Τα επιδόματα και η υπερλιτότητα του ΣΥΡΙΖΑ

Στην τριετία 2016-2018 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε συνολικό «υπερπλεόνασμα» ύψους 11,6 δισ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά ήταν η διαφορά μεταξύ των στόχων που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ συμφωνήσει με τους δανειστές στα τρία αυτά χρόνια και του τελικού αποτελέσματος του προϋπολογισμού (Γενική Κυβέρνηση), μετά την πληρωμή και των κάθε είδους εκτάκτων επιδομάτων κ.λπ. Με άλλα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε από την οικονομία 11,6 δισ. ευρώ περισσότερα από αυτά που είχε συμφωνήσει με τους δανειστές. Με βάση το Μνημόνιο που υπέγραψε ο κ. Τσίπρας, που δεσμεύει την Ελλάδα μέχρι και το 2060 με πρωτογενή πλεονάσματα, τα χρήματα αυτά δεν μπορούν να αξιοποιηθούν, από τον ελληνικό προϋπολογισμό, παρά μόνον για την αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων. Συνεπώς χάθηκαν από την πραγματική οικονομία για τα επόμενα 40 χρόνια!

Τα περίφημα έκτακτα επιδόματα του ΣΥΡΙΖΑ, τα ποσά που δόθηκαν αθροιστικά κατά την ίδια περίοδο δεν ξεπερνούν τα 3 δισ. ευρώ ή το 1 δισ. ευρώ ετησίως. Επομένως η προηγούμενη κυβέρνηση φορολόγησε σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερο σε σχέση με τα επιδόματα που έδωσε, επιβάλλοντας πρόσθετη λιτότητα, μέσω ενός δικού της και αχρείαστου, ακατανόητου και παράλογου «Μνημονίου». Για να το πούμε απλά για κάθε ένα ευρώ που έδινε εκτάκτως η προηγούμενη κυβέρνηση σε επιδόματα έδινε ταυτόχρονα 4 ευρώ εκτάκτως και πέραν των συμφωνηθέντων στους δανειστές που είναι αυτοί που διακρατούν σχεδόν το σύνολο του δημοσίου χρέους μας. Το έκανε μάλιστα αυτό χωρίς καν να της ζητηθεί. Αυτοβούλως.

Τι συνέβαινε εν τω μεταξύ στην ελληνική οικονομία; Η οικονομία που παραλάβαμε από την προηγούμενη κυβέρνηση είχε τις χαμηλότερες επενδύσεις και τη μεγαλύτερη ανεργία στην Ευρώπη. Το ύψος των επενδύσεων στη χώρα μας ως ποσοστό του ΑΕΠ διαμορφώνεται κοντά στο 11% όταν στην Πορτογαλία ξεπερνά το 16% και ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται στο 20%.

Σε όλη την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ η Ελλάδα αποεπένδυε, καθώς κάθε χρόνο οι επενδύσεις ήταν λιγότερες από τις αποσβέσεις, και έδιωχνε ταυτόχρονα το ανθρώπινο δυναμικό της στο εξωτερικό. Η χώρα είχε από τη στιγμή που ξεκίνησε η κρίση το λεγόμενο παραγωγικό κενό. Αντί όμως να το περιορίσει βάζοντας την οικονομία να παράγει, το αντιμετώπισε επί ΣΥΡΙΖΑ μειώνοντας την παραγωγική ικανότητα της οικονομίας.

Το παράδοξο είναι ότι η καίρια αυτή αδυναμία της προηγούμενης περιόδου είναι ταυτόχρονα και μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα. Καλύπτοντας το επενδυτικό αυτό χάσμα και ανεβάζοντας τις επενδύσεις στην επόμενη τετραετία κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο μπορούμε να αυξήσουμε σημαντικά τον ρυθμό ανάπτυξης και να πυροδοτήσουμε έναν ενάρετο οικονομικό κύκλο.

Εναν κύκλο επενδύσεων, νέων θέσεων εργασίας, αυξημένων δημοσίων εσόδων που θα κατευθύνονται κυρίως σε νέες μειώσεις φόρων που θα πυροδοτούν με τη σειρά τους νέες επενδύσεις και πάλι από την αρχή.

Στην τρέχουσα συγκυρία, η χώρα μας μπορεί να επωφεληθεί επίσης και από το περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων για να καλύψει το επενδυτικό έλλειμμα. Η πυροδότηση αυτού του ενάρετου κύκλου είναι το μεγάλο στοίχημα της οικονομικής πολιτικής. Κερδίζοντάς το μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας στα χρόνια που έρχονται.

Ο Θόδωρος Σκυλακάκης είναι υφυπουργός Οικονομικών