Το θρήσκευμα στη δημόσια εκπαίδευση

Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Με την υπ’ αριθμ. 28/2019 απόφαση της ΑΠΔΠΧ εξετάζεται για πρώτη φορά στην ελληνική έννομη τάξη το θρήσκευμα υπό τις διατάξεις του GDPR. Η απόφαση εκδόθηκε έπειτα από υποβολή καταγγελιών της Ενωσης Αθέων και της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και πραγματεύεται στο σκεπτικό της δύο ζητήματα: πρώτον, την αναγραφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας στο απολυτήριο Λυκείου και στο πληροφοριακό σύστημα MySchool, και δεύτερον, την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών στη δημόσια εκπαίδευση.{ARX}
Η αναγραφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας των μαθητών στους τίτλους σπουδών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και στο πληροφοριακό σύστημα MySchool, αποτελώντας πράξη επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων, κρίθηκε ότι αντίκειται στην αρχή της αναγκαιότητας και την αρχή της ελαχιστοποίησης της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αφού «δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την επίδοση του μαθητή». Μάλιστα, η ΑΠΔΠΧ διαπιστώνει ότι ακόμα και η καταχώριση του θρησκεύματος στο σχετικό αρχείο τίτλων του εκάστοτε σχολείου είναι παράνομη. Ετσι, σε περίπτωση επαναχορήγησης τίτλων σπουδών που εκδόθηκαν πριν από τη δημοσίευση της ως άνω απόφασης, τα σχολεία υποχρεούνται να ενημερωθούν άμεσα για το πλαίσιο συμμόρφωσής τους, ώστε να μην παραλείψουν τη διαγραφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας των μαθητών.
Περαιτέρω, η δήλωση απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών, υπό τον όρο αποκάλυψης ότι ο μαθητής δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος, θίγει το απαραβίαστο της θρησκευτικής συνείδησης και το δικαίωμα των γονέων «όπως εξασφαλίζωσι την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν (των παιδιών τους) συμφώνως προς τας ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις». Ετσι, οι μαθητές ή οι γονείς τους στην περίπτωση που είναι ανήλικοι θα μπορούν να υποβάλλουν δήλωση απαλλαγής από την παρακολούθηση του μαθήματος με μόνη την επίκληση λόγων συνείδησης, χωρίς ειδικότερη αναφορά. Τούτο δεν αποκλείει, ωστόσο, το ενδεχόμενο η δήλωση αυτή να υποβάλλεται ακόμα και από ορθόδοξους μαθητές, υποβαθμίζοντας κατά μία έννοια τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος και δημιουργώντας στο σχολικό περιβάλλον διακρίσεις.
Το ενδιαφέρον πάντως της απόφασης ως προς το δικαίωμα θρησκευτικής ελευθερίας επικεντρώνεται στην απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών με επίκληση λόγων «συνείδησης» και όχι «θρησκευτικής συνείδησης» (βλ. απόφαση 94/2015 ΑΠΔΠΧ). Οι προστατευτικές της θρησκευτικής ελευθερίας διατάξεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο περιλαμβάνουν στο κανονιστικό τους πεδίο τόσο τις θρησκευτικές όσο και τις αθρησκευτικές ή αθεϊστικές πεποιθήσεις. Θα μπορούσε άραγε να θεωρηθεί ότι η επιλογή του όρου «συνείδηση» στη σχετική δήλωση αποτελεί μια περαιτέρω προσπάθεια «εκκοσμίκευσης» της δημόσιας εκπαίδευσης;
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει διατυπώσει στο σκεπτικό του ότι το κράτος είναι αρμόδιο για την οργάνωση του μαθήματος των Θρησκευτικών ως ομολογιακού. Αναγνωρίζει, όμως, τη δυνατότητα παράλληλης διδασκαλίας ενός θρησκειολογικού μαθήματος που να περιλαμβάνει το σύνολο των θρησκευμάτων (ΟλΣτΕ 926/2018, σκ. 12). Συνεπώς, κρίσιμο είναι το ερώτημα του αν η δήλωση απαλλαγής εξυπηρετεί την ανάπτυξη και την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών καλύτερα από ό,τι η δυνατότητα παρακολούθησης εναλλακτικών μαθημάτων.
Γεώργιος Γαλανόπουλος, Ελένη Παλιούρα
Δικηγόροι

Ομολογία πίστεως ή δήλωση μετανοίας;
Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Διάβασα και ξαναδιάβασα το άρθρο του κ. Γιάννη Πανούση στα «ΝΕΑ» (28-8-19) με τίτλο «Είμαι αριστερός, αλλά όχι κεντροαριστερός, ούτε ΣΥΡΙΖΑ».{ARX}
Δεν κατάλαβα αν αυτό το… μανιφέστο είναι ομολογία πίστεως ή δήλωση μετανοίας.
Δεν κατάλαβα γιατί ο κ. Πανούσης ένιωσε την ανάγκη να διακηρύξει δημόσια, επαναλαμβάνοντας 18 φορές, ότι «είναι αριστερός γιατί…». Σε ποιους απευθύνεται και γιατί; Μήπως ζητεί άφεση αμαρτιών επειδή βρέθηκε να υπηρετεί για κάποιους μήνες ως υπουργός αυτό το κατασκεύασμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ;
Πριν δεχτεί το αξίωμα δεν είχε γνώση με ποια πάστα «αριστερών» είχε να κάνει;
Ετρεξε να βάλει πλάτη σ’ αυτούς που προπηλάκιζαν, ύβριζαν και απειλούσαν τους πολιτικούς αντιπάλους τους, κυρίως βέβαια τους πρώην υπουργούς και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Συνεργάτες με αυτούς που εισήγαγαν στο Κοινοβούλιο την αγοραία γλώσσα και συμπεριφορά.
Βέβαια δεν ήταν μόνον ο κ. Πανούσης. Κι άλλοι, άνθρωποι της επιστήμης, των γραμμάτων και των τεχνών, άτομα που εμφανίζονται ως διανοούμενοι, έσπευσαν να στηρίξουν αυτούς τους τσαρλατάνους για να γίνουν κυβέρνηση. Κι όταν κατάλαβαν την ανοησία τους, πήραν αποστάσεις και ήπιαν τ’ αμίλητο νερό!
Τώρα με το συγκεκριμένο άρθρο του κ. Πανούση προσπαθώ να καταλάβω τι μυαλά κουβαλεί αυτή η… πρωτοπορία του έθνους!
Τέτοιους «αριστερούς» παράγει η χώρα και πρέπει οι πολίτες να τους παίρνουν στα σοβαρά; Αυτήν την απορία έχω.
Θανάσης Φ. Καραναστάσης
Ρόδος

Ο εχθρός εντός των τειχών
Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Η τουρκική αδηφαγία είναι γνωστή ιστορικά, έχει τις ρίζες της από αιώνων σαν αυτοσκοπός όλων των ηγετών του Τουρκικού Εθνους που δημιούργησαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία με ληστρική πορεία, αρπάζοντας πλούτο και πολιτισμούς όλων των λαών που κατακτούσαν χωρίς να δημιουργήσουν δικό τους πολιτισμό. Ετσι και ο σημερινός ηγέτης κ. Ερντογάν έχει το όραμα μιας νέας τουρκομουσουλμανικής αυτοκρατορικής Δύναμης που οι σκοποί του «αγιάζουν» όλα τα απαράδεκτα μέσα στα οποία καταφεύγει για την πραγμάτωσή τους.{ARX}
Οι ηγέτες των χωρών που συναλλάσσονται μαζί του δείχνουν να τον δέχονται ή να τον ανέχονται, διότι η Τουρκία είναι σε αξιόλογη γεωστρατηγική θέση, είναι μια μεγάλη αγορά, έχει μεγάλη στρατιωτική μηχανή κ.λπ. που πάντα στηρίζουν ιδιαίτερα οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία, Γερμανία κ.λπ.).
Ο κ. Ερντογάν τις όποιες παράλογες «στρατηγικές φιλοδοξίες» του κατάφερε να τις αναγάγει σε εθνικούς τουρκικούς στόχους, ώστε όλες οι τουρκικές πολιτικές δυνάμεις να «ανταγωνίζονται» στις επιδείξεις των ληστρικών ορέξεών τους. Επισκέπτεται τις χώρες των Βαλκανίων σαν προστάτης των ηγεσιών τους και απευθύνει λόγους επικυριαρχικούς. Αλβανία, Κόσοβο, Σκόπια κ.λπ.: «Αδέλφια μου, είστε πάντα στην ψυχή, στις σκέψεις μου…» (Ράμα, Γκρούεφσκι – Ζάεφ…), δέχονται πάσης φύσεως της διαφθοράς δώρα, στρατηγική και οικονομική βοήθεια… Επιπροσθέτως και από τον «εχθρό» του – αντίπαλό του κ. Γκιουλέν (μόνιμο κάτοικο ΗΠΑ) που οι δράσεις του είναι ποικίλες αρχίζοντας από θρησκευτικές βοήθειες (τεμένη, θρησκευτικά κέντρα, σχολεία, πανεπιστήμια, υποτροφίες κ.λπ.) συμπληρώνοντας δυναμικά το τουρκικό όραμα.
Και εμείς; Εμείς (ιδιαίτερα η προηγούμενη κυβέρνησή μας) τον προσκαλέσαμε σε επίσημη επίσκεψη (!!) στη χώρα μας, τον ανεχτήκαμε στην επίσκεψη στη Θράκη να ενδυναμώνει το θράσος του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής με τις απαράδεχτες δηλώσεις του για νησιά μας, «Γαλάζια Πατρίδα» (!), ΑΟΖ, Θράκη, Κύπρος κ.λπ., με εντάσεις κλίματος θερμού επεισοδίου, και στη συνέχεια η περίεργη επίσκεψη του τ. πρωθυπουργού στην Αγκυρα για μυστικές συνομιλίες με τον κ. Ερντογάν επί θεμάτων που δεν γνώριζαν, ούτε έμαθαν, ούτε τα κυβερνητικά κομματικά στελέχη τους, κατά το όμοιο της προδοτικής «Συμφωνίας των Πρεσπών» (ως άλλος Λουδοβίκος: Το κράτος είμαι εγώ – L’ etat c’est moi!).
Ετσι και η περίφημη δήλωσή του «Δεν υπάρχουν σύνορα…» είχε, έχει και θα έχει την έννοια της «πρόσκλησης» των λαθρομεταναστών, πολλών
χιλιάδων, συμπεριλαμβανομένων και αμέτρητων οργάνων του κ. Ερντογάν, τζιχαντιστών κ.λπ., και με την οικονομική και ιδεολογική στήριξη των μεγάλων κερδοσκόπων με τις επίσημες εχθρικές δηλώσεις κατά της Ελλάδος…
Τώρα πια τους εγκαθιστούμε (ρίχνοντας νερό στον μύλο του κ. Ερντογάν) και στα σύνορά μας (εχθρός εντός των τειχών), περιοχή Νομού Κιλκίς, 10 χιλιόμετρα από τα σύνορά μας: μουτζαχεντίν, μουσουλμάνοι και κάθε ξένος ληστρικός αδίστακτος εγκληματίας, ασφαλώς υπάκουοι στους προστάτες τους, κυριότερα Τούρκους κ.ά., κατά το όμοιο των σφαγιασμένων της Βοσνίας…
Οι σημερινοί κυβερνώντες σαν να αγνοούν αυτή την πραγματικότητα;!!
Οι επιλογές τους, σε θέσεις, πράξεις κ.λπ., δεν πρέπει να φαντάζουν σαν συνέχεια των απαράδεκτων χθεσινών.
Βασίλειος Δ. Βασιλειάδης
Πολιτικός επιστήμων – οικονομολόγος ΑΠΘ