Εσπασαν τη «γραμμή»

Εσπασαν τη «γραμμή»

Τα κουκιά είναι μετρημένα. Πιο μετρημένα δεν γίνεται. Τόσο που όσο και να χτυπιούνται κάτω, ούτε παραπάνω βγαίνουν, ούτε παρακάτω. Κουκιά μετρημένα είναι. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 86 βουλευτές. Από την ψηφοφορία για τον Παπαγγελόπουλο και τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής σε βάρος του απουσίαζαν 4 βουλευτές, όλοι δικαιολογημένοι. Αρα ο Παπαγγελόπουλος έπρεπε να λάβει 82 ψήφους υπέρ του (και κατά της παραπομπής). Ελαβε 83. Αυτό σημαίνει ότι ένας τουλάχιστον βουλευτής από ΝουΔου και ΚΙΝΑΛ ψήφισε κατά της παραπομπής του (και υπέρ του).  Ακόμη βρέθηκαν τέσσερα άκυρα ψηφοδέλτια στην κάλπη και ένα λευκό. Αυτό σημαίνει ότι άλλοι πέντε βουλευτές από τον ίδιο «συνασπισμό» ΝουΔου – ΚΙΝΑΛ είπαν όχι στη «γραμμή, ψήφισαν υπέρ Παπαγγελόπουλου (και κατά της παραπομπής του).

Ποιοι ήταν αυτοί, δύσκολο να πεις. Και πιο δύσκολο να επιδείξεις μια βεβαιότητα. Σοφότερο είναι να κρατήσεις επιφυλάξεις. Κρατώ κι εγώ πολλές. Δεν υποκύπτω στον πειρασμό να εξάγω εύκολα συμπεράσματα. Αβασάνιστα. Δεν είναι σοφό και δεν είναι και πρέπον. Αλλά…

Μήνυμα
… Αλλά αν ήμουν Κυριάκος Μητσοτάκης λογικά θα με απασχολούσε έντονα το ποιοι «μου την έκαναν». Και κυρίως τι θέλησαν να μου πουν με τη στάση τους. Θα έριχνα λοιπόν το βλέμμα μου προς τα εκεί που πιστεύω ότι είχαν περισσότερο συμφέρον να μου στείλουν το μήνυμα. Ποιοι είναι αυτοί; Χωρίς αμφιβολία οι λεγόμενοι «καραμανλικοί», αυτοί οι λίγοι που έχουν απομείνει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και θεωρούν ότι πρέπει να προταθεί ο Καραμανλής για Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη θέση του αποχωρούντος Προκόπη, έτσι ώστε να δικαιωθεί πανηγυρικά ο «αρχηγός». Ποιοι είναι αυτοί πλην του ίδιου του Καραμανλή ο οποίος για λόγους φιλίας προς τον Μίμη (Παπαγγελόπουλο) λογικά δεν του πήγαινε το χέρι να υπερψηφίσει την παραπομπή του ανθρώπου του; Ας πούμε ορισμένοι άμεσα εξαρτώμενοι από αυτόν. Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο Γιώργος Βλάχος, η Ολγα Κεφαλογιάννη ή ακόμη και ο Νικήτας Κακλαμάνης (που έχει ένα λόγο παραπάνω) θα μπορούσαν δυνητικά να μη συνταχθούν με την κομματική γραμμή, και να ρίξουν άκυρο ή λευκό. Δεν σημαίνει ότι το έκαναν κιόλας. Υπόθεση εργασίας κάνουμε (ο Κυριάκος φυσικά την έκανε από το βράδυ της Τρίτης, αμέσως μετά το τέλος της ψηφοφορίας, άλλα αυτό μικρή σημασία έχει…).

Πρόβλημα
Πάντως, ευχαριστημένοι είναι. Και οι μεν και οι δε. Και οι μητσοτακικοί και οι «καραμανλικοί». Οι δεύτεροι είπαμε γιατί. Οι πρώτοι, θα το πούμε τώρα: περίμεναν περισσότερους «αντάρτες». Ισως και 10. Για την ακρίβεια πάνω από 8, αλλά «ίσως και 10, ανάλογα. Θα φανεί», έλεγε στους διαδρόμους της Βουλής σοβαρό κυβερνητικό στέλεχος λίγο πριν από την έναρξη της ψηφοφορίας.

Που σημαίνει ότι είχαν γνώση οι φύλακες. Το γεγονός όμως ότι δεν απέτρεψαν την εμφάνιση των ανταρτών, δείχνει ότι  ένα πρόβλημα υπάρχει με τη γαλάζια Κοινοβουλευτική Ομάδα, και ειδικότερα με τον συντονισμό και τη συνοχή της. Και είναι πιστεύω ευτύχημα που συνέβη τώρα στην αρχή, ό,τι συνέβη, γιατί ακολουθούν 45 μήνες διακυβέρνησης – ήτοι πρόκειται για μαραθώνιο, για να μιλήσω με όρους αθλητικούς, και όχι για «κατοστάρι».

Τρέμουν και τη σκιά τους
Το ότι περιέργως πως, το πρόβλημα με τους «αντάρτες» επεκτάθηκε και στο ΚΙΝΑΛ, το θεωρώ απολύτως φυσιολογικό. Από τη στιγμή που δεν έχει γίνει καμία σοβαρή προσπάθεια να αναμορφωθεί ο χώρος και να δημιουργηθούν  οι προϋποθέσεις για την ανάκαμψή του, αναμενόμενο ήταν. Χθες ψάχνονταν όλη την ημέρα, γιατί λέει κάποια στιγμή ο… Καμίνης βρέθηκε να… χειροκροτεί τον Παπαγγελόπουλο αγορεύοντα (άλλο πάλι και τούτο. Από τα εντελώς αλλούτερα…).

Και μετά τους έπιασε πανικός, γιατί κάποιος είπε κάπου ότι κάτι άκουσε πως η λευκή ψήφος που έλαβε ρίχτηκε στην κάλπη από επαρχιώτη βουλευτή του ΚΙΝΑΛ. Ο οποίος πιέστηκε αφόρητα να εκδώσει ανακοίνωση με δήλωσή του ότι δεν είναι αυτός ο «αντάρτης» και τέτοια.
Ευτυχώς το απέφυγε.

Συμπέρασμα: οι άνθρωποι ζουν συνεχώς με τον τρόμο μην τους πει κάτι κάποιος. Τρέμουν και τη σκιά τους. Αντί να δείχνουν σε όλους ότι δεν έχουν τίποτε να φοβούνται. Και να στηρίζουν με σταθερότητα και πυγμή τη θέση τους για όλα!

Πολιτική ανωριμότητα
Για τους άλλους δεν έχω να πω κάτι. Η απόφαση να μην υπάρξει κανείς από την κυβέρνηση για να στηρίξει την πρόταση της ΝουΔου για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής σε βάρος του Παπαγγελόπουλου ήταν επιεικώς τραγική. Εδειξε πολιτική ανωριμότητα η κυβερνητική παράταξη. Ανωριμότητα και προχειρότητα σε μια υπόθεση η οποία είναι η πρώτη σοβαρή που της παρουσιάζεται από την ημέρα που ανέλαβε την εξουσία. Ανωριμότητα και προχειρότητα, αλλά και προφανή ανοησία επέδειξαν οι της ΝουΔου και μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος της ψηφοφορίας: όπως και να το δει κανείς, όπως και να το κάνει, το τελευταίο που μπορεί να εξαγάγει ως συμπέρασμα από τη διαρροή των έξι βουλευτών είναι ότι αυτοί ανήκουν στο ΚΙΝΑΛ!

Εξι από τους 22 βουλευτές του ΚΙΝΑΛ να ψηφίσουν υπέρ Παπαγγελόπουλου, γιατί; Μήπως δεν ήταν αυτός που «έτρεξε» όλη την ιστορία με τα δάνεια των κομμάτων, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί το ΠΑΣΟΚ σε ασφυξία; Δεν ήταν αυτός που έδωσε το πράσινο φως για το άνοιγμα των λογαριασμών του Κώστα Σημίτη και της οικογένειάς του; Επίσης μήπως θυμάται κανείς ότι από τις πρώτες… μεγάλες  «επιτυχίες» του… βάρδου της συριζοδημοσιογραφίας Κωστάκη Βαξεβάνη ήταν η… «αποκάλυψη» περί λογαριασμού με το όνομα Gennimatas και 3 εκατομμύρια ευρώ μέσα – εκείνη την εποχή ήταν σε αγαστή συνεργασία με τον Μίμη. Και μην πιάσουμε τώρα παραπομπές στελεχών για τη Novartis, τα υποβρύχια, την υπόθεση του Μιχάλη Καρχιμάκη, τον Γιάννο Παπαντωνίου που παραμένει έναν χρόνο στη φυλακή χωρίς κατηγορία, μόνο και μόνο για να συντηρηθεί  η άποψη περί «σάπιου» ΠΑΣΟΚ, και τόσα μα τόσα άλλα.

Για ποιο λόγο (εξ όλων αυτών και άλλων τινών) ακριβώς να ψήφισαν υπέρ του Παπαγγελόπουλου οι έξι βουλευτές του… ΚΙΝΑΛ; Αναρωτιέμαι.

Νομίζω ότι όποιος το ισχυρίζεται από πλευράς ΝουΔου φιλοδοξεί να κάνει καριέρα στο θέατρο ως ανταγωνιστής του Μάρκου Σεφερλή…

Παρακράτος
Η χθεσινή αθωωτική απόφαση για τον Σταύρο Ψυχάρη και τα στελέχη της Alpha Bank για τα δάνεια που πήρε ο πρώην εκδότης του ΔΟΛ, επαναφέρει δραματικά στο προσκήνιο το άθλιο παρακράτος που έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τη διεύθυνση του Αλέξη Τσίπρα για να αλώσει τον Τύπο που δεν του ήταν αρεστός και να παρατείνει την παραμονή του στην εξουσία, χωρίς κριτική και έλεγχο.

Επί τρία χρόνια, ο γκεμπελίστικου χαρακτήρα προπαγανδιστικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ, που υπηρετήθηκε αγόγγυστα από παρακρατικά μέσα ενημέρωσης τα οποία ήταν διασυνδεδεμένα με τα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου, βομβάρδισε την κοινωνία ότι για τη χρεοκοπία της χώρας ευθυνόταν το «τρίγωνο» πολιτική – τράπεζες – μέσα ενημέρωσης. Κήρυκας της πολιτικής αυτής ο ίδιος ο Τσίπρας, ο οποίος είχε θέσει σκοπό ζωής να κλείσει το MEGA και να καθυποτάξει τον ΔΟΛ ώστε μετά να τον μετατρέψει σε πειθήνιο όργανό του. Στο πλαίσιο αυτό, ενορχήστρωσε και επέτυχε με τη βοήθεια του δικαστικού «τομέα» του συστήματος (του Παπαγγελόπουλου, συμπεριλαμβανομένου…) να συντρίψει πολιτικά, οικονομικά, ηθικά, κοινωνικά τον Σταύρο Ψυχάρη, ότι τάχα μου δανειζόταν χωρίς εγγυήσεις, επειδή εκβίαζε τις τράπεζες ή επειδή οι τράπεζες ήταν φιλικές μαζί του. Χθες το δικαστήριο αθώωσε τον Ψυχάρη δεχόμενο ότι όσα δάνεια έλαβε, καλώς τα έλαβε. Και πως για την αποπληρωμή τους η τράπεζα έχει πλέον αποζημιωθεί εκποιώντας την περιουσία του.

Ο Τσίπρας που δεν σεβάστηκε ούτε την σε βαριά κατάσταση υγεία του Ψυχάρη, θα του ζητήσει έστω μια συγγνώμη για όσα έπραξε σε βάρος του και σε βάρος του ΔΟΛ;

(Ρητορικό το ερώτημα. Φυσικά δεν θα το κάνει. Οπως όλοι οι δειλοί άλλωστε…).