Από τα σπιρίτσουαλ {LF}μέχρι την όπερα

Η Τζέσι Νόρμαν, το μεγάλο αστέρι της Μετροπόλιταν Οπερα και πολλών λυρικών θεάτρων σε όλον τον κόσμο, πέθανε προχθές στο νοσοκομείο Μάουντ Σινάι της Νέας Υόρκης σε ηλικία 74 ετών. Αιτία ήταν το σηψαιμικό σοκ και η πολυοργανική ανεπάρκεια έπειτα από επιπλοκές που προκάλεσε ο τραυματισμός της σπονδυλικής της στήλης το 2015.

«Είμαστε τόσο περήφανοι για τα μουσικά επιτεύγματα της Τζέσι και την έμπνευση που προσέφερε σε ακροατήρια σε όλο τον κόσμο που θα συνεχίσει να αποτελεί πηγή χαράς. Είμαστε εξίσου υπερήφανοι για τις ανθρωπιστικές προσπάθειές της για θέματα όπως η πείνα, η έλλειψη στέγης, η ανάπτυξη της νεολαίας και η εκπαίδευση στον τομέα της τέχνης και του πολιτισμού» ανέφεραν οι συγγενείς της με τη δήλωσή τους στον Τύπο.

Γεννημένη το 1945 στη Τζόρτζια σε οικογένεια μουσικών, η Τζέσι Νόρμαν υπήρξε μία από τις πιο διακεκριμένες αμερικανίδες λυρικές καλλιτέχνιδες. Οταν ήταν ακόμη παιδί, η Νόρμαν άρχισε να τραγουδάει σπιρίτσουαλ στην Ογκάστα, όπου μεγάλωσε και όπου οι γονείς της ήταν αγωνιστές στην οργάνωση NAACP, εναντίον του φυλετικού διαχωρισμού και υπέρ της αναγνώρισης ίσων δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών. Στη διάρκεια της καριέρας της απέκτησε πέντε βραβεία Γκράμμυ, τιμήθηκε με το βραβείο του Κέντρου Κένεντι το 1997 και το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών το 2009.

Οταν αποφοίτησε από τις σπουδές της στη μουσική, αναζήτησε στην Ευρώπη τα πρώτα βήματα καταξίωσης και το 1969 μετά τη διάκρισή της σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού συνεργάστηκε με την Κρατική Οπερα του Βερολίνου όπου έκανε το οπερατικό της ντεμπούτο ως Ελίζα στην όπερα του Βάγκνερ «Τανχόιζερ». Το 1973 επιστρέφει στη Νέα Υόρκη δίνοντας το πρώτο της ρεσιτάλ στα 27 της χρόνια στο Λίνκολν Σέντερ. Οι κριτικοί τότε υποδέχθηκαν «τις θριαμβευτικές στιγμές της, καθώς το ύφος και οι τεχνικές της ήταν ευρείες, ώστε το απαιτητικό πρόγραμμα να περιλαμβάνει και τις λεπτών αποχρώσεων μελωδίες του Σατί και τις βαριές θύελλες του Βάγκνερ». Υστερα από δέκα χρόνια κάνει το ντεμπούτο της στη Μετροπόλιταν Οπερα το 1983 τραγουδώντας την Κασσάνδρα στις «Τρωάδες» του Μπερλιόζ.

Στο απόγειο της καριέρας της το 1989 η αμερικανίδα σοπράνο βρέθηκε στο Παρίσι στον επετειακό εορτασμό για τα 200 χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης ντυμένη με την τρικολόρ γαλλική σημαία να τραγουδά στην Πλας ντε λα Κονκόρντ τη «Μασσαλιώτιδα». Η ερμηνεία της σφράγισε την επική εορταστική νύχτα που είχε οραματιστεί και σκηνοθετήσει ο Ζαν Πολ Γκουντ.

Στη διάρκεια της καριέρας της ερμήνευσε την «Αΐντα» του Βέρντι, τις ηρωίδες του Βάγκνερ, τους χαρακτήρες στα έργα των Γιάνατσεκ, Πουλένκ, Μπάρτοκ και Στράους. Το 2014 η Τζέσι Νόρμαν κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της «Stand Up Straight and Sing!» αναφέροντας τα περιστατικά ρατσισμού που συνάντησε στη ζωή της. «Τα φυλετικά εμπόδια στον κόσμο μας δεν έχουν εξαφανιστεί, γιατί λοιπόν μπορούμε να φανταστούμε ότι είναι ξεπερασμένα στην κλασική μουσική και στον κόσμο της όπερας;».