Ρέστα{CR}

Ομολογώ ότι οι «Πρεσπαδόροι» είναι απίστευτοι. Και θρασείς.

Δεν φτάνει που αλυσόδεσαν τη χώρα σε μια συμφωνία «εθνικά επιζήμια» – για να δανειστώ τον χαρακτηρισμό που χρησιμοποίησε ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ…

Δεν φτάνει που προχώρησαν στην κύρωση της συμφωνίας, παρά τις προειδοποιήσεις τής τότε αντιπολίτευσης ότι αν την κυρώσει η Βουλή, δεν μπορεί να αποτραπεί η εφαρμογή της.

Δεν φτάνει που υπέγραψαν μια συμφωνία η οποία δεν προβλέπει καμία διαδικασία τροποποίησής της.

Δεν φτάνει δηλαδή που μας φόρεσαν το καπέλο – τώρα ζητούν και τα ρέστα!

Κατηγορούν την κυβέρνηση (την Ελλάδα ουσιαστικά…) επειδή είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει μια «εθνικά επιζήμια» συμφωνία που εκείνοι συμφώνησαν. Πόσο θέλουν να μας τρελάνουν;

Στο βιβλίο των Βαρβιτσιώτη – Δενδρινού παρατίθεται αυτούσια η απίστευτη στιχομυθία Γιούνκερ – Τσίπρα που σφράγισε το ντιλ. Ο Γιούνκερ ανέλαβε να βοηθήσει τον Τσίπρα στα οικονομικά κι εκείνος να δώσει το Μακεδονικό.

Ούτε ο διάλογος ούτε το ντιλ έχουν έως τώρα διαψευστεί από τους δυο συνομιλητές. Το αντίθετο: ο Τσίπρας φέρεται αμέσως μετά ότι το είπε και στη Μέρκελ!

Στον Σχινά τελικά μπορεί κανείς να καταλογίσει πολλά, αλλά είναι άδικο να τον χαρακτηρίζουν «Πρεσπαδόρο» επειδή έκανε τις γνωστές δηλώσεις ως εκπρόσωπος της Κομισιόν.

Αυτά υποστήριζε η Κομισιόν, αυτά ήταν υποχρεωμένος να λέει ο εκπρόσωπός της. Τι να πει; Αλλα; Ηταν «Πρεσπαδόρος υπηρεσίας» κατά κάποιον τρόπο.

Βεβαίως ο 13ος αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Παπαδημούλης δήλωσε την περασμένη Κυριακή ότι «έναν χρόνο πριν στο Βελλίδειο ο Μητσοτάκης έταζε ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών». Και τον κατηγόρησε για «ψηφοθηρική πατριδοκαπηλία».

Εγώ τέτοια δήλωση του Μητσοτάκη δεν βρήκα. Μπορεί να είναι καλά κρυμμένη.

Αν υπάρχει, προφανώς ο Μητσοτάκης είναι αναξιόπιστος και κατακριτέος.

Αν δεν υπάρχει, τότε ο Παπαδημούλης είναι ένας άθλιος παπατζής που διασύρει τη χώρα του.

Περιμένω λοιπόν ότι ο 13ος αντιπρόεδρος θα δώσει τη δήλωση του Μητσοτάκη που επικαλείται στη δημοσιότητα. Να καταλάβουμε ποιος είναι ποιος.

Για να τελειώνουμε. Πρώτος έγραψα εδώ (με αφορμή την τοποθέτηση του Μαυρωτά στην κυβέρνηση) ότι πρέπει να αφήσουμε τον διχασμό πίσω μας και να επανεντάξουμε τους «Πρεσπαδόρους» στο εθνικό σύνολο.

Να αφοσιωθούμε στην αυστηρή επιτήρηση της «εθνικά επιζήμιας» συμφωνίας διότι κάποια στραβοτιμονιά θα κάνουν οι Σκοπιανοί και τότε θα τους την τρίψουμε στη μούρη.

Καλώς Ή κακώς, άλλη πολιτική δεν υπάρχει.

Αλλά φτάσαμε τώρα οι υπόλογοι να επιχαίρουν επειδή η ζημιά τους αποδεικνύεται ανεπανόρθωτη.

Ενα θράσος που φυσικά έχει κόστος. Κυρίως επειδή δεν αφήνει τη λήθη και την καταλλαγή να κάνουν τη δουλειά τους.