Ενα χαμόγελο{CR}μας βεβαιώνει{CR}πως υπάρχουμε

Μας καθήλωσε με την ερμηνεία της σε μια σειρά υψηλής αισθητικής, τις «Aγριες μέλισσες». Το ενδιαφέρον με την Μαρία Κίτσου  δεν σταματά εκεί. Μίλησε για την κατάθλιψη που πέρασε: «Είναι κάτι που επανέρχεται, κάτι που φεύγει, το πολεμάς, μαθαίνεις να ζεις τελικά με αυτό. Μίλησα ανοιχτά για την κατάθλιψη για να βοηθήσω και άλλους. Θέλω να πιαστώ από τη χαρά, γιατί ξέρω πώς είναι το σκοτάδι. Εγώ ζητούσα πάντα βοήθεια και αυτό με έσωσε. Οι δυνατοί άνθρωποι είναι αυτοί που ζητάνε βοήθεια». Και μας καθήλωσε για άλλη μια φορά.

Ο Τιµπό είναι ένας 28χρονος από τη Λυών. Πριν από μερικά χρόνια έπεσε από ύψος 12 μέτρων, η σπονδυλική του στήλη διαλύθηκε και έμεινε παράλυτος. Ομως πριν από μερικές ημέρες ο Γάλλος περπάτησε και πάλι, με τη βοήθεια ενός εξωσκελετού που έλεγχε με έναν υπολογιστή συνδεδεμένο με τα σήματα που στέλνει ο εγκέφαλός του. H επιτυχία του Τιμπό δίνει ελπίδα σε πολλούς. Εκείνος το αποκαλεί ένα «νέο συμβόλαιο με τη ζωή».

Σε διεθνές επίπεδο, θεωρείται πρωτοπόρος στην αντιμετώπιση βαριών τραυματισμών. Μιας λαίλαπας που μαστίζει τους νέους ανθρώπους, ιδιαίτερα στη χώρα μας. Ο καθηγητής χειρουργικής Δηµήτρης Δηµητριάδης ανέλαβε πριν από χρόνια την αναδιοργάνωση του μεγαλύτερου κέντρου τραύματος στην Καλιφόρνια και τις ΗΠΑ, με εξαιρετικά αποτελέσματα. Ο κύπριος γιατρός ανακηρύχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ισως είναι η κατάλληλη στιγμή να δοθεί προτεραιότητα και στη χώρα μας στην αντιμετώπιση των πολυτραυματιών, ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας για τον 21ο αιώνα.

Η Αΐσα είναι εννέα ετών. Είδε τον αδελφό της να σκοτώνεται δίπλα της από βόμβα στο Αφγανιστάν, τραυματίσθηκε η ίδια σοβαρά. Σήμερα ζει στη Μόρια. Ξαφνικά, όταν ένας έφηβος μαχαιρώθηκε δίπλα της μέσα στον καταυλισμό σταμάτησε να μιλάει και να κινείται. Μόνο αναπνέει. Η γιατρός Τζουλς Μόνταγκ είπε στην «Guardian» πως θεωρεί ότι πρόκειται για ένα από τα πρώτα περιστατικά με «συνδρομο παραίτησης» στην Ελλάδα. Η Αΐσα έχει σωματοποιήσει ό,τι μπορεί να συμβεί σε ένα παιδί που χάνει κάθε ελπίδα.

Κάποιες μουσικές δημιουργούν αιωνιότητες. Εκτενείς βόμβοι, επαναλαμβανόμενες φράσεις, κενά και αντηχήσεις: είναι ήχοι που σε ωθούν να διαλογιστείς, να αψηφήσεις τη διακοπή, να αγνοήσεις το στιγμιαίο και το κοινό, να αναζητήσεις τη συγκέντρωση, την προσήλωση, την έκσταση. Αυτού του είδους τη μουσική, γράφει ο κριτικός των «New York Times», επέλεξε ο Νικ Κέιβ για το 17ο άλμπουμ των Bad Seeds, που λέγεται «Ghosteen». «Ο καθένας έχει μια καρδιά και ζητά κάτι/ και έχουμε όλοι σιχαθεί να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι./ Δεν υπάρχει έλλειψη τυράννων και δεν υπάρχει έλλειψη τρελών».

O πρώτος χιονάνθρωπος της σεζόν. Χαιρέτησε εμάς και τον χειμώνα που ακόμα διαφεύγει στα πεδινά, από τις κορυφές του Ολύμπου. Εκεί, σε ύψος 2.697 μέτρων έδωσε μορφή στο εφήμερο δίπλα στο καταφύγιο Γιώργος Αποστολίδης. Η ιδέα του προσωρινού και του αναπόφευκτου αναδείχθηκε περίτρανα μέσα σε μερικές μπάλες χιονιού. Και μια άλλη σκέψη: αυτή που μας χάρισε ο καλοκάγαθος χιονάνθρωπος Ολαφ στην ταινία «Frozen»: Για μερικούς ανθρώπους αξίζει να λιώσεις.