Ούτε ένα ευρώ χαμένο

Το πρώτο που έκανε μόλις ανέλαβε το υπουργείο Υγείας ήταν «εφοδείες», όπως θα λέγαμε στη γλώσσα του Στρατού με τον οποίο ασχολιόταν από τη θέση του τομεάρχη αμύνης. Νυχτερινές έφοδοι δηλαδή σε νοσοκομεία για να διαπιστώσει πόσο καλά λειτουργούν. Κινήσεις εντυπωσιασμού και όχι ιδιαίτερης ουσίας, που στην καλή περίπτωση μπορεί να αποδοθούν σε υπερβάλλοντα ζήλο και στην κακή σε λαϊκισμό.

Ακολούθησαν κάποιες ιδιωτικές στιγμές που δεν ενδιαφέρουν τον έλληνα φορολογούμενο. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο, κατά τα φαινόμενα τουλάχιστον, με την εγκύκλιο που έστειλε αυτή την εβδομάδα ο Βασίλης Κικίλιας σε όλες τις Υγειονομικές Περιφέρειες της χώρας. «Ούτε ένα ευρώ των ελλήνων φορολογουμένων χαμένο», αναφέρεται χαρακτηριστικά. «Δεν θα πληρώνουν πλέον οι έλληνες φορολογούμενοι τις υπηρεσίες που το ΕΣΥ παρέχει σε αλλοδαπούς ασφαλισμένους».

Η εγκύκλιος υπενθυμίζει κάποια γνωστά πράγματα για τον τρόπο είσπραξης των νοσηλίων σε περίπτωση που χρησιμοποιείται η Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλισης Ασθενείας ή οι νοσηλευόμενοι έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα παραμονής στην Ελλάδα. Φαίνεται λοιπόν πως η κατηγορηματική διαβεβαίωση ότι κανένα ευρώ των Ελλήνων δεν θα πάει «πλέον» χαμένο αφορά την τελευταία παράγραφο, που αναφέρεται σε «ασφαλισμένους τρίτων χωρών εκτός ΕΕ», οι οποίοι στερούνται τέτοια έγγραφα. Γι’ αυτούς δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη: θα πληρώνουν απ’ την τσέπη τους, αφού δεν υπάρχουν διακρατικές συμφωνίες με τις χώρες τους.

Κι αν δεν έχουν; Στην περίπτωση αυτή, τη λύση τη δίνει συνήθως η Υπατη Αρμοστεία. Εδώ μπορεί φυσικά να υπάρξουν καθυστερήσεις. Ο προκάτοχος μάλιστα του σημερινού υπουργού, ο Ανδρέας Ξανθός, φοβάται ότι μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα με τη μη έγκαιρη φροντίδα ανθρώπων που έχουν ενδεχομένως μεταδοτικό νόσημα και χρήζουν άμεσης περίθαλψης. Δύσκολα όμως μπορεί να φανταστεί κανείς έναν γιατρό που θα κολλήσει στη γραφειοκρατία και δεν θα προσφέρει στην περίπτωση αυτή τις υπηρεσίες που απαιτούνται. Καμιά υπηρεσία, και καμιά κυβέρνηση, δεν θα άντεχε να χαθεί έστω και μια ανθρώπινη ζωή επειδή δεν θα καταβάλλονταν μετρητά για την παροχή περίθαλψης. Η διάκριση των ανθρώπων που χρειάζονται περίθαλψη σε νόμιμους και παράνομους, ή «λαθραίους» σύμφωνα με κάποιους συναδέλφους του Κικίλια, είναι από ανθρωπιστική άποψη απαράδεκτη.

Τι εξυπηρετεί λοιπόν η εγκύκλιος, και μάλιστα σε αυτούς τους θριαμβευτικούς τόνους; Οι κακόπιστοι βλέπουν κι εδώ μια χροιά λαϊκισμού. Υποπτεύονται δηλαδή ότι σκοπίμως διατηρείται μια σύγχυση, ώστε αφενός να μην αλλάξει κάτι ουσιαστικά στην παροχή περίθαλψης, αφετέρου να μπορεί ο υπουργός να λέει στους ψηφοφόρους του ότι χάρις σ’ αυτόν μπήκε επιτέλους τάξη. Και ότι «οι Ελληνες δεν πληρώνουν πλέον τους αλλοδαπούς».

Μία λύση υπάρχει για να ξεκαθαρίσει το ζήτημα: να διευκρινίσει ο υπουργός πως ο θόρυβος που δημιουργήθηκε οφείλεται σε παρανόηση. Και πως μια φιλόξενη χώρα σαν την Ελλάδα βοηθά όλους τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, απ’ όπου κι αν προέρχονται, όποιο χρώμα κι αν έχει το πετσί τους.