Στοιχεία

«Το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν στοιχεία, δεν σημαίνει απόλυτη αθωότητα. Ξαναλέω, έλλειψη στοιχείων δεν σημαίνει αθωότητα». Αυτή ήταν η απάντηση του Γιώργου Κατρούγκαλου στην επισήμανση πως για επτά από τα δέκα πολιτικά πρόσωπα που ενεπλάκη το όνομά τους στην υπόθεση Novartis οι έρευνες κατέληξαν στο αρχείο. «Πολλές φορές τα στοιχεία δεν αποδεικνύουν ενοχή. Θυμόσαστε ότι ο Αλ Καπόνε πήγε φυλακή όχι για αυτά που έχει κάνει, αλλά για φοροδιαφυγή. Πολλές φορές υποθέσεις διερευνώνται και δεν βρίσκονται στοιχεία, γιατί τα στοιχεία είναι καλυμμένα. Αυτό θα μπορούσε να είχε συμβεί και σε αυτή την περίπτωση και δεν το αποκλείω» συνέχισε. Ας δεχθούμε ότι για κάποιον με νομική εμπειρία έχει βάση η επιχειρηματολογία του. Θεωρητικά μιλώντας, πάνω σε αυτό το σκεπτικό – πως για να φθάσει κάποιος να ερευνάται από εισαγγελείς ποτέ δεν είναι τελείως αθώος – βασίζεται το αμερικάνικο δικαστικό σύστημα. Εξού, κι όταν βγαίνει η απόφαση ο κατηγορούμενος κρίνεται είτε «ένοχος» είτε «όχι ένοχος». Η επιλογή των λέξεων δεν είναι τυχαία.

Λάσπη

Ο συριζαίος τομεάρχης, ωστόσο, έχει επιλέξει να εκφράζεται δημοσίως ως πολιτικός. Και βάσει αυτής της ιδιότητας κρίνεται. Παρότι, λοιπόν, επαίρεται διαρκώς για τις νομικές του γνώσεις, με τοποθετήσεις σαν την παραπάνω δείχνει ότι συνειδητά τις εργαλειοποιεί πολιτικά. Διαλέγει, δηλαδή, να ανεμίσει λίγη λάσπη αν και η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί για την υπό συζήτηση υπόθεση. Εντάξει, η λάσπη δεν είναι πολλή γιατί ο Κατρούγκαλος απλά δεν – sic – αποκλείει να μην έχουν βρεθεί στοιχεία επειδή είναι καλυμμένα. Είναι, πάντως, αρκετή για να δείξει πως ο ΣΥΡΙΖΑ γυρίζει στην παλιά δοκιμασμένη συνταγή της αντίστιξής του με το «παλαιοκομματικό σύστημα». Το ίδιο πονηρά μοιάζει να επικαλείται και το στόρι του Αλ Καπόνε. Οχι για να εξηγήσει στους αδαείς με ένα παράδειγμα τι εννοεί, αλλά για να προκαλέσει στους ακροατές του τους επιθυμητούς συνειρμούς με τον διασημότερο γκάνγκστερ όλων των εποχών. Το πρόβλημα με το συριζαϊκό αντιπολιτευτικό κόλπο είναι πως αγνοεί τις συνθήκες. Θα μπορούσε να πιάσει στα χρόνια της αγανάκτησης, τώρα όμως θα πείσει μόνο τους προσηλυτισμένους.