Μνήμες

Hταν τόσο απλό τελικά. Δεν χρειάστηκε παρά ένας μήνας σοβαρής, οργανωμένης και επιστημονικής δουλειάς, χωρίς φωνασκίες, χωρίς περιττές δηλώσεις, χωρίς καταγγελίες των προηγουμένων, κομπασμούς και ηθικά πλεονεκτήματα, για να λειτουργήσει, έστω και σε πιλοτικό επίπεδο, ένα σύστημα που προειδοποιεί, προλαμβάνει και σώζει ζωές.

Είναι γεγονός ότι το μήνυμα που λάβαμε στο κινητό μας από το 112 ήταν γενικόλογο και ίδιο για όλους. Είναι επίσης γεγονός ότι το πόσες φορές έλαβε ο καθένας αυτό το μήνυμα δεν ήταν ακριβώς συνάρτηση των μετακινήσεών του το τελευταίο 24ωρο, όπως υποστήριξε η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας. Στ’ αλήθεια όμως: είναι δυνατόν να ασκείται τέτοιου είδους κριτική για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα; Ολοι αυτοί που εξυπνακίζουν και σαρκάζουν, μεταξύ των οποίων ο βραβευμένος δημοσιογράφος που χρημάτισε κάποτε και κυβερνητικός εκπρόσωπος σε αυτή τη δύσμοιρη χώρα, ξέχασαν τι έγινε πέρυσι στο Μάτι;

Αποκλείεται. Μαζί με το πένθος για τους 102 νεκρούς, θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μας η εγκληματική διαχείριση εκείνης της τραγωδίας. Σε επίπεδο επιχειρησιακό, επικοινωνιακό, πολιτικό: άνθρωποι ανίκανοι, προκλητικοί, ευθυνόφοβοι, ενίοτε και χυδαίοι, έριξαν τις ευθύνες στους προηγούμενους, στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, ακόμη και στους ίδιους τους κατοίκους, κοντολογής όπου έβρισκαν εκτός από τον εαυτό τους. Επαιξαν θέατρο στη διάρκεια κυβερνητικών συσκέψεων, οργάνωσαν στημένες επισκέψεις, ύψωσαν το δάχτυλο, στο τέλος μάλιστα έφτασαν να διεκδικήσουν ξανά την ψήφο του ελληνικού λαού προκειμένου να επιβραβευτούν για τη στάση τους. Και τώρα ειρωνεύονται.

Κανείς αλγόριθμος δεν θα μπορέσει να σταματήσει τις καταστροφικές επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή. Και κανείς ηλεκτρονικός μηχανισμός δεν θα συνετίσει τους ανεγκέφαλους που κάνουν «εργασίες» σε περιοχές και ημέρες υψηλού κινδύνου, πολύ περισσότερο δε εκείνους που βάζουν συνειδητά φωτιά σε ένα δάσος, ελπίζοντας να μπορέσουν μια μέρα να ανταλλάξουν την ψήφο τους με το δικαίωμα αξιοποίησης της καμένης γης. Συστήματα όπως το 112 το μόνο που κάνουν είναι να αποτρέπουν τα χειρότερα. Τα υπόλοιπα ανήκουν στις σφαίρες της παιδείας, της δικαιοσύνης και της πολιτικής. ΄Η της ψυχανάλυσης.

Υπάρχει μια ακόμη κριτική, πιο σοβαροφανής αυτή, που ασκείται σε ορισμένα μέλη της κυβέρνησης. Τους αποκαλούν περιφρονητικά «τεχνοκράτες», ανθρώπους δηλαδή που δεν έχουν εκλεγεί και δεν έχουν πολιτικό κριτήριο. Ομως μια σοβαρή και σύγχρονη κυβέρνηση, προκειμένου να είναι αποτελεσματική, περιλαμβάνει πάντα έναν ικανό αριθμό τέτοιων στελεχών. Γκώσαμε άλλωστε από τους πολιτικούς που δεν έχουν κάνει άλλη δουλειά στη ζωή τους, από τα παιδιά του κομματικού σωλήνα όπως είπε τις προάλλες κι ο Γιώργος Γεραπετρίτης. Ανθρώπους συνήθως αγράμματους, εμμονικούς και φανατικούς.

Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης δεν ανήκει σε αυτές τις κατηγορίες. Γνωρίζει ότι θα αντιμετωπιστεί όπως και οι εκλεγμένοι συνάδελφοί του. Από τα πρώτα δείγματα της ιστορίας με το πολύπαθο 112, πάντως, είναι φανερό ότι έχει πάρει τη δουλειά του πατριωτικά.