Αναζήτησαν όσα τους ενώνουν

Δύο φορές η Ανγκελα Μέρκελ έστρεψε το βλέμμα της στο ανισόπεδο ταβάνι του χώρου συνεντεύξεων Τύπου της καγκελαρίας την ώρα που δίπλα της ο Κυριάκος Μητσοτάκης απαντούσε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Τη μια για τα πρωτογενή πλεονάσματα και την άλλη για τις ελληνικές αξιώσεις πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία.

Η καγκελάριος απέφυγε επιμελώς οποιαδήποτε ευθεία αναφορά. Δεν είπε κουβέντα ούτε για τα πλεονάσματα που θα τεθούν αργότερα, ούτε για τις επανορθώσεις στον χορό των οποίων μπήκε και η Πολωνία διεκδικώντας περί τα 800 δισ. ευρώ. Αυτή τη φορά το ενδιαφέρον και των δύο ήταν εμφανώς εστιασμένο στα πολλά που ενώνουν και όχι στα λίγα που χωρίζουν. Αλλά και στις διαφωνίες και στις συμφωνίες υπήρχε μία ισορροπία σε αυτήν την κοινή εμφάνιση της καγκελαρίου της Γερμανίας και του Πρωθυπουργού της Ελλάδας. Στέκονταν απέναντι στους δημοσιογράφους με την αυτοπεποίθηση ηγετών που συζητούν επί ίσοις όροις. Επειτα από δέκα χρόνια κρίσης, στα οποία η Ελλάδα ήταν συνεχώς στον ταπεινωτικό ρόλο του επαίτη και η Γερμανία στον ρόλο του ευεργέτη – πιστωτή, η ισορροπία που απέπνεε η εμφάνιση των δύο ηγετών αποτύπωνε την ανακουφιστική αποκατάσταση μιας ομαλότητας και κανονικότητας στις σχέσεις των δύο εταίρων – χωρών. Διότι το κανονικό είναι να αναζητούν ευκαιρίες συνεργασίας, να ανακοινώνουν συνέργειες, να διαμορφώνουν κοινές προτάσεις επενδυτικών πρωτοβουλιών.

ΔΕΙΓΜΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ. Αυτό έκαναν προχθές Μέρκελ και Μητσοτάκης στο Βερολίνο. Το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος τηρήθηκε όπως είχε ανακοινωθεί, η συζήτηση και η συνέντευξη Τύπου έληξαν στην ώρα τους. Αλλο ένα δείγμα κανονικότητας. Η πρώτη συνάντηση της καγκελαρίου με τον Αλέξη Τσίπρα και το επιτελείο του που έψαχνε τον φάκελο των στοιχείων είχε κρατήσει εφτά ώρες. Εξι μήνες νωρίτερα, τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Αντώνης Σαμαράς μετά τη συνάντησή του με τη Μέρκελ δεν μπορούσε να χωνέψει όσα είχε ακούσει από την καγκελάριο και αναρωτιόταν στους διαδρόμους του ξενοδοχείου Hilton στην πλατεία Gendarmenmarkt: «Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν τι κάνουν;». Εννοούσε ότι δεν στηρίζουν τον ίδιο και θα κέρδιζε τις εκλογές ο Τσίπρας. Αλλά η Μέρκελ και η κυβέρνηση του Βερολίνου είχαν πάρει αποστάσεις ασφαλείας, βλέποντας ότι ο Σαμαράς δεν θέλει ή δεν μπορεί να μείνει στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων.

Της πρώτης επίσκεψης του Μητσοτάκη ως Πρωθυπουργού είχαν προηγηθεί εργώδεις προσπάθειες του στενού του επιτελείου για την προετοιμασία της με συνεχείς επαφές με τους συμβούλους της Μέρκελ στην καγκελαρία, το υπουργείο Οικονομικών και το υπουργείο Εξωτερικών. Είχε ενημερωθεί πλήρως η γερμανική πλευρά με ακριβή στοιχεία για τα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης. Στόχος ήταν να βελτιωθεί το κλίμα δυσπιστίας που είχε δημιουργηθεί με αιχμή τη Συμφωνία των Πρεσπών και να στραφεί το ενδιαφέρον στην οικονομία και τις προοπτικές της οικονομικής συνεργασίας.

Η Μέρκελ είχε επενδύσει μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο για την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών επιδιώκοντας διακαώς να προσδεθούν τα Δυτικά Βαλκάνια στο άρμα της Δύσης και της ΕΕ. Γνώριζε τις αντιρρήσεις του Μητσοτάκη. Και μπορεί να είναι ικανοποιημένη με τη ρεαλιστική στροφή που κάνουν η κυβέρνηση της Αθήνας και ο Πρωθυπουργός αποδεχόμενος τη συμφωνία και επιδιώκοντας βελτιώσεις κατά την υλοποίησή της.

Στο Μεταναστευτικό που καίει τη Μέρκελ και τη Γερμανία αναγνωρίστηκε η δουλειά του αναπληρωτή υπουργού Γιώργου Κουμουτσάκου που συνόδευε τον Πρωθυπουργό στο Βερολίνο για να λειτουργήσει η Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας. «Χαίρομαι που ένα από τα βασικά θέματα πάνω στα οποία εργάζεται η νέα κυβέρνηση είναι να δώσει ζωή στη Συμφωνία» δήλωσε η καγκελάριος.

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ. Στα δέκα χρόνια της κρίσης έλειψε ένα ελληνικό, μεταρρυθμιστικό σχέδιο. Σταθερή προσδοκία των εταίρων ήταν μια ελληνική κυβέρνηση που θα ιδιοποιηθεί ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για τη χώρα. Για αυτό και στο Βερολίνο εισπράττουν θετικά την εμφάνιση ενός μεταρρυθμιστή, αντιλαϊκιστή, φιλευρωπαϊστή πρωθυπουργού. Ο Μητσοτάκης έχει ως οικονομολόγος διαφορετική άποψη από τη σφιχτή πολιτική των μηδενικών ελλειμμάτων που ακολουθεί η Γερμανία, ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητας του εκάστοτε υπουργού Οικονομικών. Αλλά στο Βερολίνο μίλησε μια γλώσσα που καταλαβαίνουν οι Γερμανοί.

Αυτή τη γλώσσα μίλησαν ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας και στη συνάντηση με τον αντικαγκελάριο Ολαφ Σολτς. Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών συνδιαμόρφωσε το μεταμνημονιακό πλαίσιο επιτήρησης της Ελλάδας και δεν θα είναι εύκολο να αποδεχτεί αλλαγή βασικών παραμέτρων, όπως τα πρωτογενή πλεονάσματα. Αλλά ο Σολτς «δεν θα σηκώσει το δάχτυλο» στη νέα κυβέρνηση της Αθήνας. Και όπως πληροφορούνται «ΤΑ ΝΕΑ», η εντύπωση που άφησε στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών είναι ότι ο έλληνας πρωθυπουργός ξέρει τι θέλει. Και ξέρει πώς να το πετύχει. Αυτό δηλαδή που συμβαίνει σε κανονικές χώρες.