Η κοροϊδία με τις 120 δόσεις

Εντάξει τώρα. Οποιος σκέφτηκε ότι το πρόβλημα της μη ένταξης των οφειλετών του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων στις 120 δόσεις οφείλεται στο ότι ήταν μικρή χρονικά η περίοδος και ασφυκτικές οι προθεσμίες, μάλλον πρέπει να το πάρει αλλιώς, γιατί δεν είναι σε σωστή πορεία. Εννοώ όποιος κυβερνητικός το σκέφτηκε. Γι’ αυτούς λοιπόν που έλαβαν τη σχετική απόφαση ότι η προθεσμία θα λήξει στις 7 Οκτωβρίου, και πως περιμένουν τις επόμενες πέντε ημέρες ότι θα ενταχθούν στη ρύθμιση άλλοι 500.000 οφειλέτες, η απάντηση είναι ότι το νούμερο είναι εντελώς αυθαίρετο, και ασφαλώς δεν προέρχεται από τη σωστή εκτίμηση της κατάστασης. Οταν οι οφειλέτες Δημοσίου και Ταμείων προσεγγίζουν, αν δεν ξεπερνούν, τα τέσσερα εκατομμύρια και η μεγάλη πλειονότητά τους αποφεύγει να ενταχθεί στη ρύθμιση, αυτό θα έπρεπε να δείξει στην κυβέρνηση ότι η ρύθμιση και κυρίως οι προϋποθέσεις για την ένταξη κάποιου σε αυτή είναι τέτοιες που αποθαρρύνουν αντί να προσελκύουν. Πρέπει λοιπόν άμεσα να αλλάξουν. Να γίνουν πιο ελκυστικές. Διαφορετικά, τα 20 δισ. που θεωρείται ότι είναι τα χρήματα που μπορεί να εισπράξει το κράτος από τα 105 δισ. του συνόλου των οφειλών, θα παραμείνουν άπιαστος στόχος. Ή και όνειρο.

Γιατί μοιάζουν με κοροϊδία και όχι με συγκροτημένη πολιτική, η οποία βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία. Κι επειδή όλα τα προηγούμενα χρόνια φάγαμε πολύ παραμύθι από τους συριζαίους, νομίζω η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καλύτερους τρόπους να μας (απο)δείξει ότι το κράτος έχει συνέχεια, κύριε Σταϊκούρα μου…

Οι 51 ημέρες της Τουλουπάκη

Επανέρχομαι στο… αγαπημένο θέμα Novartis για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι ολοκληρώθηκε η περίοδος των 51 ημερών κατά τις οποίες η ΝουΔου, διά χειρός του υπουργού Δικαιοσύνης Κ. Τσιάρα (και προφανώς τη εγκρίσει του Μεγάρου Μαξίμου) «προίκισε» την κυρία Ελένη Τουλουπάκη με όλες τις αρμοδιότητες που κατείχε πριν της τις αφαιρέσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους νέους κώδικες ποινικής δικονομίας. Κατά την περίοδο αυτή που η κ. Τουλουπάκη ασκούσε πλήρως καθήκοντα, άσκησε δύο ποινικές διώξεις, μια κατά του Ανδρέα Λοβέρδου και μία κατά της πρώην ηγεσίας της Τράπεζας Πειραιώς και επιχειρηματία που είχε δανειοδοτηθεί από αυτήν. Τίποτε άλλο. Οπότε το μυστήριο παραμένει. Οπως και οι υποψίες για το τι ακριβώς «παίχτηκε» στο παρασκήνιο. Και επειδή όλα πρέπει να τα λέμε, έχει να κάνει με την «προίκα» και την παραπομπή Λοβέρδου η πλήρης αφωνία ενός των εμπλεκομένων στη σκευωρία πολιτικών, ο οποίος είχε βγει στα κάγκελα όλο το προηγούμενο διάστημα (και με το δίκιο του) αλλά τώρα ούτε φωνή ούτε ακρόαση; Ούτε για την κ. Τουλουπάκη, ούτε για την «προικοδότησή» της από τη ΝουΔου, ούτε καν για το γεγονός ότι παραμένει στη θέση της, παρά τα όσα της έχουν καταμαρτυρήσει διάφοροι μάρτυρες, του ιδίου μη εξαιρουμένου.

Αυτό, περί της παραμονής της ιδίας και των βοηθών της, είναι ο δεύτερος λόγος, που με κάνει να ασχοληθώ με το θέμα. Και ειδικά η ηχηρή σιωπή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Πλειώτα, ο οποίος δεν ξεκίνησε καλά τη θητεία του, έχω την αίσθηση…

Ενα βραβείο για τον Αλέξη

Η αλήθεια είναι ότι περίμενα πως κάποια στιγμή, θα το έλεγε. Αποκλείεται να μην το έλεγε. Και δεν διαψεύστηκα. Ναι, τον ενδιαφέρει το βραβείο Νομπέλ τον πρόεδρο Αλέξη τον άχαστο. Δηλαδή δεν τον ενδιαφέρει ως βραβείο (εμένα μου λες;), άλλα τον ενδιαφέρει να δικαιωθεί στα μάτια μας, για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Το είπε ο ίδιος χθες σε δίκτυο της γειτονικής χώρας, και από το πώς διατύπωσε την πρόταση, όπως και για τα λόγια που χρησιμοποίησε, ήταν ηλίου φαεινότερο ότι το θέλει σαν τρελός. Για να μας το δείχνει μετά όλων ημών των υπολοίπων εδώ, και να δηλώνει ότι αυτό που δεν καταφέραμε εμείς ποτέ να καταλάβουμε, ήτοι την αξία του, την αντελήφθησαν οι ξένοι που έσπευσαν να τον τιμήσουν και με τον μόνο τρόπο που πραγματικά αξίζει – το βραβείο Νομπέλ για την Ειρήνη.

Πέρα από την πλάκα, ευγενής η φιλοδοξία, και μακάρι ο άνθρωπος να το πάρει – καλό για την Ελλάδα θα είναι. «Από μένα είναι ναι». Αρκεί βέβαια, να μη μας πρήξει μετά με τα γνωστά «παπαντζιλίκια» με τα οποία επένδυε τεσσεράμισι χρόνια τώρα ό,τι έκανε ή δεν έκανε.

Σεμνότης, ταπεινότης – άγνωστες λέξεις…

Τα αποκαλυπτήρια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Παράδειγμα – αναφορικά με τα «παπαντζιλίκια» που λέγαμε – όσα είπε σε ομιλία του το βράδυ της Δευτέρας στην LSE (London School of Economics) εκείνο το αγόρι με το θεληματικό πιγούνι και το ατίθασο μαλλί που μας φόρεσε τη θηλιά του ΔουΝουΤου τα πρώτα χρόνια της κρίσης, ο Πολ Τόμσεν. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», από την οποία δανείζομαι το σχετικό απόσπασμα, η κυβέρνηση του Αλέξη του άχαστου μας έβαζε φόρους κι άλλους φόρους, για να τους κάνει τον καλό και να τους δείξει ότι είναι ιδιαίτερα επιμελής όσο και υπάκουη στο τι θέλουν οι δανειστές. Κι όχι γιατί εκείνοι το επιζητούσαν. Εκείνοι εισηγούνταν μεταρρυθμίσεις. Ιδού τι φέρεται ειπών ο δανός «φίλος» μας: «Ο εκνευρισμός μας ήταν πολύ μεγαλύτερος πιο πρόσφατα (επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δηλαδή) όταν η πρότασή μας για συνταξιοδοτικές και φορολογικές μεταρρυθμίσεις που θα δημιουργούσαν τον χώρο για φιλοαναπτυξιακές δαπάνες παρουσιάστηκαν ως αίτημα για περισσότερη λιτότητα. Η κυβέρνηση μάλιστα υπερέβαινε εσκεμμένα τον στόχο του πλεονάσματος για να δείξει στους Ευρωπαίους ότι δεν χρειάζεται να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που προτείναμε».

Και κάπως έτσι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες φορολογούνταν με 75% ετησίως, και στραγγαλίστηκε κάθε αναπτυξιακή προοπτική της χώρας. Διότι η συνταγή ήταν μία και αποτελεσματική (για τα δυσθεώρητα πρωτογενή πλεονάσματα): φόροι, φόροι, φόροι, και επιπλέον, αν δεν πιάνουμε τους στόχους, νέοι φόροι…

Οι εμμονές του Παππά

Αναμενόμενο. Εντελώς φυσιολογικό. Και απολύτως κατανοητό. Οτι ο Νίκος ο Παππάς, τον οποίο ο Τσίπρας είχε εκτοξεύσει στο Διάστημα σε τροχιά γύρω από τη Γη την τελευταία φάση της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, επέστρεψε στη Γη και ασχολείται πλέον με διάφορα τεράστιας σημασίας θέματα, όπως για παράδειγμα ότι μια ιδιωτική επιχείρηση που δραστηριοποιείται στον χώρο των μέσων μαζικής επικοινωνίας επιχειρεί να επενδύσει στον ίδιο χώρο με τα δικά της χρήματα, χωρίς τραπεζικούς δανεισμούς και επισφαλείς απαιτήσεις. Σύμφωνα με τα όσα ανακοινώθηκαν προσφάτως, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) δεν υπάρχει χώρος ούτε για καρφίτσα, διότι στριμώχνονται εννέα αστροναύτες – αντί για τρεις έως έξι που είναι συνήθως. Προέρχονται από τέσσερις διαφορετικές διαστημικές υπηρεσίες (NASA, ESA, Roscomos και Αραβικά Εμιράτα), οπότε δεν υπήρχε καν χώρος να φιλοξενηθεί και ο φουκαράς ο Νικόλας, ο οποίος έπειτα από χιλιάδες περιστροφές στο περίγειο επέστρεψε στα καθ’ ημάς. Και είπε να ασχοληθεί, από κοινού με τον Τζανακόπουλο, με το μείζον για την ελληνική κοινωνία θέμα που συνιστά η πιθανότητα να περάσει στην Alter Ego Media η Forthnet, η οποία πλην των άλλων διαθέτει και τη Nova. Αυτό ο Νίκος (κι άλλοι 42 βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ) δεν το θέλουν. Πιθανόν γιατί η Alter Ego Media βάζει ζεστό χρήματα για την εξαγορά του ομίλου, κι όχι ξένα βοσκοτόπια στην Κεφαλονιά…

Αλλά λιγάκι υπομονή συστήνω. Τα καλύτερα για τον Νίκο και το παρεάκι του, έρχονται.