«Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία» {CR}και στην οικονομία

Δεν είναι λίγες οι φορές που θυμηθήκαμε τα τελευταία χρόνια το σύνθημα «Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία» (εποχής Καραμανλή και Ντ’ Εστέν), ωστόσο αυτή τη φορά μπορούμε και να το επαναφέρουμε σε ένα αυστηρώς πολιτικό, πια, πλαίσιο. Κι αυτό γιατί το πράγμα πάει πια μερικά βήματα πιο πέρα από τα ευχολόγια και τους φιλικούς εναγκαλισμούς με συμπαθείς προσωπικότητες σαν τον Ολάντ και τον Μοσκοβισί, την περίοδο που στον άτυπο θρόνο της «βασίλισσας της Ευρωπαϊκής Ενωσης» καθόταν η Μέρκελ (κατά το παρατσούκλι που της έβγαλαν στο Twitter), με μια «Αυλή» αποτελούμενη από αξιωματούχους προστατευόμενης γερμανοολλανδικής ονομασίας προέλευσης. Χαρακτηριστικά είναι, άλλωστε, όσα πληροφορούμαστε ότι προέκυψαν στη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον γάλλο υπουργό Οικονομικών Μπρουνό Λεμέρ. Η ατζέντα της συζήτησης των δύο ανδρών ήταν υπερπλήρης, και στο τραπέζι τέθηκαν ζητήματα υψηλής κυβερνητικής προτεραιότητας, όπως οι επενδύσεις, η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και η στελέχωση των θέσεων – κλειδιά στους θεσμούς.

Μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Λεμέρ συζήτησαν επενδύσεις κοινού ενδιαφέροντος αλλά και τυχόν… μελλοντικού ενδιαφέροντος, μιας και οι δύο εμφανίζονται θετικοί για επέκταση των γαλλοελληνικών οικονομικών κι επιχειρηματικών σχέσεων. Ακόμη πιο συγκεκριμένα συζητήθηκε η πιθανότητα προσέλκυσης γάλλων επιχειρηματιών κι επενδυτών που θα μπορούσαν να συμμετέχουν στο πρότζεκτ του Ελληνικού – δεδομένου ότι η επένδυση αυτή θα μπορεί να συμπεριλαμβάνει ένα αρκετά ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων.

Η νέα Κομισιόν. Το μεγάλο πολιτικό θέμα στο τραπέζι αυτή τη στιγμή, βέβαια, είναι η στελέχωση της νέας Κομισιόν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί, τυπικά, να έχει τη σφραγίδα του πολιτικού επικεφαλής της, του προέδρου της (της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, στην προκειμένη), είναι όμως πάντοτε ένα προϊόν σκληρής διαπραγμάτευσης, διαμόρφωσης συμμαχιών και μέτρησης πολιτικής ισχύος μεταξύ των κρατών – μελών. Και το μπρα ντε φερ Γαλλίας – Γερμανίας στην Ευρώπη είναι, αυτή την περίοδο, ένα συναρπαστικό ματς, στο οποίο ο Μακρόν όχι απλώς παίζει επιθετικά, αλλά έχει καταφέρει να σκοράρει τρία γκολ: το μπλοκάρισμα της υποψηφιότητας του Μάνφρεντ Βέμπερ, την επιβολή όρων στη νέα πρόεδρο και την επικράτηση της Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα έναντι του Γερούν Ντεϊσελμπλούμ, ως ευρωπαϊκής υποψηφιότητας για τη θέση του επικεφαλής του ΔΝΤ. Και ποιος είναι ο άνθρωπος που εμφανίζεται ως δεξί του χέρι και «αντ’ αυτού» στις διαπραγματεύσεις αυτές; Ο Μπρουνό Λεμέρ. Να σημειωθεί, μάλιστα, ότι στην περίπτωση της Γκεοργκίεβα ο Λεμέρ έκανε ο ίδιος προσωπικά τις επαφές με τα κράτη – μέλη που διαμόρφωσαν την τελική πλειοψηφία και η Ελλάδα ήταν μέσα σε αυτά, παρά τις προσπάθειες του Ντεϊσελμπλούμ.

Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός διαμήνυσε στον γάλλο υπουργό ότι η επιθυμία της Ελλάδας είναι να αποκτήσει ένα ισχυρό, επιτελικό, χαρτοφυλάκιο. Εξέφρασε δε προτίμηση σε αυτά που αφορούν την ενέργεια και το περιβάλλον, παρότι αυτά είναι από τα πλέον περιζήτητα και πολιτικά σημαντικά και για τη Γαλλία, αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, περιλαμβάνονται στη μικρή λίστα των θέσεων – κλειδιά που ενδιαφέρουν τον Μακρόν για τον επόμενο επίτροπο από τη χώρα του.