Πράσινοι λαθρεπιβάτες

Είναι ζήτημα ηλικίας, εμπειριών, εικόνων. Εν τέλει είναι η εξέλιξη της ίδιας της ζωής. Η συνήθεια στη μετριότητα και η απουσία μέτρου σύγκρισης αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο στην εξέλιξη.

Ο Παναθηναϊκός νίκησε τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη και ανοίχτηκαν σαμπάνιες για την πρώτη νίκη των Πρασίνων και την επιστροφή στον δρόμο των επιτυχιών.

Η πολτοποίηση της πραγματικότητας και του αγωνιστικού ζόφου από τους υπηρέτες της πράσινης δόξας ξεπέρασε κάθε όριο. Ο Παναθηναϊκός νίκησε αλλά δεν έπαψε να είναι μια ομάδα για λύπηση.

Ξεχαρβαλωμένες ποδοσφαιρικές ιδέες βγαλμένες από περασμένες δεκαετίες, έλλειψη φυσικής κατάστασης, ομοιογένειας, αγωνιστικού πλάνου.

Κι όμως, ένα γκολ ήταν αρκετό για να σκεπάσει το μαραμένο τριφύλλι.

Ο Γιώργος Δώνης, προς τιμήν του, δεν κρύφτηκε. Εχοντας πρωταγωνιστήσει στον μεγάλο Παναθηναϊκό γνωρίζει πόσο ψηλά ήταν ο πήχης και πόσο χαμηλά έχει φτάσει.

Οι παρατηρήσεις του προς τους παίκτες δεν εμπεριέχουν την προσποιητή οίηση του διάσημου προπονητή που αναζητά μια τελειότητα που δεν υπάρχει. Είναι ουσιαστικές και προειδοποιητικές για όσα θα ακολουθήσουν.

Ο Δώνης λειτουργεί ως γέφυρα του ένδοξου παρελθόντος με το κακορίζικο παρόν. Το διακρίναμε ξεκάθαρα όταν έδωσε εντολή στους παίκτες του να μην πανηγυρίζουν για την ισοπαλία με τον Ολυμπιακό. Μια προσβολή προς την ίδια την ομάδα τους που σταμάτησε εν τη γενέσει της.

Ισως θα ήταν πιο χρήσιμος αν υπηρετούσε τον Παναθηναϊκό από υψηλότερο πόστο παρά από τον άχαρο πάγκο που μοιάζει με βωμό στον οποίον θυσιάζονται τα εξιλαστήρια θύματα μιας κατάστασης για την οποία φέρουν πολύ μικρότερη ευθύνη απ’ όση τους καταμερίζεται.

Το σημερινό παιχνίδι με την Ξάνθη στη Ριζούπολη, λόγω των έργων στο Ολυμπιακό Στάδιο, αποτελεί μεγαλύτερη δοκιμασία για τους Πράσινους γιατί έχουν απέναντί τους μια ομάδα που δεν τους δίνει κίνητρο αλλά είναι ικανή να τους γκρεμίσει από τη λαθρεπιβίβασή τους στο σύννεφο της υπεραισιοδοξίας.