Το στοίχημα της νέας εποχής

H κοσμογονία αλλαγών στο Λιμάνι, για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό την τελευταία δεκαετία (παρέμειναν μόλις έξι παίκτες από το περσινό ρόστερ) και η συμμετοχή ουσιαστικά δέκα ξένων (εάν συμπεριλάβουμε στο ρόστερ και τον Ποκουσέφσκι) στην ομάδα, δείχνει όχι απλά την αλλαγή φιλοσοφίας, που είναι κοντά σε αυτό που ήθελε από την πρώτη σεζόν να εφαρμόσει ο κόουτς Μπλατ στους Πειραιώτες, αλλά και τα νέα δεδομένα που φέρνουν το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός θα αγωνίζεται πλέον μόνο στην Ευρωλίγκα (στην Α2 θα παίζει μια αναπτυξιακή ομάδα του συλλόγου).

Σε μια πολύ περίεργη χρονιά που αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον απ’ όλους, οι Ερυθρόλευκοι καλούνται να κάνουν υπέρβαση για να μπορέσουν να «χωρέσουν» στην πρώτη οκτάδα της διευρυμένης (με 18 ομάδες πλέον) και πιο ανταγωνιστικής Ευρωλίγκας όλων των εποχών.

Δουλειά και υπομονή

Είναι οι δύο λέξεις που θα ακούγονται όλο και πιο έντονα στον περιβάλλοντα χώρο αλλά και στο παρκέ του ΣΕΦ, με τη μόνη διαφορά ότι η πρώτη (δουλειά) θεωρείται δεδομένη και θα είναι και σκληρή από παίκτες και προπονητικό τιμ, αλλά η δεύτερη (υπομονή) όχι όταν αφορά τον κόσμο που θα θέλει πιο άμεσα αποτελέσματα από τη στιγμή μάλιστα που ήταν κάθετος στο μεγαλύτερο μέρος του και στήριξε το «Μέχρι τέλους» των αδελφών Αγγελόπουλων.

Η περσινή αποχώρηση από τα ελληνικά δρώμενα (με σωστό ή λάθος τρόπο θα το κρίνει η ιστορία) ως τρόπος αντίδρασης σε χρόνιες καταστάσεις που ενοχλούσαν τον οργανισμό του Ολυμπιακού, δεν διαγράφει στο ελάχιστον την παταγώδη αποτυχία του συλλόγου στην Ευρωλίγκα.

Η ομάδα… τρένο στα 2/3 της διοργάνωσης, που με ρεκόρ 12-7 δεν συζητούσε καν πως θα κέρδιζε την πρόκριση στα πλέι οφ, αλλά μόνο αν θα έχει πλεονέκτημα έδρας ή όχι, μετατράπηκε σε… Μουντζούρη στο τελευταίο κομμάτι της Ευρωλίγκας όπου μόλις με 3 νίκες σε 11 παιχνίδια… κατάφερε (διότι περί κατορθώματος επρόκειτο) να μείνει εκτός πλέι οφ, τερματίζοντας 9η με ρεκόρ 15-15!

Το μερίδιο ευθύνης άγγιζε στο μεγαλύτερο μέρος τη διοίκηση (που δεν προάσπισε το «Μέχρι τέλους» ώστε να μην υπάρξουν τριγμοί, ηχητικά κ.λπ.) αλλά φυσικά και τον Ντέιβιντ Μπλατ και τους παίκτες που δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν όλες αυτές τις εναλλαγές συναισθημάτων και πράξεων.

Πλέον σε μια νέα εποχή ο Ολυμπιακός καλείται να δείξει ότι παραμένει σύλλογος από σκληρό μέταλλο και να αντιδράσει σε ένα νέο πρότζεκτ από το… μέλλον (συμμετοχή δηλαδή σε κλειστή λίγκα).

Πλην των Βασίλη Σπανούλη και Γιώργου Πρίντεζη που θα κλείσουν την καριέρα τους (όχι εφέτος, όμως), στον Ολυμπιακό παρέμειναν επίσης ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, ο Γουίλ Τσέρι, ο Κώστας Παπανικολάου και ο Αλέξανδρος Βεζένκοφ με τους υπόλοιπους ξένους αλλά και τους τέσσερις Ελληνες (Μάντζαρης, Αγραβάνης, Μπόγρης, Τολιόπουλος) να φεύγουν για άλλες πολιτείες. Αντ’ αυτών ήρθαν οι

Κέβιν Πάντερ, Αντώνης Κόνιαρης, Μπράντον Πολ, Γουέιντ Μπάλντγουιν, Ογκουστίν Ρούμπιτ, Ιθαν Χαπ και Μιντάουγκας Κουζμίνσκας.

Ο στόχος σαφής, μια αθλητική και ικανή περιφέρεια αλλά και ψηλοί που επίσης θα μπορούν να ποστάρουν (όπως οι Ρούμπιτ και Χαπ, συμπληρώνοντας άψογα τους Πρίντεζη και Μιλουτίνοφ σε αυτό το κομμάτι).

Οι ρόλοι

Επίσης παίκτες… διπλοθεσίτες με τους περισσότερους, δηλαδή να μπορούν να παίξουν και σε μια δεύτερη θέση από την πιο παραδοσιακή τους.

Ο Σπανούλης θα παίζει στο «2» αλλά κάποιες φορές θα πηγαίνει στον «άσο». Αλλωστε μαζί με τους Μπάλντγουιν, Τσέρι, Κόνιαρη και Πάντερ μπορούν να αγωνιστούν και στις δύο θέσεις των γκαρντ.

Ο Πολ θα μοιράζεται τον χρόνο ανάμεσα στις θέσεις «2» και «3», ενώ ο Βεζένκοφ προορίζεται για τη θέση «3», αλλά λογικά κάποιες φορές θα χρειαστεί να πάει και στο «4».

Από εκεί «4» που κάποιες φορές θα μπορεί να παίζει και τριάρι ο Κουζμίνσκας. Στην ίδια εξίσωση (3-4) μπορεί να μπει και ο Παπανικολάου.

Ο Ρούμπιτ αποκτήθηκε περισσότερο ως πεντάρι, αλλά θεωρείται βέβαιο ότι θα παίρνει χρόνο συμμετοχής και στη θέση «4», ενώ και ο Πρίντεζης σε κάποια σχήματα θα μπορεί να ανεβαίνει και στο «5».

Γενικότερα η φιλοσοφία του προπονητή είναι να μπορούν οι περισσότεροι παίκτες του και να δημιουργούν και να εκτελούν, απλά χρειάζεται σημαντικός χρόνος προσαρμογής ιδιαίτερα στο κομμάτι όπου πλέον οι Αμερικάνοι παίρνουν την μπαγκέτα σε πολύ μεγαλύτερο χρόνο από τον Βασίλη Σπανούλη που ήταν ο βασικός δημιουργός στηριζόμενος στην εκρηκτικότητα και του ελληνικού κορμού.

Αυτή η αλλαγή χρειάζεται χρόνο και αγώνες, που δεν θα είναι πλέον πολλοί (καθώς θα λείπουν τα δύο παιχνίδια την εβδομάδα για το ελληνικό πρωτάθλημα).

Η διπλή πρόκληση του Μπλατ

Η εφετινή χρονιά είναι για τον Ντέιβντ Μπλατ ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα, όχι μόνο στην καριέρα του, αλλά και στην ίδια του τη ζωή.

Ο ίδιος αποκάλυψε το πρόβλημα που αντιμετωπίζει (σκλήρυνση κατά πλάκας) και είναι κάτι παραπάνω από φανερό το πόσο καταβεβλημένος είναι.

Αλλος στη θέση του θα έμενε απλά σε καθεστώς ξεκούρασης, ασκήσεις σε πισίνα και όχι μόνο και θα αντιμετώπιζε σε πολύ χαλαρούς ρυθμούς το πρόβλημά του.

Ο ίδιος δεν κάνει πίσω και παραμένει σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικό επίπεδο, κάτι που σίγουρα θέλει δύναμη ψυχής και φυσικά όχι μόνον αυτό.

Δεν είναι απλό πράγμα να είσαι σε υψηλούς ρυθμούς πρωταθλητισμού, όταν το σώμα σου αντιμετωπίζει τέτοιο σοβαρό θέμα υγείας.

Ο Ντέιβιντ Μπλατ μοιράστηκε το πρόβλημά του δίνοντας κουράγιο σε εκατοντάδες ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κάτι παρόμοιο, προτρέποντάς τους να το μοιράζονται με τους γύρω τους και να μην κλείνονται στον εαυτό τους.

Πρόκειται για ένα παράδειγμα προς μίμηση, όχι μόνο για ανθρώπους με παρόμοιο θέμα υγείας αλλά ακόμα και για τους παίκτες του και για όλο τον κόσμο για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς τα προβλήματά του.

Μια στάση ζωής που εμπνέει, αλλά παράλληλα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον ίδιο που πρέπει να ξεπερνάει τον εαυτό του για να είναι πάντα στην πρώτη γραμμή μιας ιδιαίτερα απαιτητικής θέσης όπως αυτή του προπονητή του Ολυμπιακού.

Ο αμερικανοϊσραηλινός κόουτς, έχει και στοίχημα αγωνιστικό να παρουσιάσει έναν πολύ καλύτερο Ολυμπιακό από τον περσινό και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου, έχοντας αλλάξει άρδην το αγωνιστικό προφίλ της ομάδας του.

Το στοίχημα είναι μεγάλο και διπλό και ο κόουτς θέλει να το κερδίσει.

Τα «κλειδιά» του προγράμματος

«Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν», ή το «Μάζευε και ας είναι και ρώγες» είναι δύο παροιμίες που ταιριάζουν γάντι στην περίπτωση του προγράμματος του Ολυμπιακού.

Δεδομένου ότι ο (δύσκολος είναι αλήθεια) στόχος των Ερυθρολεύκων είναι να μπουν στην οκτάδα των πλέι οφ το πρόγραμμα στην εκκίνηση είναι κομβικό και θα δείξει σε μια πρώτη εκτίμηση το πού μπορεί να κινηθεί εφέτος η πειραϊκή ομάδα.

Πριν ταξιδέψει στη Μόσχα για το παιχνίδι της 5ης αγωνιστικής με την ΤΣΣΚΑ στα τέλη Οκτωβρίου, ο Ολυμπιακός θα έχει αρχίσει με εκτός έδρας αγώνα στη Λιόν κόντρα στην πρωτάρα Βιλερμπάν, θα έχει υποδεχτεί κολλητά τις Βαλένθια και Ζενίτ και θα έχει πάει να παίξει στη Βιτόρια με την Μπασκόνια.

Αν σε αυτήν την τετράδα αγώνων έχει ένα σερί τουλάχιστον 3-1 νίκες (δεν συζητάμε για το ιδανικό 4-0) θα μπορεί να αγναντεύει το μέλλον με αισιοδοξία ακόμα και αν η βαθμολογία τον βρει στο 3-2 μετά το παιχνίδι στη Μόσχα.

Εάν όμως βρίσκεται στο 2-2 ή στο χειρότερο σενάριο του 1-3 ή του 0-4, τότε από νωρίς θα βάλει τον εαυτό του στα δύσκολα και θα δείχνει ότι δύσκολα μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο όσον αφορά τις πρώτες οκτώ ομάδες της βαθμολογίας μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου των (διευρυμένων) 34 αγωνιστικών.

Επίσης μετά τον αγώνα με την ΤΣΣΚΑ, ο Ολυμπιακός έχει μια ιδιότυπη και σπάνια σειρά τριών συνεχόμενων αγώνων στην έδρα του με ομάδες όμως ιδιαίτερα ανταγωνιστικές όπως η Μακάμπι, η Εφές και η Ζαλγκίρις πριν κάνει το διπλό ταξίδι στη Γερμανία για τα παιχνίδια με Μπάγερν και Αλμπα.

Συνεπώς είναι κομβικό, ιδιαίτερα εφέτος, το πώς θα διαχειριστεί την έδρα του που πέρυσι τον «πρόδωσε» στα κρίσιμα τελευταία παιχνίδια χάνοντας τελικά την είσοδο στα πλέι οφ.

Επίσης είναι κομβικό φτάνοντας και προς το τέλος της διαδρομής (όσον αφορά την κανονική διάρκεια) ο Ολυμπιακός να είναι σε θέση βολής ή εάν είναι δυνατόν να έχει και ένα μικρό βαθμολογικό μαξιλαράκι ασφαλείας.

Και το λέμε αυτό διότι στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές φιλοξενεί δύο μεγαθήρια (Ρεάλ την 30η και Μπαρτσελόνα την 34η) συν τον Ερυθρό Αστέρα (31η), ενώ θα πάει να παίξει στη Μόσχα με τη Χίμκι (32η) και στην Πόλη με τη Φενέρ!