Μάνταλος και Μελισσανίδης για τα Οσκαρ

Δύο επιφανή μέλη της οικογένειας της ΑΕΚ, ο Πέτρος Μάνταλος και ο Δημήτρης Μελισσανίδης θα πρέπει να ξεκινήσουν, από σήμερα κιόλας, να ράβουν τα τριών κομματιών κοστούμια τους για το μεγάλο γεγονός της 9ης Φεβρουαρίου 2020· την 92η τελετή απονομής των βραβείων Οσκαρ στο Dolby Theatre του Χόλιγουντ.

Η καταπληκτική ερμηνεία τους την Κυριακή το βράδυ στο ΟΑΚΑ τους κατατάσσει μεταξύ των φαβορί για υποψηφιότητα στις κατηγορίες πρώτου και δεύτερου ανδρικού ρόλου.

Ο Μάνταλος ήταν πράγματι συγκλονιστικός. Το δακρύβρεχτό του ξεπέρασε ακόμα και αυτό της φημισμένης παράστασης του Κουφούρ μετά τον χαμένο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 1999. Αλλά ο γκανέζος αμυντικός είχε κάθε λόγο να κλαίει. Δεν είναι λίγο πράγμα ένας ξυλοκόπος νορβηγός που είχε  ειδικότητα στο να ζεσταίνει τους πάγκους να σου κλέβει με ριφιφί το τρόπαιο στο τελευταίο δευτερόλεπτο.

Αλλά ο Μάνταλος τι λόγο είχε να κλαίει; Προς τι αυτός ο οδυρμός για μια ήττα από την Ξάνθη, έστω κι αν ήταν η παρθενική της στο ΟΑΚΑ; Δεν ήταν δα και τελικός. Ας μην ξεχνάμε επίσης τη θρακιώτικη καταγωγή του ποδοσφαιριστή και το γεγονός ότι σ’ αυτή την ομάδα έβαλε τα θεμέλια της ποδοσφαιρικής του καριέρας.

Πιθανόν ο Μάνταλος ήθελε να απολογηθεί μέσω των αναφιλητών πριν ακόμα κατηγορηθεί από τα λαϊκά δικαστήρια που στήνονταν εκείνη τη στιγμή, από τους τίτλους των εφημερίδων και από τον οργισμένο ηγέτη του συλλόγου.

Γιατί, ναι, ο Δημήτρης Μελισσανίδης εξοργίστηκε και όσοι τον είδαν είχαν να πουν τα καλύτερα για την ερμηνεία του. Εδωσε ένα ρεσιτάλ αποποίησης κάθε ευθύνης. Ποιος συναίνεσε να έρθουν στην ΑΕΚ ο Λυμπερόπουλος, ο Καρντόσο, οι συγκεκριμένοι παίκτες;

Ποιος προσπαθεί να φτιάξει ομάδα με τα ψέματα που κι αυτά είναι δανεικά;

Ενα λάθος που επαναλαμβάνεται καταλήγει να είναι μια απόφαση και κανένας αποκεφαλισμός δεν μπορεί να κρύψει.