Ο αήττητος Αύγουστος {LF}του Ολυμπιακού

Εκανε τον τέλειο Αύγουστο. Είχε την υποχρέωση να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο και στην αφετηρία του Σεπτεμβρίου. Από τη στιγμή λοιπόν που η δουλειά έγινε και στη Λάρισα (0-1), με τον Ματιέ Βαλμπουενά να σημαδεύει σωστά από τη βούλα του πέναλτι (7′), ο Ολυμπιακός πρέπει και – επίσημα πια – να νιώθει περίφημα για το ξεκίνημά του στη νέα σεζόν. Για το απόλυτα επιτυχημένο ξεκίνημα που προφανώς και προσφέρει μια σειρά από προϋποθέσεις για τους Πειραιώτες ενόψει της συνέχειας.

Σε μια σύντομη καταμέτρηση: Το αήττητο ταξίδι του ως τα αστέρια στο Τσάμπιονς Λιγκ (5 νίκες, 1 ισοπαλία). Και βέβαια το «δύο στα δύο» στη Σούπερ Λίγκα 1. Δεδικασμένο που δίνει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει όπως εκείνος επιθυμεί το μαξιλαράκι της διακοπής. Να πάρει τις ανάσες του, αλλά και να προετοιμαστεί κατάλληλα για τα επόμενα. Η χθεσινή αποστολή στη φωλιά της ΑΕΛ ήταν πιθανότατα η δυσκολότερη από όλες, για εκείνους που είναι σε θέση να αντιληφθούν τις ειδικές συνθήκες που επιβάλλει το ποδόσφαιρο.

Οι Ερυθρόλευκοι ήταν καταπονημένοι από τα διαδοχικά ματς (8ο της σεζόν αυτό στη θεσσαλική πόλη), έρχονταν από ένα μακρινό ταξίδι στη Ρωσία. Και κυρίως έπρεπε να βρουν τις απαντήσεις στον χειρότερο αγωνιστικό χώρο της Σούπερ Λίγκας 1. Σε ένα γήπεδο που είναι απορίας άξιον πώς εγκρίνεται από τις «επιτροπές» του συνεταιρισμού. Ενα χωράφι που απλά δεν επιτρέπει να παίξεις κανονικό ποδόσφαιρο. Που σου κάνει δύσκολο να αλλάξεις δύο κοντινές πάσες, πολλώ δε μάλλον να βρεις ρυθμό να κυκλοφορήσεις την μπάλα κ.λπ. Το έλεγε άλλωστε στο φινάλε και ο Πέδρο Μαρτίνς: «Είναι αδύνατο να παίξεις σε αυτό το γήπεδο». Ο Πορτογάλος, που έχοντας βεβαίως πλέον ως έξτρα όπλο την εμπειρία του στο περιβάλλον Σούπερ Λίγκας, πήγε «τακτικά» σε ένα ματς προσαρμογής και λεπτομέρειας.

Σε ένα σχέδιο υπομονής, χωρίς πολλές πάσες. Με προσπάθεια ανάπτυξης από τις πίσω ζώνες με μεγάλες μπαλιές στα δύο άκρα του γηπέδου. Διόλου τυχαία οι Πειραιώτες έπειτα από πάρα πολύ καιρό τελείωσαν ενενηντάλεπτο μόλις με 7 τελικές. Και βέβαια διόλου τυχαία από τη στιγμή που προηγήθηκαν νωρίς (πέναλτι σε ανατροπή του Ελ Αραμπί στην περιοχή της ΑΕΛ) με τον Βαλμπουενά, επένδυσαν σε ένα σενάριο για ακόμη λιγότερες τελικές από τους γηπεδούχους (4). Ο Ολυμπιακός υπερασπίστηκε αυτό το 0-1 δίχως να νιώσει ιδιαίτερη απειλή, παρά μόνο μέσα από δύο στημένες μπάλες στον επίλογο των δύο ημιχρόνων. Σε μια καραμπόλα (45’+2′) από την οποία ο Ντάουντα βρέθηκε να αστοχεί φάτσα με τον Σα. Και σε ένα μακρινό σουτ του Μπούστος (92′) που πέρασε άουτ.

Κατά τα άλλα; Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς είχε τον έλεγχο, αντέχοντας στο μπόλικο «ξύλο» και το αντιαθλητικό παιχνίδι που ο διαιτητής Ευαγγέλου άφησε πολλές φορές ατιμώρητο. Και βέβαια είχε και μια σειρά από δικές της στημένες μπάλες που θα μπορούσαν να έχουν καθαρίσει τη «μπουγάδα» της νίκης πολύ πιο νωρίς, κάνοντας την κουβέντα εντελώς διαφορετική. Εδώ όμως μάλλον ο Ολυμπιακός θα πρέπει να θυμάται πως δεν είναι Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι… Σούπερ Λίγκα 1. Στους καιρούς της «Εξυγίανσης» και του… VAR. Γιατί χθες του ακυρώθηκαν τρία γκολ. Δύο του Ελ Αραμπί (35′, 38′) και ένα με τον Μεριά (55′). Το γκολ του Μεριά είναι 100% καθαρό, αλλά ακυρώθηκε για επιθετικό φάουλ του Γκιγέρμε (!) στο πρώτο δοκάρι σε μια.. βουτιά του Φατιόν. Στο δεύτερο γκολ του ο Ελ Αραμπί καλύπτεται επίσης 100% αλλά δίνεται οφσάιντ! Τα λόγια είναι περιττά.

«Δυστυχώς, είδαμε για μία ακόμη Κυριακή μία παρωδία με το σύστημα VAR. Ενα σύστημα το οποίο όπως θα δείτε τις επόμενες ημέρες και θα αποκαλυφθεί, ο ελληνικός λαός το έχει πληρώσει διπλάσια και τριπλάσια σε σχέση με άλλες χώρες. Και δυστυχώς αντί να κάνει κάποιο καλό στο ποδόσφαιρο, το οδηγεί δυστυχώς σε αυτή την παρωδία. Σήμερα έχουν ακυρωθεί δύο κανονικά γκολ από τον Ολυμπιακό. Μας έχουν κλέψει ουσιαστικά δύο γκολ. Και δεν μας ενδιαφέρει αν αυτό το σφύριγμα γίνεται μέσα στον αγωνιστικό χώρο ή σε βαν ή σε κάποια παράγκα που βρίσκεται εδώ απ’ έξω» σχολίασε ο Κώστας Καραπαπάς. Ο αντιπρόεδρος της ΠΑΕ, που συμπλήρωσε με νόημα: «Λέμε ότι το VAR υπάρχει για να γίνεται καλύτερο το ποδόσφαιρο και πιο δίκαιο. Δεν το βλέπουμε, ούτε σήμερα το είδαμε, ούτε βλέπουμε να συμβαίνει σε άλλα γήπεδα. Βλέπουμε δηλαδή να γίνονται συσκέψεις τετράλεπτες και πεντάλεπτες για να πάρουν αποφάσεις στο VAR. Ολως τυχαίως πάντα βολικές για κάποιους. Το ελληνικό ποδόσφαιρο μπροστά δεν θα πάει έτσι. Και το ξαναλέω, το αν η παράγκα είναι συνδεδεμένη με το χορτάρι ή με το VAR δεν έχει και μεγάλη σημασία».

Οπως και να έχει, ο Μαρτίνς ήταν σωστά προετοιμασμένος. Και στο 60′ περνώντας τον Καμαρά αντί του Μασούρα και αλλάζοντας τον σχηματισμό του σε ένα ασφαλές 4-3-3, έβαλε τους βαθμούς της νίκης στο αυλάκι. Με τον Ανδρέα Μπουχαλάκη να τρέχει για όλους στον άξονα και να αποτελεί επί της ουσίας τον MVP. Και με τον Ματιέ Βαλμπουενά πηγαίνοντας στο αριστερό άκρο, να αποδεικνύεται καθοριστικός στον έλεγχο του ρυθμού.

Η ΑΕΛ τακτοποιήθηκε σωστά πίσω από την μπάλα σε μια διάταξη 3-6-1. Και ουσιαστικά άρχισε να παίρνει θάρρος και μέτρα στο τελευταία τέταρτο. Δίχως όμως να μπορέσει κάτι το ιδιαίτερο. Η διαφορά ποιότητας, προφανώς ανάγκασε τον Μιχάλη Γρηγορίου σε μια τέτοια προσέγγιση. Ο Ολυμπιακός όμως ήξερε καλύτερα τον τρόπο. Και δικαίως επέστρεψε στη βάση του με τους τρεις βαθμούς στις αποσκευές του.

ΑΕΛ (Μιχάλης Γρηγορίου): Κρίστινσον, Μόρας, Μιχαήλ, Μπράλιτς, Ζίβκοβιτς, Μπέρτος (79′ Καρανίκας), Μιλοσάβλιεβιτς (64′ Νούνιτς), Φατιόν, Σεσέροβιτς, Μπούστος, Νταουντά (81′ Φιλίποβιτς).

Ολυμπιακός (Πέδρο Μαρτίνς): Σα, Ελαμπντελαουί, Σισέ, Μεριά, Τσιμίκας (65′ Κούτρης), Γκιγέρμε, Μπουχαλάκης, Ποντένσε (82′ Ραντζέλοβιτς), Βαλμπουενά, Μασούρας (61′ Καμαρά), Ελ Αραμπί.