Προτεραιότητες και αναγκαιότητες

Κύριε Διευθυντά,
Τόσο η κυβέρνηση όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση διακηρύσσουν τις προτεραιότητες και τους στόχους που έχουν θέσει για το άμεσο μέλλον, η μεν πρώτη για να υλοποιήσει τις προεκλογικές της εξαγγελίες, η δε δεύτερη για να επανέλθει στη διακυβέρνηση της χώρας.
Το θέμα είναι κατά πόσο οι προτεραιότητες αυτές ανταποκρίνονται στις άμεσες αναγκαιότητες που έχει η χώρα.
Και οι μεν τέσσερις προτεραιότητες που εξήγγειλε ο κ. Τσίπρας, αποδεικνύουν ότι τόσο αυτός όσο και εκείνοι που γράφουν τους λόγους του, δεν κατάλαβαν τίποτε από τους λόγους που τους καταψήφισε ο λαός, καθόσον εξήγγειλε αυτά ακριβώς για τα οποία καταψηφίστηκαν, όπως π.χ. την επαναφορά της κυριαρχίας των συνδικαλιστικών συντεχνιών που κατάστρεψαν τη χώρα!!
Οσο για την κυβέρνηση άρχισε μεν με κάποιες θεαματικές ενέργειες, στον τομέα κυρίως της επιβολής της τάξεως, αλλά όχι με αυτές που ήταν άμεσα αναγκαίες. Ετσι αντί να εκκενώσει τα ανώτατα ιδρύματα, και κυρίως το Πολυτεχνείο, τα οποία αποτελούν τα στρατηγεία και τα καταφύγια των ταραξιών και τα εργαστήρια παρασκευής των μολότοφ, προτίμησε να εκκενώσει διάφορα κτίρια που είχαν καταληφθεί από παράνομους μετανάστες. Δεν κατανοώ πράγματι τον σχεδιασμό του αρμόδιου υπουργείου.
Προσωπικά περίμενα και ήμουν βέβαιος ότι σήμερα που γράφω αυτό το άρθρο θα μπορούσα να επισκεφθώ με άνεση τις αίθουσες και τα εργαστήρια των ιστορικών κτιρίων του Πολυτεχνείου, στα οποία με μεγάλη χαρά, υπερηφάνεια και προσδοκίες, εισήλθα για πρώτη φορά πριν από 60 ακριβώς χρόνια. Θα περίμενα σήμερα τα κτίρια αυτά να αποτελούν το φυσικό ανάχωμα μεταξύ τη περιοχής των Εξαρχείων και της οδού Πατησίων και όχι να παραμένουν το οχυρό των ταραξιών.
Εκεί όμως που η κυβέρνηση, κατά τη γνώμη μου, κάνει το μεγαλύτερο σφάλμα είναι στην καθυστέρηση της αναθεώρησης του Συντάγματος, ώστε να υπάρξει η δυνατότητα να αναθεωρηθεί ο καταστροφικός εκλογικός νόμος της απλής αναλογικής, με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ ναρκοθέτησε το μέλλον του κοινοβουλευτισμού στη χώρα μας. Εάν αυτό δεν γίνει άμεσα τώρα που το αποτέλεσμα των εκλογών είναι ακόμα νωπό και υπάρχει η ευτυχής συγκυρία της δυνατότητας συγκέντρωσης των 180 ψήφων που απαιτούνται, είναι βέβαιο ότι όσο καθυστερεί το θέμα αυτό θα ευρεθούν οι «πρόθυμοι» που θα υπονομεύσουν τη δυνατότητα αυτή.
Αλλο τεράστιο θέμα είναι η λανθασμένη αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού. Αντί να έχει ήδη κατασκευάσει κλειστές δομές σε απομονωμένα ή ακατοίκητα νησιά για τους νέους εισβολείς μετανάστες, όπως πρότεινα στο προηγούμενο άρθρο μου, τους αφήνει στα νησιά εισόδου και ακόμα χειρότερο προωθεί μερικούς στην ενδοχώρα. Το πρόβλημα συνεχώς επιδεινώνεται και παρέχει μεγάλο πλεονέκτημα στην Τουρκία.
Αλλη μεγάλη αναγκαιότητα είναι η άμεση έναρξη νομικών ενεργειών σε διεθνές επίπεδο, για την ακύρωση της μειοδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών, την οποία όχι απλά δεν επιδιώκει να ακυρώσει, αλλά τονίζει ότι θα την τιμήσει (;;!!!), δίνοντας έτσι το δικαίωμα στον κ. Τσίπρα να υπερηφανεύεται γι’ αυτήν!!! Οσο καθυστερεί το θέμα αυτό κινδυνεύει να παγιωθεί μία δυσμενής πραγματικότητα για τη χώρα μας, της οποίας οι μακροχρόνιες επιπτώσεις, όπως έχω τονίσει σε προηγούμενα άρθρα μου, θα μπορούν να συγκριθούν μόνο με αυτές της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Ασφαλώς υπάρχουν και άλλα θέματα στα οποία οι προτεραιότητες της κυβέρνησης δεν ανταποκρίνονται στις άμεσες αναγκαιότητες της χώρας, όμως γι’ αυτές τα πράγματα δεν είναι τόσο κρίσιμα, και δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε και τις ενέργειες της κυβέρνησης προς τη σωστή κατεύθυνση, οι οποίες προοδευτικά διορθώνουν πολλά από τα κακά τα οποία μας κληροδότησε ο ΣΥΡΙΖΑ, πράγμα όχι και τόσο εύκολο, γιατί η κυβέρνησή του δυστυχώς ήταν η χειρότερη όλων των εποχών.
Ιωάννης Γ. Κουλούρης, Αθήνα
Δρ Μηχ/γος Ηλ/γος ΕΜΠ

Τι θέλει η αλεπού στο… ψυχιατρείο
Κύριε Διευθυντά,
Σε μια από τις τελευταίες επισκέψεις μου στο «Δρομοκαΐτειο» κι ενώ ευρισκόμουν μεταξύ αγροκτήματος και μαγειρείων, διασταυρώθηκα (οδηγώντας) με μιαν… αλεπού. Βέβαια και παρά το γεγονός ότι η αλεπού νομίζω ότι είναι ένα είδος προς εξαφάνιση, εγώ έχω δει κατά καιρούς αλεπούδες και στο Αίπος, και στο… σπίτι μου στην περιοχή Ψυχάρη!
Αλλά για να επανέλθω στο γεγονός που συνέβη στο ψυχιατρείο, γεμάτος χαρά, χαιρετώντας τον πρώτο που βρήκα μπροστά μου, ένα καλό παιδί που έχει καθήκοντα κηπουρού, του ανέφερα την… ανακάλυψή μου κι εκείνος μου απάντησε: «Κύριε Πρόεδρε (έτσι με αποκαλούν διότι υπήρξα Πρόεδρος ΔΣ επί σειράν ετών), είναι ζευγάρι αλεπούδων, αρσενική και θηλυκή κι έχουν και… αλεπουδάκι, το οποίο δυστυχώς είναι άρρωστο, και παρά την περιποίησή μου δεν βλέπω να επιβιώνει». Εγώ τον ευχαρίστησα και μετέφερα τα «νέα» πάνω στα γραφεία, στη Διοίκηση, όπου κάποιος είχε την ιδέα της κτηνιατρικής περίθαλψης. Εκεί έχει μείνει το θέμα κι ελπίζω να έχω καλά νέα! Θα σας ενημερώσω, εν καιρώ!..
Με την ευκαιρία της επικοινωνίας μας, λόγω της οικογένειας των αλεπούδων, θα κάνω ακόμα μια έκκληση στα ευγενή σας αισθήματα: Προσπαθήστε να επισκέπτεσθε τα Χρόνια Νοσηλευτικά Ιδρύματα (εμένα βέβαια με ενδιαφέρει το «Δρομοκαΐτειο»)! Δεν ξέρετε τι χαρά δίδει η παρουσία σας στους ασθενείς, οι οποίοι στερούνται της κοινωνικότητας, στερούνται της παρέας!..
Ούτε οι συγγενείς τους τούς επισκέπτονται! Οι περισσότεροι είναι εγκαταλελειμμένοι, δεν έχουν κάποιον να πουν δυο κουβέντες. Ενα πιάτο φαγητό κι ένα κρεβάτι το έχουν! ΑΔΕΛΦΙΑ βοηθήστε τους (μας).
Και πάλι ζητώ συγγνώμη αν το… παράκανα.
Πάντα με αγάπη,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Αγγειοχειρουργός