Είναι πολλά τα λεφτά

Μετά την απόπειρα ερμηνείας της φωτογραφίας, ασχολήθηκα με τη νέα βάση δεδομένων που «ανέβασε» ο ESM στην ιστοσελίδα του (esm.europa.eu). Πίνακες, διαγράμματα, χρέη, επιτόκια, δόσεις, όλες οι μνημονιακές περιπέτειες των πέντε χωρών της ευρωζώνης που πέρασαν κρίση, άλλες πιο εύκολη και άλλες «καταραμένη». Εμείς ανήκουμε στην τελευταία κατηγορία, όπως έρχονται να επιβεβαιώσουν τα διαγράμματα με τα λεφτά που βγήκαν από το ταμείο του ESM και του EFSF και τα χρωστάμε πλέον εμείς, οι πολίτες των χωρών που υπέστησαν Μνημόνια. Στην περίπτωση της Ελλάδας σε πιάνει η ψυχή σου. Πήραμε την περίοδο 2012-15, ούτε λίγο ούτε πολύ, 141,84 δισ. ευρώ από τον EFSF. Από αυτά έχουμε ξεπληρώσει 10,93 δισ. ευρώ ή ποσοστό 7,71%. Από τον ESM την περίοδο 2015-18 δανειστήκαμε άλλα 61,93 δισ. ευρώ και έχουμε ξεπληρώσει 2,08 δισ. ευρώ ή 3,35%. Αυτά τα τελευταία είναι το τρίτο, αχρείαστο Μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ με την «περήφανη» διαπραγμάτευση και τον Γιάνη που έγινε ταινία… Θα τα ξεχρεώνουμε όλα, κι αυτά και τα προηγούμενα, παιδιά και εγγόνια, μέχρι το 2060. Γι’ αυτό, ελπίζω να ερμηνεύω σωστά τη φωτογραφία του Ρέγκλινγκ και να έχουμε κανένα καλό νέο για τα πλεονάσματα, μπας και πάρουμε στο ενδιάμεσο καμιά ανάσα. Το ρεπορτάζ, επαναλαμβάνω, λέει ότι είμαστε σε καλό δρόμο.

Και στην ΕΤΕπ
Ο Σταϊκούρας στο Λουξεμβούργο με την ευκαιρία του Eurogroup είδε και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Βέρνερ Χόγερ. «Η Ελλάδα υπήρξε – και παραμένει – προτεραιότητα όχι μόνο για την Τράπεζα εν γένει, αλλά και για επενδύσεις που υποστηρίχθηκαν στο πλαίσιο του σχεδίου Γιούνκερ, και είμαστε ευγνώμονες που επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας για τον επόμενο διάστημα» δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΤΕπ, ενώ από την πλευρά του ο υπουργός Οικονομικών σημείωσε ότι «η συνεργασία για την αύξηση των ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα τόσο για την ελληνική κυβέρνηση όσο και για την ΕΤΕπ, προκειμένου να ανακτηθεί το χαμένο έδαφος από το 2009». Αντε να το δούμε αυτό το χαμένο έδαφος να ανακτάται, διότι αν πιστέψω το ΔΝΤ θέλουμε μιάμιση δεκαετία για να επιστρέψει το κατά κεφαλήν ΑΕΠ εκεί όπου ήταν πριν από την κρίση. Και μπορεί στα πλεονάσματα το ΔΝΤ να έπεφτε μονίμως έξω, στις προβλέψεις για τον χρόνο επανόδου σε συνθήκες πλήρους κανονικότητας για τις τσέπες μας φοβάμαι ότι βρίσκεται πιο κοντά στην αλήθεια.

Χειρότερα και από το 2000
Τα στοιχεία τα οποία δημοσίευσε χθες ο ΣΕΒ φοβάμαι πως έρχονται να δικαιώσουν τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για το πού βρισκόμαστε και πόσο δρόμο έχουμε να διανύσουμε για να επιστρέψουμε εκεί όπου βρισκόμασταν κάποτε. Δείχνουν ότι το κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα μας είναι χαμηλότερο απ’ ό,τι ήταν το 2000. Ο ΣΕΒ μέσα από το εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο εξηγεί: «Η σχέση επενδύσεων προς ΑΕΠ στη χώρα μας είναι σήμερα όχι μόνο στο μισό απ’ ό,τι ήταν πριν την κρίση, αλλά και στο χαμηλότερο παγκοσμίως επίπεδο, εξαιρουμένων χωρών σε ιδιάζουσα κατάσταση (πολεμικές συγκρούσεις, πτώχευση, κ.ά.)…!». Και συνεχίζουν οι τεχνοκράτες του ΣΕΒ:

«Οι επιχειρηματικές επενδύσεις σήμερα (2018), ύψους 10 δισ. ευρώ περίπου, αν και σε ονομαστικούς όρους έχουν επανέλθει στα 2/3 των προ κρίσης επιπέδων (2009), ανέρχονται στο 6% του ΑΕΠ περίπου, όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ-28 διαμορφώνεται στο 13%. Υπάρχει, όμως, τεράστια υστέρηση στις μη επιχειρηματικές επενδύσεις. Οι δημόσιες επενδύσεις (Προϋπολογισμός Δημοσίων Επενδύσεων) και οι επενδύσεις των νοικοκυριών (κυρίως σε κατοικίες, αλλά και σε εξοπλισμό αυτοαπασχολουμένων) διαμορφώνονται σήμερα στα 5 δισ. ευρώ περίπου για την κάθε κατηγορία, όταν προ κρίσης κυμαινόντουσαν σε 14 δισ. και 21 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Σημειώνεται, επίσης, ότι οι επενδύσεις σε κατοικίες (€1,3 δισ. σήμερα έναντι €15,5 δισ. προ κρίσης) αποτελούν μόνο το 6% του συνόλου των επενδύσεων, όταν στην ΕΕ-28 το αντίστοιχο μέγεθος είναι 25% (30% στη Γερμανία)! Ετσι, η επενδυτική αυτή άπνοια έχει συμπιέσει την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, με αποτέλεσμα, σε πραγματικούς όρους, το κατά κεφαλήν εισόδημα να είναι σήμερα χαμηλότερο απ’ ό,τι ήταν το 2000!» . Αρα, πρέπει πολλά να γίνουν και γρήγορα.

10 χρόνια στα χαρτιά
Πάμε τώρα στη Βουλγαρία για να δείτε πώς μπορεί να κολλήσει ένα έργο δέκα χρόνια στα χαρτιά. Χθες στη Σόφια ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης με τη βουλγάρα ομόλογό του Τεμένουζκα Πέτκοβα υπέγραψαν ένα στρατηγικής σημασίας ενεργειακό έργο. Ο λόγος για τον διασυνδετήριο αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου (IGB) μήκους 182 χλμ. και κόστους 250 εκατ. ευρώ.
Αν και μικρός αγωγός, όπως θύμισε χθες ο Κωστής Χατζηδάκης στη διάρκεια της τελετής υπογραφής της διακυβερνητικής συμφωνίας, οι συζητήσεις για τον IGB ξεκίνησαν πριν από 10 χρόνια… Και μάλιστα όταν εκείνος ήταν υπουργός Ανάπτυξης. «Μας πήρε 10 χρόνια να φτάσουμε στις υπογραφές, αλλά χαίρομαι που με τη δική μου πάλι συμβολή το τελευταίο τρίμηνο όλα τα εμπόδια που είχαν απομείνει ξεπεράστηκαν και περνάμε σήμερα από τη θεωρία στην πράξη. Ο IGB ενισχύει τη γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδας και στηρίζει την ενεργειακή ασφάλεια στην περιοχή» είπε χαρακτηριστικά. Ελπίζω να μην πάρει άλλα δέκα χρόνια για να μπουν… μπουλντόζες.

Ευθύνες
Βαριές ευθύνες στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καταλόγισε χτες ο υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης για τη ζημία που προκάλεσε η πτώχευση της Thomas Cook στον ελληνικό τουρισμό. Εντάξει, δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ για το γεγονός ότι βάρεσε κανόνι η Thomas Cook, αλλά σύμφωνα με τα λεγόμενα Θεοχάρη (στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου), επί ΣΥΡΙΖΑ η οικονομική συμμετοχή του ΕΟΤ στη συνδιαφήμιση με την Thomas Cook άγγιξε συνολικά τα 4,7 εκατ. ευρώ, χωρίς να αποτυπώνεται αντίστοιχο όφελος στις επισκέψεις των τουριστών, μέσα από το κανάλι της Thomas Cook. Πρόσθεσε δε πως «η κ. Κουντουρά χαριεντιζόταν με την Thomas Cook, την ώρα που η αγορά είχε βουίξει, αλλά και η ίδια η Thomas Cook είχε προειδοποιήσει για τις επιπτώσεις εξαιτίας της μειωμένης ζήτησης και ξένοι οίκοι έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου»…

Μία φωτογραφία χίλιες λέξεις
Δείτε τη φωτογραφία και βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Προσωπικά, επειδή έχω δει πολλές φορές τον επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ σε συναντήσεις με έλληνες υπουργούς Οικονομικών τα τελευταία χρόνια, έχω την αίσθηση ότι είναι μάλλον ανακουφισμένος, χαλαρός. Και δεν ήταν καθόλου έτσι τα προηγούμενα χρόνια, δεδομένου ότι ο ESM (και ο προκάτοχός του EFSF) αποτελεί τον μεγαλύτερο πιστωτή της Ελλάδας.
Στη φωτογραφία με τον Σταϊκούρα ο Ρέγκλινγκ χαμογελάει, δεν είναι σφιγμένος και εάν θυμηθούμε ότι ήταν ο ίδιος ο οποίος στην προηγούμενη συνεδρίαση του Eurogroup είχε ανοίξει, υπό προϋποθέσεις βεβαίως, παράθυρο διαπραγμάτευσης των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα το 2020, θα τολμούσα να πω ότι υπάρχει ελπίδα. Αυτό δεν το λέω μόνο και μόνο από τις «χίλιες λέξεις» της φωτογραφίας. Υπάρχουν πληροφορίες που λένε ότι πάει καλά το στόρι της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων.
Τον Σταϊκούρα δεν θα τον σχολιάσω. Πάει να «σκάσει» χαμόγελο αλλά παραμένει «μετρημένος». Οπως έχει πει και ο ίδιος άλλωστε πολλές φορές, «πάμε βήμα βήμα». Μαθαίνω όμως ότι η χθεσινή συνάντηση με τον Ρέγκλινγκ πήγε καλά.