Η Ιστορία διδάσκει

Διαβάζω πως ο Παναθηναϊκός πραγματοποιεί το δεύτερο χειρότερο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα της πρώτης εθνικής κατηγορίας. Δύο αγώνες, ένας βαθμός. Τραγικό;

Θα θυμίσω στους φίλους του Παναθηναϊκού πως τη σεζόν 2002/2003 η ομάδα τους ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της στο πρωτάθλημα με τρεις συνεχόμενες ήττες.

Το στοιχείο θα είχε ενδιαφέρον μόνο για τους στατιστικολόγους αν δεν υπήρχαν κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες που θα έπρεπε να μας κάνουν πιο σοφούς.

Στην προ 17ετίας ομάδα που έσπασε τα κοντέρ αρνητικών αποτελεσμάτων στις τρεις πρώτες αγωνιστικές προπονητής ήταν ο Φερνάντο Σάντος. Ναι, αυτός που σήμερα έχει αγιοποιηθεί ποδοσφαιρικά στην Ελλάδα, αυτός που οδήγησε τη Γαλανόλευκη στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αυτός που κατέκτησε το Euro 2016 με την Πορτογαλία και το πρώτο τρόπαιο του Nations League.

Στη δεύτερη αγωνιστική εκείνου του πρωταθλήματος ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με 1-0 από την Προοδευτική στο Απόστολος Νικολαΐδης.

Θα θυμίσω την ενδεκάδα του: Νικοπολίδης, Φύσσας, Γκούμας, Κυργιάκος, Σεϊταρίδης, Βόκολος, Παντελής Κωνσταντινίδης, Μικάελσεν, Ολισαντέμπε, Βλάοβιτς και Βαζέχα. Στο ρόστερ της ομάδας υπήρχαν ακόμα οι Μπασινάς, Καραγκούνης, Κωνσταντίνου, Λυμπερόπουλος, Κόλκα, Σάριτς.

Η ιστορία εκείνης της ομάδας έχει πολύ ενδιαφέρον. Καταρχήν δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, ή τουλάχιστον όμοια με τα σημερινά. Την προηγούμενη σεζόν είχε φτάσει μέχρι τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ όπου αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα η οποία αναγκάστηκε να παίξει στο Καμπ Νου κατενάτσιο για να διατηρήσει το σκορ πρόκρισης 3-1.

Το εντυπωσιακό για τον Παναθηναϊκό των τριών ηττών στα πρώτα παιχνίδια εκείνου του πρωταθλήματος είναι πως τελικά ισοβάθμησε στην κορυφή της βαθμολογίας με τον Ολυμπιακό – προηγήθηκε η αντικατάσταση του Σάντος από τον Μαρκαριάν – αλλά έχασε τον τίτλο λόγω χειρότερου αβερέιτζ στα παιχνίδια με τους Ερυθρόλευκους.

Τη σχετικότητα στις συνθήκες του ποδοσφαίρου θα μπορούσε να την εξηγήσει μόνο ο Αϊνστάιν λόγω της απλότητάς της που είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή από τον κοινό νου.

Αυτό που μπορεί να κάνει ωστόσο ο κοινός νους είναι να δείξει μεγαλύτερο σεβασμό στους αθλητές και στις ομάδες ύστερα από κάθε ήττα.