Κερδοσκοπικός ανθρωπισμός

Το προσφυγικό και το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν εξαντλείται στον ψεύτικο ανθρωπισμό, στην επίδειξή του. Η φιλανθρωπία ανέκαθεν μπορούσε να είναι προσοδοφόρα επιχείρηση.

Δεν κερδίζεις μόνο λόγω της φιγούρας. Μπορεί να έχεις και πιο απτά κέρδη. Υπάρχουν καταγγελίες, π.χ., ότι πολλοί κερδοσκόπησαν – προχθές, στο Protagon αποκαλύφθηκε ότι από τη διατροφή όσων βρίσκονται στις δομές μπορεί κάποιοι να έχουν επωφεληθεί με εκατομμύρια.

Αλλά υπάρχουν κι άλλου είδους κέρδη. Αν είσαι πολιτικός, ασφαλώς επωφελείσαι πολιτικά – οι αριστεροί, π.χ., που υπερθεματίζουν σε ανθρωπιστικά αισθήματα, εγκλωβίζουν έτσι συγκινημένες ή οργισμένες από την αδικία του κόσμου ψήφους. Οι ριζοσπάστες ακροδεξιοί και επαγγελματίες ρατσιστές χάρη στα κύματα προσφύγων και οικονομικών μεταναστών μπορούν να οχυρωθούν πίσω από την ταυτότητα και να κηρύξουν τον ρατσισμό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, π.χ., χρησιμοποίησε πολλαπλώς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Οταν έκανε άγρια αντιπολίτευση, απέδιδε ανθρωπιστικό έλλειμμα, έως και ρατσιστικά κίνητρα στους τότε κυβερνώντες. Οταν έγινε κυβέρνηση, κι αφού τα χρόνια της «διαπραγμάτευσης» κορυφαία κυβερνητικά στελέχη (Καμμένος, Κοτζιάς) απειλούσαν τους εταίρους ότι θα αφήσουν ανεξέλεγκτα τα μεταναστευτικά κύματα, άρχισε τις κουτοπονηριές και την υπόσχεση διευκόλυνσης στην πορεία των ξένων προς την κεντρική Ευρώπη, οδηγώντας τους τελικά κατά χιλιάδες στην αθλιότητα του στρατοπέδου της Ειδομένης. Αργότερα, ήρθαν οι επίσης άθλιες δομές φιλοξενίας στα νησιά – η Μόρια και συναφή στρατόπεδα-αποθήκες ψυχών. Η διευθέτηση των μεταναστευτικών ροών, έπειτα από τη συμφωνία ΕΕ -Τουρκίας το 2016, απλώς εξομάλυνε το πεδίο, επιτρέποντας όμως και την έκφραση της φιλανθρωπίας χωρίς ρίσκο.

Κι όμως, δεν τολμώ να σκεφτώ πώς θα ήταν σήμερα η χώρα αν δεν είχε γίνει η συμφωνία του 2016. Ταυτόχρονα όμως δεν μπορώ να συγχωρήσω εκείνους που, στο όνομα του ανθρωπισμού, έπαιξαν με τις ζωές προσφύγων και μεταναστών, αλλά και με τις αντοχές της χώρας. Με πολιτικές που, στο όνομα δήθεν της αλληλεγγύης, ουσιαστικά υποκινούσαν τον ρατσισμό ως αντίβαρο στην υποτιθέμενη γαλαντομία τους.

Το θέμα των προσφύγων και των μεταναστών έχει γιγαντωθεί και εξαιτίας των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ. Το ελληνικό κράτος υπήρξε επιδεικτικά οκνηρό όταν έπρεπε να το αντιμετωπίσει ουσιαστικά. Ελπίζω, η κυβέρνηση, τα στελέχη της οποίας τρέχουν για να μη σκάσει ακόμα μια ανθρωπιστική βόμβα, να θυμηθεί ότι είναι πολλά που χρειάζεται να διερευνηθούν και στις πολιτικές για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Και να αποδοθούν ευθύνες, που πιθανότατα δεν είναι πολιτικές αλλά ποινικές.