Υπηρέτησε με το παράδειγμα της ζωής του τις απόψεις του

Ο Σταύρος Τσακυράκης ήταν ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος που υπηρέτησε με το παράδειγμα της ζωής του τις απόψεις του. Υπερασπίστηκε τις θεωρητικές επιλογές του. Αν λάβουμε όμως υπόψη τη συνολική πολιτεία του, και το ότι τα τελευταία χρόνια τη δράση του σημάδεψαν η σύγκρουσή του με την τότε πρόεδρο του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου που χρησιμοποιούσε τον θεσμικό της ρόλο για να πολιτικολογεί εναντίον των Mνημονίων και η στράτευσή του προκειμένου να δοθεί άσυλο στους οκτώ τούρκους αξιωματικούς, κατανοεί κανείς ότι στις προσεγγίσεις του είχε ιδιαίτερη σημασία το πρωτείο της πολιτικής.

Eτσι εξήγησε ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος τη βαθύτατη πολιτική διάσταση και τη μαχητικότητα της δραστηριότητας του Σταύρου Τσακυράκη, στη μνήμη του οποίου διοργανώθηκε έναν χρόνο και έναν μήνα μετά τον θάνατό του διήμερο επιστημονικό συμπόσιο στη γενέτειρά του, τον Μόλυβο.

Το συμπόσιο απασχόλησαν οι επιστημονικές ενότητες με τις οποίες είχε ασχοληθεί ο Τσακυράκης. Τα πολιτικά δικαιώματα, ο ρόλος και οι υποχρεώσεις της δικαστικής εξουσίας, η ελευθερία του λόγου – την οποία ο καθηγητής θεωρούσε απόλυτο δικαίωμα, συνυφασμένο με τη δημοκρατία. Κυριάρχησαν τοποθετήσεις για το Σύνταγμα και τις συνταγματικές αναθεωρήσεις, για τον συνταγματικό λαϊκισμό, για τη συντεχνιακή εμμονή των βουλευτών στην οχύρωσή τους πίσω από τη βουλευτική ασυλία προκειμένου να μη λογοδοτούν στη Δικαιοσύνη για υποθέσεις που ξεκάθαρα δεν έχουν να κάνουν με την πολιτική τους ιδιότητα, για τις ατελέσφορες επιλογές της Δικαιοσύνης να αποφασίζει για θέματα της δημοσιονομικής πολιτικής λες και, όπως έλεγε ο Τσακυράκης, τα χρήματα έρχονται «από το λεφτόδεντρο».

Εξετάστηκε, ακόμα, η πολιτική διαδρομή του Τσακυράκη, από την αντιστασιακή δράση του κατά της δικτατορίας (την οποία ο ίδιος δεν προέβαλε ποτέ, επειδή πάντα δεν τον ενδιέφερε το παρελθόν αλλά το σήμερα και το αύριο), τη στράτευσή του στην ανανεωτική Αριστερά και αργότερα σε έναν μαχητικό φιλελευθερισμό των δικαιωμάτων και του δημοκρατικού κράτους δικαίου. Εγινε αναφορά στην εξαρχής υποστήριξη από την πλευρά του τού Μνημονίου προκειμένου η χώρα να διασωθεί δημοκρατικά παραμένοντας στην ευρωζώνη («Ζήτω το Μνημόνιο», επιγραφόταν ένα μαχητικό άρθρο του που δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ») και στην προσπάθειά του να βάλει στο πολιτικό προσκήνιο τους νέους.

Στο συμπόσιο έλαβαν μέρος σημαντικές προσωπικότητες του νομικού κόσμου, ανάμεσά τους ο Ευάγγελος Βενιζέλος, η πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, δικαστές όπως ο Χρήστος Ράμμος και ο Δημοσθένης Πετρούλιας, οι καθηγητές Γιάννης Βούλγαρης, Γιάννης Καλογήρου, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Γιάννης Δρόσος, Σπύρος Βλαχόπουλος, Νίκος Παπασπύρου, ο Αρίστος Δοξιάδης κ.ά. Συμμετείχαν επίσης πολλοί νεότεροι καθηγητές και διδάκτορες, παλαιοί μαθητές του Τσακυράκη.

Το συμπόσιο έκλεισε συγκινητικά, με αναφορές μνήμης συνεργατών και φίλων του Τσακυράκη. Μεταξύ άλλων, ο σκηνοθέτης Σωτήρης Γκορίτσας θυμήθηκε τη σχέση του τα χρόνια της κρίσης και ο Ισαάκ Σαμπεθάι διάβασε αποσπάσματα από την αλληλογραφία του με τον εκλιπόντα, όταν εκείνος σπούδαζε στην Αμερική και ο Τσακυράκης διαμορφωνόταν πολιτικά στο Κολλέγιο όπου πήγαινε σχολείο, με έντονη την αντιδικτατορική διάθεση.