Λόμπινγκ έξω, {LF}το βλέμμα {LF}στην Ελλάδα
Οι επόμενες κινήσεις και το εντατικό πρόγραμμα του Πρωθυπουργού σε Ελλάδα και εξωτερικό

Πολλές παροιμίες επιμένουν πως από τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού πρέπει κανείς να προετοιμάζεται για τη νέα χρονιά. «Από Αύγουστο χειμώνα», «επλάκωσεν ο Αύγουστος, η άκρια του χειμώνα», «ήρθε ο Αύγουστος, πάρε την κάπα σου» και πάει λέγοντας. Αυτή τη λαϊκή σοφία φαίνεται πως έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του ο Πρωθυπουργός, ο οποίος από την εβδομάδα που ξεκινά όχι απλά θα βρίσκεται στο Μαξίμου, αλλά θα ακολουθήσει ένα πρόγραμμα, εκτός κι εντός ελληνικών συνόρων, το οποίο αποσκοπεί στην εκπλήρωση των κυβερνητικών στόχων που έχει θέσει. Των στόχων, δηλαδή, των γρήγορων μεταρρυθμίσεων σε μια σειρά από τομείς. Τα ευρωπαϊκά ραντεβού του Κυριάκου Μητσοτάκη και τα νομοσχέδια που η κυβέρνησή του αναμένεται να φέρει άμεσα στη Βουλή μετά την επαναλειτουργία της είναι μάλιστα αλληλένδετα.
ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ. Λίγο πριν από το τέλος της εβδομάδας θα ταξιδέψει στο Παρίσι για ένα τετ α τετ με το γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Ακολουθεί ένα ταξίδι στις 29 Αυγούστου με προορισμό το Βερολίνο, όπου θα συναντηθεί με τη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ. Κι έπειτα στις 2 και 3 Σεπτεμβρίου θα βρεθεί στη Χάγη για μια συνάντηση με τον ολλανδό ομόλογό του, Μαρκ Ρούτε. Και τα τρία αυτά ταξίδια έχουν κοινό σκοπό: Να πεισθούν οι ευρωπαίοι συνομιλητές του για τις μεταρρυθμιστικές προθέσεις της νέας κυβέρνησης, να πάρουν μια ιδέα του – κατά κυβερνητικές πηγές – αναπτυξιακού της προγράμματος κι εντέλει, όταν έρθει η ώρα να τείνουν ευήκοα ώτα στο αίτημα για μείωση των εξαιρετικά υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.
Ο Μητσοτάκης έχει αρθρώσει πολλές φορές, δημοσίως και ιδιωτικώς, το εν λόγω αίτημα. Παρ’ όλα αυτά, σε όλα τα παραπάνω ραντεβού σκοπεύει να ενημερώσει τους συνομιλητές του πως η Αθήνα θα ζητήσει να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις σχετικά με τα πρωτογενή πλεονάσματα μόνο αφού έχει αποδείξει στους Ευρωπαίους πως είναι ένας αξιόπιστος συνομιλητής. Αλλά και ότι έχει πλέον την ιδιοκτησία ενός μεταρρυθμιστικού προγράμματος που θα επιτρέψει να επιτύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και άρα την επιστροφή σε μια οικονομική κανονικότητα. Για την ακρίβεια, προτίθεται να τους δώσει ένα δείγμα όσων η κυβέρνησή του θα θεσπίσει και θα εφαρμόσει προκειμένου να δημιουργήσει σε μικρό χρονικά διάστημα τις συνθήκες ώστε να συζητήσουν τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων.
Η ΠΡΩΤΗ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΗ ΜΑΧΗ. Το εγχείρημα ίσως αποδειχθεί λίγο πιο δύσκολο στη γαλλική πρωτεύουσα, μιας και οι γνωρίζοντες πρόσωπα και καταστάσεις εκεί μιλούν ακόμη για μια «απόσταση» μεταξύ του γαλλικού παράγοντα συνολικά και της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Απ΄ ό,τι φαίνεται, όμως, τα μέλη της τελευταίας είναι αποφασισμένα να εντείνουν τις ελληνογαλλικές επαφές. Στο Βερολίνο, από την άλλη, αν κάτι μετράει είναι, ως γνωστόν, η τήρηση των συμφωνηθέντων και η επίτευξη των στόχων γενικώς.
Οποιος, πάντως, παρακολουθεί τον ευρωπαϊκό Τύπο γνωρίζει ότι για την πλειονότητά του η παρούσα ελληνική κυβέρνηση έχει κερδίσει την πρώτη μάχη, αυτή των εντυπώσεων. Και την έχει κερδίσει χάρη στα δυο πρώτα νομοσχέδια που πέρασε πριν κλείσει το Κοινοβούλιο για ολιγοήμερες διακοπές – εκείνο για το επιτελικό κράτος και το λεγόμενο διυπουργικό. Οσοι συνομιλούν με ανθρώπους από το πρωθυπουργικό περιβάλλον επισημαίνουν ότι με παρόμοιο τρόπο ελπίζει να κερδίσει στο τέλος και τον πόλεμο για πρωτογενή πλεονάσματα ο Μητσοτάκης. Με τη νομοθέτηση, δηλαδή, – και κυρίως την εφαρμογή των νομοθετημάτων – που θα μεταρρυθμίσουν την αγορά εργασίας, το φορολογικό πλαίσιο, καθώς και το γενικότερο πλαίσιο για την προσέλκυση επενδύσεων.
Ετσι, λοιπόν, ο κυβερνητικός σχεδιασμός αποδίδει ιδιαίτερη σημασία σε κάποια από τα σχέδια νόμου που θα έρθουν στη Βουλή στο προσεχές διάστημα – όπως αυτό του υπουργείου Εργασίας για τον συνδικαλιστικό νόμο ή το δεύτερο φορολογικό με το οποίο θα θεσπίζονται μεταξύ άλλων η μείωση του φόρου στις επιχειρήσεις και στα μερίσματα -, μιας και εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική για την οικονομία της χώρας.













