Οι ντρίμπλες {LF}του Δώνη

Οσα είχαν συμβεί από τη μέρα που άρχισε το πρωτάθλημα έκαναν τον Γιώργο Δώνη να κλειστεί στον εαυτό του. Ο προπονητής είναι πάντα εκείνος που πρέπει να βρει τις λύσεις για να βγάλει την ομάδα από το τέλμα. Να… κατεβάσει ιδέες, να ψάξει και να βρει πού υπάρχει πρόβλημα, να αλλάξει τον τρόπο που μπορεί να σκεφτόταν, ακόμα – ακόμα και τη φιλοσοφία του, αν το απαιτήσουν οι συνθήκες.

Ο Παναθηναϊκός πήγαινε στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό πληγωμένος. Μια ομάδα στριμωγμένη στα σχοινιά, που έβλεπε τους αντιπάλους της να περνούν από δίπλα της και να της ρίχνουν ακόμα μία γροθιά, με στόχο να την αποτελειώσουν. Πήγαινε ως πρόβατο επί σφαγή, ακόμα και με τον ίδιο της τον κόσμο να της γυρίζει επιδεικτικά την πλάτη: στο ντέρμπι της Κυριακής κόπηκαν μόλις 6.800 εισιτήρια, αριθμός που συνιστά αρνητικό ρεκόρ για τέτοιου είδους παιχνίδι. Και που πολύ δύσκολα θα συναντήσουμε ξανά.

Ο Δώνης έπρεπε να δώσει κίνητρο στους παίκτες του, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκούσε. Χρειάζονταν αλλαγές που θα έδιναν στον Παναθηναϊκό τη δυνατότητα να βγάλει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Να γίνει ανταγωνιστικός. Αποφάσισε να αφήσει πίσω του κάθε τακτική και κάθε σχήμα που είχε δουλέψει έως τώρα. Ούτε 4-3-3, ούτε 3-4-3, ούτε 4-2-3-1, που είχε δοκιμάσει στις προπονήσεις. Ο Παναθηναϊκός παρατάχθηκε με κλασικό 4-4-2, με τετράδα στην ευθεία στη μεσαία γραμμή. Σχήμα που ο Δώνης χρησιμοποιούσε στον ΑΠΟΕΛ όταν είχε να αντιμετωπίσει παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων, όπως απέναντι στη Ρεάλ και στην Ντόρτμουντ.

Μια ομάδα συμπαγής, με τους ακραίους να κλείνουν τις πτέρυγες και αφήνοντας τον Ολυμπιακό να προσπαθήσει να επιτεθεί από τον άξονα, στήνοντάς του παγίδες εκεί. Αποτέλεσμα; Κατάφερε να εξουδετερώσει όλα τα ατού του αντιπάλου. Ο Ποντένσε δεν φάνηκε, ο Βαλμπουενά δεν βρήκε χώρους, ο Μασούρας περιορίστηκε, ο Γκερέρο άγγιξε την μπάλα ελάχιστες φορές. Μπορεί το γκολ για τον Παναθηναϊκό να ήρθε στο φινάλε, όμως για να φτάσει έως εκεί η ομάδα δούλεψε όπως ακριβώς είχε σχεδιάσει ο προπονητής της. Και τα συγχαρητήρια του Δώνη στα αποδυτήρια δόθηκαν γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Για το γεγονός πως τούτη τη φορά όλοι έκαναν αυτό που έπρεπε, περιόρισαν τα λάθη και κατάφεραν να βγάλουν ένα διαφορετικό πρόσωπο.

Οι έξι νέοι παίκτες

Ο Δώνης δεν άλλαξε μόνο το σχήμα και την τακτική του στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Φρόντισε να στείλει και το μήνυμα πως κανείς δεν έχει δεδομένη θέση στην ενδεκάδα. Και σε ένα ντέρμπι που θα περίμενες να σηκώσουν το βάρος οι «παλιοί», εκείνος για πρώτη φορά χρησιμοποίησε έξι από τους παίκτες που ήρθαν το καλοκαίρι.

Οι Σένκεφελντ, Ζαχίντ και Κολοβός ξεκίνησαν στο αρχικό σχήμα, ενώ στο δεύτερο ημίχρονο μπήκαν οι Περέα, Μπεκ και Μολό. Ιδιαίτερα οι αλλαγές βοήθησαν πολύ τον Παναθηναϊκό, με τον Περέα να δίνει ενέργεια σε όλη την ομάδα και να κερδίζει το πρώτο από τα δύο πέναλτι, τον Μολό να είναι εκείνος που ισοφάρισε και τον Μπεκ να δίνει επιθετικότητα όταν τη χρειάστηκε ο Παναθηναϊκός. Ο δε Σένκεφελντ, έδειξε πως μπορεί να εξελιχθεί στον στόπερ που ο Παναθηναϊκός αναζητούσε. Στον ηγέτη που θα διορθώσει ολόκληρη την αμυντική λειτουργία με την εμπειρία του.

Το χειροκρότημα των παικτών

Οι παίκτες υποδέχτηκαν τον Γιώργο Δώνη με χειροκροτήματα στα αποδυτήρια, αμέσως μετά το ντέρμπι. Ακόμα μία απόδειξη του δεσίματος που έχουν με τον προπονητή τους, το οποίο ήταν κι αυτό που τον κράτησε στον Παναθηναϊκό.