Ακουσα τον Γιώργο Γεραπετρίτη να υπερασπίζεται το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος, αντιμετωπίζοντας τον Αλέξη Τσίπρα, και πραγματικά χάρηκα που βρίσκεται στη Βουλή. Φαντάζομαι την πρώτη φορά που θα έρθει αντιμέτωπος με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και ετοιμάζομαι για βρετανική μονομαχία, όπου ο ένας θα απαντάει φλεγματικά στον άλλον, θα πετούν τσιτάτα ποιητών και οικονομολόγων και στο τέλος θα καταλήγουν να μιλούν για τη Λίβερπουλ. Μαγεία.
Προσωπικά
«Το προσωπικό είναι πολιτικό», μας είπε ο Γιάνης Βαρουφάκης. Και, ίσως για πρώτη φορά, θα συμφωνήσω μαζί του. Προσωπικές ήταν οι ουρές των κάπιταλ κοντρόλ. Προσωπικές και οι ιστορίες των ανθρώπων που τσακώθηκαν στο δημοψήφισμα του 2015. Το προσωπικό όχι μόνο είναι πολιτικό, αλλά δεν ξεχνιέται και εύκολα. Τουλάχιστον όχι από όλους.
Αντιπολίτευση
Εχει γίνει χαμός με την καταγγελία του 19χρονου εργαζόμενου στο εστιατόριο του Εκτορα Μποτρίνι. Και μέσα στον χαμό, ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε ευκαιρία για αντιπολίτευση, καταγγέλλοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την κατάργηση του ΣΔΟΕ και την υποβάθμιση του ΣΕΠΕ. Ευτυχώς που δεν τον κατήγγειλαν ως τακτικό θαμώνα στο εστιατόριο – η σύνδεσή του με την υπόθεση θα ήταν το ίδιο ανύπαρκτη και σ’ αυτήν την περίπτωση.
Ελπίδα
Ο Πέδρο Σάντσεθ δεν έχει χάσει, λέει, την ελπίδα του και δεν σηκώνει τα χέρια ψηλά στην προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης. Δεν συμμερίζομαι, οφείλω να ομολογήσω, την αισιοδοξία του. Την τελευταία φορά που άκουσα για ελπίδα, ένας λαϊκιστής κόντεψε να καταστρέψει τη χώρα. Και είχε στο πλάι του στην εξέδρα και τον Πάμπλο Ινγκλέσιας.
