίσκο μεγάλο. Γιατί σε νίκη όλοι θα μιλήσουν για επανεκκίνηση, αλλά στην ήττα θα πέσει γκρίνια μεγάλη. Κρίσιμο, άρα, το σταυροδρόμι. Η Εθνική δεν έχει καν βηματισμό. Τον αναζητεί απέναντι στην Ιταλία που θα φορά πράσινα και βρίσκεται στην οδό της ανάκαμψης. Δαγκώνει αγωνιστικά. Κάπου υπάρχει κρυμμένος ο καλός εαυτός της ομάδας. Θα τον δούμε απόψε; Αν ναι, ένα χαμόγελο θα το σκάσουμε…