Μερικά «αν» {LF}του… Καραγκιόζη {LF}για τα αναδρομικά!

Τη θυμόσοφη ελληνική παροιμία «το ψάρι στη θάλασσα και το τηγάνι στη φωτιά» θυμίζει η συζήτηση γύρω από τα αναδρομικά των συνταξιούχων και κυρίως για το πώς θα καλυφθεί από τον προϋπολογισμό ή εκτιμώμενη δαπάνη των περίπου 4 δισ. ευρώ.  Μάλιστα, καθώς αναμένεται η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας , η συζήτηση αυτή θυμίζει κυριολεκτικά το «τηγάνι» της παροιμίας, αφού προτείνεται ή μελετάται η αύξηση παλαιών ή επιβολή νέων φόρων, όπως γίνεται συνεχώς τα τελευταία τριάντα χρόνια, μολονότι δεν υπάρχουν περιθώρια για φορομπηχτισμό.

Ωστόσο, υπάρχουν τεράστια περιθώρια για εξοικονόμηση όχι μόνο εσόδων περίπου 4 δισ. ευρώ για την κάλυψη της ισόποσης εκτιμώμενης δαπάνης για τα αναδρομικά, αλλά και εξασφάλιση πρόσθετων ετήσιων φορολογικών εσόδων 20 δισ. ευρώ, αν η σημερινή κυβέρνηση εφαρμόσει μια εθνική στρατηγική και οικονομική λογική, που εφαρμόζεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αν δηλαδή πετύχει τους αντίστοιχους δείκτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε αποδοτικότητα στη συλλογή φόρων και σε περιορισμό της παραοικονομίας και αν σταματήσει την ενίσχυση της αγαστής συμμαχίας μεταξύ φοροφυγάδων και φορολογουμένων.

Σημειώνω ότι τα «αν» δεν είναι δικά μου, αλλά των διεθνών οργανισμών και ιδιαίτερα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), ο οποίος εγκαίρως, από την εφαρμογή του πρώτου κιόλας Μνημονίου, είχε παραθέσει μερικές προσομοιώσεις, παρουσιάζοντας τα τεράστια ποσά που δεν πάνε στον κρατικό προϋπολογισμό αλλά σε υπόγειους «αγωγούς» εξαιτίας της ανικανότητας  των ελληνικών κυβερνήσεων να λειτουργήσει η ελληνική οικονομία ως ευρωπαϊκή και να επιτύχει την προσέγγιση του μέσου όρου, τουλάχιστον, των αντίστοιχων  δεικτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΟΟΣΑ. Παραθέτω μερικά:

n Αν η Ελλάδα πετύχαινε τη μέση αποδοτικότητα των χωρών του ΟΟΣΑ, δηλαδή 0,71 στον ΦΠΑ, τότε θα είχε υψηλότερες ετήσιες εισπράξεις ύψους περίπου 9,8 δισ. ευρώ ή 4,6% του ΑΕΠ!

n Αν η Ελλάδα εφάρμοζε  με συνέπεια το πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, εκτιμάται ότι μέχρι το 2020 το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μπορούσε να αποκλιμακωθεί κατά τουλάχιστον 20 εκατοστιαίες μονάδες! Ξαναδιαβάστε την προηγούμενη σημείωση για να αγανακτήσετε ακόμα περισσότερο!

n Αν η Ελλάδα είχε παραοικονομία 12,8% του ΑΕΠ, που είναι ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και όχι 21% του ΑΕΠ, θα εξασφάλιζε  πάνω από 6 δισ. ετησίως από την αποφυγή κυρίως ΦΠΑ.

n Αν η Ελλάδα αξιοποιούσε τους  φορολογικούς  συντελεστές που δεν διαφέρουν σημαντικά από τους συντελεστές στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τα έσοδα του ευρύτερου κυβερνητικού τομέα, ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα ήταν υψηλότερα κατά 8 εκατοστιαίες μονάδες, δηλαδή άλλα 8-10 δισ. ευρώ ετησίως!

Αλλά με «αν» δεν εφαρμόζεται ούτε επιτυγχάνει τους στόχους μια οικονομική πολιτική. Αλλωστε, «αν» έλεγε και ο… Καραγκιόζης.