Εκτός αναθεώρησης {LF}οι σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας

Οι διαμετρικά αντίθετες θέσεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας και της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τις σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας επιβεβαιώθηκαν στην Επιτροπή Αναθεώρησης της Βουλής. Ηταν αναμενόμενο άλλωστε να εκδηλωθεί η ιδεολογική διάσταση που υπάρχει όσον αφορά τα επίμαχα άρθρα του Συνάγματος και τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τη θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους (άρθρο 3) και την καθιέρωση του πολιτικού όρκου (άρθρα 13, 33 και 59) που είχαν περάσει από την περασμένη (προτείνουσα) Βουλή με λιγότερες από 180 ψήφους.

Ο εισηγητής της ΝΔ Κώστας Τζαβάρας έδωσε εξαρχής το στίγμα του κόμματός του, το οποίο είναι αντίθετο στις αλλαγές αυτές. Οπως είπε αναφορικά με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περί ουδετερότητας, «προσπαθούν να ενσωματώσουν, να προσθέσουν ιδεολογικού περιεχομένου αφηγήματα που περιέχουν αριστερές κοινοτοπίες, χιλιοειπωμένα πράγματα, προκειμένου να έχουμε να λέμε», ενώ ειδικότερα για τον πολιτικό όρκο σημείωσε ότι «αν υπάρχει κάτι για το οποίο κάποτε θα πρέπει να δούμε κάποιες συγκεκριμένες ρυθμίσεις, αυτές δεν χρειάζεται να γίνουν σε συνταγματικό επίπεδο, αλλά χρειάζεται να υπάρξουν κάποιες διευθετήσεις σε επίπεδο κοινής νομοθεσίας – και μπορεί να γίνει – χωρίς βεβαίως ποτέ να δημιουργηθεί το παραμικρό ζήτημα».

Ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Κατρούγκαλος επέμεινε στην πρόταση του κόμματός του λέγοντας ότι «η Πολιτεία θεωρεί τους Ελληνες ίσους»: «Ενας άθεος Ελληνας είναι Ελληνας. Ενας εβραίος Ελληνας είναι Ελληνας. Και απέναντι σε όλους αυτούς, λοιπόν, η Πολιτεία θα πρέπει να απευθύνεται με ουδέτερο τρόπο. Γι’ αυτό τον λόγο, λοιπόν, σε όλες τις διαδικασίες θα έπρεπε να προβλέπονται μόνο ουδέτεροι θρησκευτικά πολιτικοί τρόποι επικοινωνίας του πολίτη με το κράτος».

ΤΟ ΚΙΝΑΛ. Αν και ο εισηγητής του Κινήματος Αλλαγής Ανδρέας Λοβέρδος χαρακτήρισε «βαρβαρική λέξη το “ουδετερόθρησκο” κράτος», είπε ότι μπορεί να γίνει συζήτηση περί αναφοράς «με προσθήκη αστερίσκου στο σχετικό άρθρο του Συντάγματος» σε «διακριτούς ρόλους Πολιτείας – Εκκλησίας». Ηταν μια πρόταση που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θεώρησαν ότι μπορεί να διαμορφώσει κοινό τόπο με το Κίνημα Αλλαγής, ενώ υπέρ του πλήρους διαχωρισμού Κράτους – Εκκλησίας τάχθηκε κατά πάγια θέση του το ΚΚΕ διά του Γιάννη Γκιόκα, ο οποίος είπε ότι «δεν τολμάτε να κάνετε δεκτό ένα αναγκαίο και υπερώριμο αίτημα της κοινωνίας για τον πλήρη διαχωρισμό», χαρακτηρίζοντας άτολμη και τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε πλήρη αντίθεση η Ελληνική Λύση δήλωσε διά του εισηγητή της Κώστα Χήτα ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ, πιστός στον διεθνιστικό του προσανατολισμό και στη μεθόδευση ατόνησης του εθνικού κράτους και των εθνικών χαρακτηριστικών του κράτους και της κοινωνίας, υποστήριξε την αναθεώρηση προς την κατεύθυνση της θρησκευτικής ουδετερότητας». Υπέρ της θρησκευτικής ουδετερότητας τάχθηκε το ΜέΡΑ25 με την εισηγήτρια Αγγελική Αδαμοπούλου να υπογραμμίζει ότι το κόμμα της «τάσσεται αταλάντευτα υπέρ της θρησκευτικής ουδετερότητας της Πολιτείας υπό την έννοια της ίσης μεταχείρισης όλων των θρησκειών και της απόρριψης οποιασδήποτε αναφοράς ή ερμηνείας που συντείνει στην αναγνώριση επίσημης θρησκείας του κράτους».

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης Ευριπίδης Στυλιανίδης έκανε λόγο για «ιδεολογικοποίηση της αναθεωρητικής διαδικασίας και όχι θεσμική εθνικοπολιτική και δικαιοπολιτική προσέγγιση», επισημαίνοντας ότι «το αφηρημένο της έννοιας “ουδετερόθρησκο κράτος” οδηγεί μάλλον σε ένα κράτος θρησκευτικά αδιάφορο, κάτι που σαφώς μπορεί να κλονίσει τον αξιακό πυρήνα του Συντάγματός μας και να μας απομακρύνει από τη συνταγματική και ιστορική μας ρίζα».