Τα μυστήρια {LF}των (ελληνικών){LF}γηπέδων!

Στην παλέτα των χρωμάτων της Σούπερ Λίγκας, υπάρχουν μόνο τρεις επιλογές! Οξύμωρο, αλλά πέρα για πέρα αληθινό. Ιδού: άσπρο, πορτοκαλί, κόκκινο. Θα μπορούσε κάποιος ψαγμένος να πει ότι πρόκειται για κωδικούς, αυτούς που ορίζουν την καταλληλότητα των αγωνιστικών χώρων σε ένα πρωτάθλημα που μέχρι στιγμής μετρά αρκετά συν, αλλά ταυτόχρονα έχει και αρκετές ρυτίδες στο πρόσωπό του. Ενα πρόσωπο που οι αρμόδιοι στη Λίγκα το θέλουν νεανικό, ωστόσο το λίφτινγκ χρειάζεται χρόνο για να δώσει αποτελέσματα…

Δεν είναι μυστικό πως εκτός από το VAR, αυτό που συζητείται μεταξύ των φιλάθλων που προσέρχονται στα γήπεδα, σχετίζεται με τους αγωνιστικούς χώρους. Εδώ το AEL FC Arena έχει την τιμητική του! Από όνομα σκίζει, το χόρτο όμως είναι για πέταμα! Και ήδη, έχει αρχίζει η επιχείρηση αντικατάστασής του ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα «να είναι χαλί», όπως χαρακτηριστικά είπε ενημερωμένο στέλεχος της διοργανώτριας αρχής. Οσοι έχουν δώσει μάχες στον κάμπο, διαμαρτύρονται. Το φωνάζουν. Τέτοιο γήπεδο δεν υπήρχε ούτε τα μακρινά χρόνια της δεκαετίας του ’80, όταν στις οθόνες έκαναν παρέλαση χωράφια και έβλεπες ακόμη και πέτρες να εμφανίζονται αιφνίδια την ώρα των αγώνων.

Ποια είναι άσπρα, δηλαδή ποια έχουν τον καλύτερο αγωνιστικό χώρο; Αρχικά, το Γ. Καραϊσκάκης. Φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού η όλη πολύ θετική προσπάθεια των ανθρώπων που το φροντίζουν. Μετά, το Πανθεσσαλικό, του ΠΑΟΚ και του Αστέρα στην Τρίπολη. Κάποια είναι πορτοκαλί, όπως της Ριζούπολης και του Πανιωνίου. Της Λάρισας, από την αρχή ήταν κόκκινο. Της Ξάνθης και του ΟΦΗ, επίσης είχαν σοβαρά «θέματα», αλλά στην πορεία βελτιώθηκαν θεαματικά. Εδώ, η ερώτηση είναι «γιατί δεν έκλεισαν τα γήπεδα από νωρίς και πάντως πριν από την έναρξη της περιόδου». Η απάντηση: όλοι στη Λίγκα είχαν συμφωνήσει να δοθεί ένα εύλογο χρονικό διάστημα προκειμένου να φτιάξουν. Και να εκμεταλλευτούν τα συνεργεία τις δύο διακοπές. Πρώτα αυτή του Σεπτεμβρίου. Μετά την τωρινή, του Οκτωβρίου. Πριν από έναν μήνα, ΟΦΗ και Ξάνθη έκαναν άλματα και πλέον παίζουν σε πολύ καλύτερο χλοοτάπητα. Αντίθετα, η Λάρισα είναι μόνιμα στο κόκκινο, μέχρι που έκλεισε το γήπεδο και μένει να φανεί πότε θα ξαναπαίξει. To ενδιαφέρον, εδώ, σχετίζεται με το πρόγραμμα: γιατί μέχρι να φύγει ο Οκτώβριος, η Λάρισα έχει δύο ματς μακριά από το σπίτι της (στο Αγρίνιο και με τον Παναθηναϊκό), ενώ επιστρέφει στα εντός έδρας παιχνίδια αρχές Νοεμβρίου κόντρα στον ΟΦΗ. Αν τρέξει το έργο, η τοποθέτηση και το νέο αποστραγγιστικό σύστημα, τότε δεν θα χρειαστεί να μετακομίσει αλλού, πιθανότατα στη Λαμία. Να σημειωθεί, πάντως, πως κατά μία πηγή, υπάρχει ανοιχτή πρόσκληση στη Λάρισα. Από πού; Λέτε να ήθελαν τη βυσσινί ομάδα στον Βόλο και να καμαρώνουν πως είναι και φιλόξενοι; Ή πρόκειται για τρολάρισμα; Ποιος ξέρει… Αλλά μάλλον αυτή η μετακίνηση θα ήταν στη σφαίρα της φαντασίας.

Επάνοδος στο κυρίως θέμα: ένα γήπεδο που είναι άκρως προβληματικό είναι το ΟΑΚΑ. Οι ενέργειες να γίνει καλύτερο, προχωρούν. Το ζήτημα με το Ολυμπιακό Στάδιο είχε να κάνει με τις δύο ομάδες (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός) που το χρησιμοποιούν ως έδρα τους, ενώ δεν πρέπει κάποιος να λησμονεί ότι εκεί παίζει και η Εθνική. Με την Ξάνθη ο Παναθηναϊκός πήγε στη Ριζούπολη και για λόγους δικαιοσύνης και ισονομίας θα υποδεχθει σε ουδέτερο και η ΑΕΚ τον Βόλο. Οχι δύο μέτρα και δύο σταθμά – αυτά οι κεφαλές της Λίγκας τα προσέχουν και άριστα πράττουν. Μόνο για την εθνική ομάδα θα ανοίξει  το ΟΑΚΑ, ώστε να διεξαχθεί το παιχνίδι με τη Βοσνία την ερχόμενη Τρίτη. Και μετά ξανά εργασίες. Αλλά πώς θα βεβαιωθούν οι υπεύθυνοι ότι δεν θα ξαναχαλάσει το χορτάρι από τη συνεχή χρήση; Ας τονιστεί, ότι έγινε έρευνα, ήρθαν υπεύθυνοι από εταιρεία του Ισραήλ και αποφάνθηκαν πως τα υλικά δεν ήταν τα καλύτερα στο Μαρούσι. Γιατί από το Ισραήλ; Επειδή – σε σύμπραξη με Κύπριους – είχαν επιμεληθεί για τον χορτοτάπητα στο ΓΣΠ. Εκεί, έχουν έδρα η Εθνική Κύπρου, η Ομόνοια και ο ΑΠΟΕΛ. Ιδια περίπτωση με τη δική μας, με το ΟΑΚΑ. Και το ΓΣΠ είναι σε θαυμάσια κατάσταση.

Οι περισσότερες απορίες, προφανώς και (πρέπει να) έχουν λυθεί. Γιατί όλοι είχαν πει «ναι» στο πλάνο και στα βήματα που θα έπρεπε να γίνονταν κάθε φορά. Ηταν δύσκολο να προχωρήσει κάτι νωρίτερα. Ούτε γινόταν με βάση το καταστατικό να μπει λουκέτο. Πολύ απλά, διότι δεν είχε ξεχειλίσει το ποτήρι.