Δάφνες και Καλλιθέες

Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, τοπωνύμια είναι γνωστόν ότι άλλαξαν «διά διατάγματος», κυρίως κατά τον μεσοπόλεμο, σε μια προσπάθεια του ελληνικού κράτους να σβηστεί κατά το δυνατόν η κάποτε παρουσία του τουρκικού, σλαβικού ή αρβανίτικου στοιχείου σε ορισμένες περιοχές της χώρας. Η raison αυτής της απόφασης είναι συζητήσιμη, αν και βέβαια δεν είναι εδώ ο κατάλληλος χώρος για να προσεγγιστούν εις βάθος τα σχετικά επιχειρήματα.

Ετσι, εκτός από το ότι αρκετές σημερινές ελληνικές πόλεις είχαν κάποτε άλλα ονόματα, όπως το Αγρίνιο (Βραχώρι), η Αμφισσα (Σάλωνα), η Λαμία (Ζητούνι), η Αρεόπολη (Τσίμοβα), η Αλεξανδρούπολη (Δεδέαγατς), υπήρξαν και πάμπολλα χωριά και χωριουδάκια που απέκτησαν νέο όνομα, άπεφθης ελληνικής καθαρότητας. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω δύο τοπωνύμια, το Δάφνη και το Καλλιθέα. Από αυτά, το Δάφνη αντικατέστησε περίπου τριάντα(!) παλαιότερες ονομασίες. Ανάμεσά τους (ενδεικτικά και πάλι): Εζιοβα, Στρέζοβα, Δαριμάρι, Σβέρδια, Δάμιζα, Λέριζα, Κομποθέκρα, Κουτρουμπούχι, Κοζιακάρι, Μαχαλάς, Γεντικλέρ, κ.ά. Αλλα περίπου σαράντα πέντε (!) τοπωνύμια έχουν αντικατασταθεί με το ελληνοπρεπέστατο Καλλιθέα: Μουσταφάδες, Μάλτεπε, Κισλάρι, Μουράταγας, Μπάλτινο, Γορίτσα, Μεμερίζι, Σάντοβο, Μπούρμπαχτι, Προστοβά, Ζαραφόνα, κ.ά.