Ανοίγματα του Λούβρου {LF}σε πρόσφυγες και Airbnb

Τον τίτλο του ιδιαιτέρως τολμηρού επιχειρεί να κατακτήσει κι ας μετρά 226 χρόνια ζωής. Ο λόγος για το μουσείο του Λούβρου, που φαίνεται πως αρέσκεται με τις πρωτοβουλίες του να προκαλεί μερίδα του παρισινού, τουλάχιστον, κοινού. Κι απόδειξη αποτελούν οι δύο νέες κινήσεις του, οι οποίες έχουν ήδη ξεσηκώσει αντιδράσεις.

Η πρώτη αφορά τη συνεργασία του με τη διαδικτυακή πλατφόρμα βραχυπρόθεσμης μίσθωσης χώρων διαμονής Airbnb. Κι αν οι Παριζιάνοι συγχώρεσαν στο εμβληματικό τους μουσείο το γεγονός ότι τον Μάιο προσέφερε προς κλήρωση τη δυνατότητα σε χρήστες της πλατφόρμας «να πιουν ένα απεριτίφ με τη Μόνα Λίζα» και να περάσουν μια νύχτα στους χώρους του μουσείου, τώρα έχουν ξεσηκωθεί, καθώς όπως έγινε γνωστό η σύμπραξη Airbnb και Λούβρου συνεχίζεται. Και από τον χειμώνα θα μπορούν οι χρήστες του Airbnb να κλείσουν θέση στις ξεναγήσεις που θα οργανώνονται ειδικά για αυτούς, κάθε Τρίτη, όταν το μουσείο είναι κλειστό. Οι τιμές θα ξεκινούν από 30 ευρώ και θα περιλαμβάνονται στάσεις στα πλέον σημαντικά έργα που εκτίθενται στις αίθουσες και σε ορισμένες περιπτώσεις και κονσέρτα.

Ψηλά στην ατζέντα βάζει το θέμα ο αντιδήμαρχος του Παρισιού Ιάν Μπροσά, ο οποίος ζητά την παρέμβαση του υπουργείου Πολιτισμού χαρακτηρίζοντας την πρωτοβουλία του μουσείου ανεπιθύμητη και σε επιστολή του επισημαίνει ότι «η επανειλημμένη χρήση ενός δημόσιου ιδρύματος για την εξυπηρέτηση των εμπορικών σκοπών ενός ψηφιακού γίγαντα δεν είναι παρά μια αποτροπιαστική πολιτική πράξη».

Ο πολιτικός που ανήκει στην κομμουνιστική παράταξη έχει και στο παρελθόν δηλώσει ότι είναι στις επιδιώξεις του να απαγορεύσει την ενοικίαση διαμερισμάτων μέσω της πλατφόρμας στο κέντρο του Παρισιού, καθώς ολόκληρες γειτονιές έχουν περάσει στον έλεγχό της, ενώ από το Πρώτο έως και το Τέταρτο Διαμέρισμα το 26% των ιδιοκτησιών δεν ανήκει σε Παριζιάνους.

Το Λούβρο από τη μεριά του υποστηρίζει ότι μέσω της συγκεκριμένης συνεργασίας προσφέρει στο κοινό τη δυνατότητα να επανανακαλύψει το μουσείο μέσα από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία.

ΣΥΡΟΙ ΚΑΙ ΙΡΑΚΙΝΟΙ ΞΕΝΑΓΟΙ. Η δεύτερη πρωτοβουλία έχει να κάνει με το ότι το μουσείο ετοιμάζεται να υιοθετήσει τη βραβευμένη κίνηση που ξεκίνησε στο Βερολίνο πριν από μια τετραετία: να εκπαιδεύσει σύρους και ιρακινούς πρόσφυγες ως ξεναγούς στα αραβικά για τους πατριώτες τους στις ισλαμικές συλλογές του. Το πρόγραμμα που ξεκίνησε στο Βερολίνο το 2015 και ακολούθησαν σε παραλλαγές δύο μουσεία στην Οξφόρδη τους προηγούμενους 18 μήνες, υπάρχει ενδεχόμενο να χρηματοδοτηθεί από φιλανθρωπικό ίδρυμα της Σαουδικής Αραβίας με έδρα το Ριάντ που ανήκει στον επιχειρηματία πρίγκιπα Αλαουίντ μπιν Ταλάλ και το οποίο ενίσχυσε τόσο το αρχικό πρόγραμμα στο Βερολίνο με 9 εκατ. ευρώ όσο και την ανακαίνιση της ισλαμικής πτέρυγας του Λούβρου (η οποία εγκαινιάστηκε προ ημερών) με ποσό που δεν έχει ανακοινωθεί, ενώ το 2005 είχε δωρίσει 17 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία της.

Την ώρα όμως που το μουσείο προσπαθεί να γεφυρώσει μέσω του Πολιτισμού τις όποιες διαφορές Ανατολής και Δύσης, και ενώ ήδη έχει υιοθετήσει δωρεάν είσοδο για πρόσφυγες και όσους αιτούνται πολιτικό άσυλο, υπάρχει κι εκείνη η μερίδα Παριζιάνων (και όχι μόνο) που δεν βλέπουν με θετική διάθεση την προσέγγιση αυτή, καθώς αισθάνονται νωπές ακόμη τις πληγές από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους το 2015 στη γαλλική πρωτεύουσα. Ωστόσο το μουσείο – το πλέον δημοφιλές παγκοσμίως, καθώς το 2018 σημείωσε νέο ρεκόρ προσέλευσης κοινού με 10,2 εκατ. επισκέπτες – εκτιμά ότι η κίνηση αυτή θα βοηθήσει τις περισσότερες από 30 εθνικότητες που αποτελούν δυνητικούς επισκέπτες στο Παρίσι να φτάσουν ως την πόρτα του και για τον λόγο αυτό ενδιαφέρεται να διευρύνει τις γλώσσες στις οποίες θα προσφέρει ξεναγήσεις στο κοινό.

Οι πρωτοβουλίες αυτές μπορεί να ξαφνιάζουν και να προκαλούν αντιδράσεις, όμως η δύναμη που δίνει ο αριθμός των επισκεπτών του στο Λούβρο είναι εκ των βασικών μοχλών που του επιτρέπουν να τολμά και να δοκιμάζει, ταράσσοντας τα νερά και αφήνοντας έκπληκτους τους πιο συντηρητικούς κύκλους, προσεγγίζοντας ταυτοχρόνως ανθρώπους που ως τώρα είχαν τα νώτα τους στραμμένα στις αίθουσές του. Υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ανοίγματος στην ποπ κουλτούρα από την απήχηση που είχε το βιντεοκλίπ «Apeshit» το οποίο γυρίστηκε στους εσωτερικούς χώρους του μουσείου με τη Μπιγιονσέ και τον Τζέι Ζι;