Η Ευρώπη χρειάζεται έναν «τσάρο» για {LF}το κλίμα και τη φύση

Καθώς η Ευρώπη περνά άλλο ένα καυτό καλοκαίρι, είναι ενθαρρυντικό να βλέπουμε ότι η κλιματική αλλαγή λαμβάνει την προσοχή που της αξίζει από την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που θα είναι η νέα πρόεδρος της Κομισιόν. Αντιμετωπίζοντας αυτό το επείγον θέμα, θα πρέπει να αναγνωρίσει πως η άνοδος της θερμοκρασίας σε όλο τον πλανήτη δεν αποτελεί απειλή μόνο για τη δημόσια υγεία και την οικονομία αλλά και για την άγρια ζωή.

Ως πρώτο βήμα, η Φον ντερ Λάιεν θα πρέπει να ορίσει έναν αντιπρόεδρο για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα ώστε να συνεργασθεί με τους επιτρόπους οι τομείς των οποίων άπτονται των θεμάτων αυτών. Η ΕΕ χρειάζεται έναν αφοσιωμένο αξιωματούχο για να εξασφαλίσει ότι όλες οι κλιματικές πολιτικές των χωρών-μελών της έχουν στόχο και να προστατεύσουν τη φύση. Μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση σχεδόν το 50% των ετήσιων εκπομπών από τα ορυκτά καύσιμα απορροφώνται από τα οικοσυστήματα και τους ωκεανούς της Γης. Χωρίς αυτές τις φυσικές προφυλάξεις, η μέση θερμοκρασία θα είχε αυξηθεί κατά 2 βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με τα επίπεδα προ Βιομηχανικής Επανάστασης, εδώ και πολύ καιρό. Ετσι, με την προστασία και την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων και της άγριας ζωής, μπορούμε να προωθήσουμε τον στόχο για μηδενικές εκπομπές έως το 2050.

Ταυτόχρονα, το σταμάτημα της κλιματικής αλλαγής θα συμβάλει στη σωτηρία του φυσικού κόσμου στον οποίο βασιζόμαστε για τροφή, καθαρό αέρα και νερό, φάρμακα, θέσεις εργασίας και τη ζωή μας. Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς βιοποικιλότητα και η βιοποικιλότητα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την προστασία μας. Το να θα αγωνισθούμε γι’ αυτό δεν αποτελεί βάρος αλλά θα οδηγήσει σε σημαντική οικονομία σε κόστος για την υγεία, μελλοντικές θέσεις εργασίας και ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Η Φον ντερ Λάιεν θέλει να αυξήσει τον στόχο για τον περιορισμό ρύπων της ΕΕ από 40% έως το 2030 σε τουλάχιστον 55%. Οι ευρωπαίοι ηγέτες όμως φαίνεται πως δεν έχουν ακόμα κατανοήσει ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής σημαίνει επίσης προστασία της φύσης. Οταν οι χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης αντιδρούν σε πιο αυστηρές κλιματικές πολιτικές, συχνά επικαλούνται την ανησυχία τους για απώλεια βιομηχανικών θέσεων εργασίας και ευημερίας. Εάν όμως κατανοούσαν ότι η οικολογική προστασία θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας κατάλληλες για μια όλο και μεγαλύτερη οικονομία χαμηλού άνθρακα και θα περιορίσει τα ακραία καιρικά φαινόμενα, ίσως δεν θα είχαν ασκήσει βέτο στον στόχο της ΕΕ για μηδενική εκπομπή ρύπων έως το 2050, στις αρχές του χρόνου.

Η Κομισιόν δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι η φύση και τα στοιχεία που καταγράφονται δεν αποτελούν σαφείς προειδοποιήσεις. Σε μια εποχή αυξανόμενου λαϊκισμού και περιορισμένης εμπιστοσύνης στους δημόσιους θεσμούς από τους πολίτες, η ΕΕ πρέπει να χρησιμοποιήσει την αλλαγή φρουράς στο τιμόνι της ΕΕ ως μια ευκαιρία να επανασυνδεθεί με τον πραγματικό κόσμο και τους πολίτες που διαδηλώνουν στους δρόμους. Η Φον ντερ Λάιεν θα πρέπει να ορίσει αντιπρόεδρο με εμπειρία αρκετά ευρεία ώστε να αντικατοπτρίζεται η πρόκληση που αφορά όλους τους τομείς της οικονομίας. Οποιον και εάν επιλέξει θα πρέπει να έχει γύρω του αφοσιωμένους «στρατιώτες» που θα φέρουν αποτέλεσμα.

H Σαντρίν Ντίξον-Ντεκλέβ είναι μέλος του Κλιματικού Συμβουλίου KIC, ο Γιόχαν Ρόκστρομ είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Κλιματικής Ερευνας του Πότσδαμ και ο Αντερς Βίκμαν είναι πρώην μέλος του Ευρωκοινοβουλίου