Δράμα {CR}

Ηταν 22 Φεβρουαρίου του 2018 όταν η Βουλή αποφάσιζε τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για δέκα πολιτικά πρόσωπα με αφορμή την υπόθεση Novartis. Τότε είχαν στηθεί οι περίφημες δέκα κάλπες – μία για τον κάθε «εμπλεκόμενο». Τότε η συνεδρίαση είχε διαρκέσει 20 ώρες και 30 λεπτά και η διαδικασία της ψηφοφορίας 2 ώρες. Ο τελευταίος βουλευτής είχε ψηφίσει στις τεσσερσήμισι τα ξημερώματα. Τα αποτελέσματα είχαν ανακοινωθεί στις 6 παρά 20 το πρωί. Η στιγμή που οι περισσότεροι θυμούνται από εκείνη την ημέρα είναι όταν ο Παναγιώτης Πικραμμένος δάκρυσε στο κοινοβουλευτικό βήμα. Κι η επισήμανση που συμπύκνωσε την αιτία που ανέβαινε η εν λόγω συριζανελίτικη παράσταση είχε αρθρωθεί – σαν ερώτηση – από τον Βαγγέλη Βενιζέλο. «Μήπως», αναρωτήθηκε, «τώρα έτυχε να εμφανιστούν κάποιοι πρόθυμοι μάρτυρες, την επομένη του συλλαλητηρίου για το Μακεδονικό;». Για να το πούμε με λιγότερα λόγια, η τότε κυβερνητική πλειοψηφία είχε σκηνοθετήσει μια συνεδρίαση με απώτερο στόχο να εντείνει το δράμα – με τη θεατρική του όρου έννοια.

Αποδραματοποίηση

Προχθές, πάλι, η συμπολίτευση δόμησε με τέτοιο τρόπο τη διαδικασία ώστε κάθε λεπτομέρεια να συμβάλει στην αποδραματοποίηση όσων συνέβαιναν στη αίθουσα. Εμπειρος κοινοβουλευτικός συνοψίζει τις διαφορές των δύο συνεδριάσεων σε μια πρόταση «έλειπαν εννιά κάλπες». Συμπληρώνει, ωστόσο, πως έλειπαν κι άλλα. «Τότε στην ατμόσφαιρα κυριαρχούσαν η εχθροπάθεια κι η στενοχώρια. Τώρα, οι θιασώτες του εγκαλούμενου, οι συριζαίοι, γελούσαν και κάγχαζαν όλη την ώρα. Δεν υπήρχε η αίσθηση πως κάποιος αδικείται. Δεν φάνηκε να νιώθει κανείς θυμό σαν αυτόν που ένιωθαν στις ΚΟ ΝΔ και ΚΙΝΑΛ πριν από σχεδόν δυο χρόνια». Κι η ομιλία του εγκαλούμενου; Ελειψαν τα δάκρυα ή οι στιγμές προσωπικής έντασης, αλλά η κυριότερη παρατήρηση που κάνει άνθρωπος που έχει παρακολουθήσει αμφότερες τις συνεδριάσεις από τα κοινοβουλευτικά έδρανα είναι πως «απολογία κι υπερασπιστική γραμμή ήταν επιπέδου συνοικιακού στεγνοκαθαριστηρίου». Η σύγκριση Novartis με ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ – Novartis με ΝΔ έχει τη σημασία της. Υπογραμμίζει ότι μπορείς να επιτεθείς στον πολιτικό σου αντίπαλο χωρίς να τραυματίζεις τους θεσμούς.