Μια αδελφική σχέση που κρατά χρόνια

Ηταν Νοέμβριος του ’94. Μια Γιουγκοσλαβία ταλαιπωρημένη από τον πόλεμο, ένα Βελιγράδι σε κατάσταση δύσκολη, υποδεχόταν τον Ολυμπιακό. Σε ένα διεθνές φιλικό παιχνίδι, ένα ματς το πρώτο για τον Ερυθρό Αστέρα μετά το εμπάργκο, έστω και φιλικό. Ο Ολυμπιακός ήθελε να δείξει πως είναι «εκεί». Στέκεται δίπλα σε μια ομάδα που το είχε ανάγκη. Και κάπως έτσι, σφυρηλατήθηκε μια βαθιά φιλία ανάμεσα στους οπαδούς που καμαρώνουν αμφότεροι όταν φορούν ή βλέπουν τα ερυθρόλευκα.

Αυτή είναι η μία εκδοχή της ιστορίας. Υπάρχουν και άλλες. Σχετικές με το πότε έπεσαν οι σπόροι για την τόσο ανθετική στον χρόνο σχέση. Το ’86 ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε σε ευρωπαϊκό ματς τον Ερυθρό Αστέρα και στο ματς έδωσαν το παρών, μαζί με τους σέρβους οπαδούς, φίλοι του Ολυμπιακού. Ας πάμε και στον Μάρτιο του ’92 όταν ξανά το Τριφύλλι υποδεχόταν τον Αστέρα στο ΟΑΚΑ και ηττήθηκε (0-2) καθώς δέχθηκε δύο γκολ από τον Πάντσεφ. Τότε, ο αστικός μύθος θέλει τους υποστηρικτές του Ολυμπιακού να πηγαίνουν παραμονές του ματς στους εκδρομείς Σέρβους, να ζητούν εισιτήρια, να γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων και τελικά να εξασφαλίζουν την είσοδό τους στις εξέδρες. Και την από κοινού υποστήριξη του Αστέρα.

Εκτοτε, κύλησε μπόλικο νερό στο αυλάκι. Επιστροφή στον Νοέμβριο του ’94. Στις 11 του μήνα πέθανε ο τρομπετίστας – σύμβολο της εξέδρας, Ατίλιο, στις 12 έδωσε το ματς ο Ολυμπιακό στο Μαρακανά του Βελιγραδίου, μπροστά σε περίπου 40.000 θεατές. Σύμπτωση με σημασία σημειολογική. Οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων σήκωσαν μπάνερ που έγραφε «τα σπορ ενώνουν τους ανθρώπους» και «ειρήνη στα Βαλκάνια», ενώ το τελικό σκορ μάλλον είχε τη μικρότερη σημασία: 4-1 οι «γηπεδούχοι», γκολ για τον Ολυμπιακό ο Γιώτης Τσαλουχίδης, γκολ και ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς που τότε ήταν νεαρός και (αρκετά) αργότερα θα φορούσε και την ελληνική Ερυθρόλευκη. Να θυμίσουμε, εδώ, ότι έπαιξε και ο Ιλια Ιβιτς, ο δαντελένιος κυνηγός-εξτρέμ που το καλοκαίρι του ’94 είχε μεταγραφεί στον Ολυμπιακό και ήταν μεταγραφή από αυτές που συνήθως ο κόσμος αποκαλεί «βόμβες». Ενας ακόμη σέρβος επιθετικός με προσφορά, γιατί δεν πρέπει να λησμονήσουμε και τον σπουδαίο Μίλος Σέσττς που ήρθε και αυτός από τον Αστέρα το ’84, έμεινε λίγο (δύο χρόνια), αλλά ένα γκολ του με λόμπα απέναντι στον Ηρακλή το ’86, αν το είχε βάλει ο Μαραντόνα, μάλλον θα παραμιλούσε το σύμπαν… Εν μέσω πολέμου, συνεπώς, ο Ολυμπιακός έστειλε μηνύματα αλληλεγγύης, αδελφοσύνης, συμπαράστασης, μαζί με αποστολή φαρμάκων.

Το πώς, βέβαια, εξελίχθηκε αυτή η «αδελφική σχέση», δεν χρειάζεται κάποιος να έχει φαντασία σεναριογράφου. Καμιά φορά η ζωή δίνει τις καλύτερες πάσες σε συγγραφείς ή κινηματογραφιστές: το «είσαι στο μυαλό»  τραγουδιέται τόσο στα ελληνικά όσο και στα σέρβικα με τον ίδιο ρυθμό, οι οπαδοί του Ερυθρού Αστέρα πάντα αποτίουν φόρο τιμής στα θύματα της Θύρας 7, γίνονται εκδρομές από τους οπαδούς και των δύο ομάδων, τα κορεό σηκώνονται από τις κερκίδες, ενώ το πανό «welcome orthodox brothers» πάντα υποδέχεται τους φίλους του Ολυμπιακού. Και μετά, ορισμένοι απολαμβάνουν ένα δείπνο σε ρεστοράν κοντά στο Μαρακανά, ως επιδόρπιο μιας ζεστής φιλοξενίας. Φυσικά, ο Ερυθρός Αστέρας έρχεται στα μέρη μας και δίνει φιλικά ματς ανά τακτά χρονιά διαστήματα, ενώ όσοι είναι θαμώνες του ΣΕΦ επιμένουν πως χιλιάδες Σέρβοι εμφανίζονται και ανεμίζουν σημαίες μαζί με τους έλληνες αδελφούς τους στα ματς του μπάσκετ.

Την ερχόμενη Τρίτη έχουμε μια άλλη εκδοχή αυτής της σχέσης: ποδοσφαιρική ξανά. Επίσημη. Με την μπάλα να κυλά στα πόδια των άσων του Μαρτίνς (Βαλμπουενά, Σεμέδο, Ομάρ και σία) και το διακύβευμα να είναι οι βάσεις για την κατάκτηση μιας θέσης που επιτρέπει τη συνέχιση του ευρωπαϊκού ταξιδιού.