Οι παρέες γράφουν ιστορία

Οι παρέες ήταν πάντα σημαντικές στον αθλητισμό, και όχι μόνο στο μπάσκετ, και μπορούσαν να οδηγήσουν μέχρι την κορυφή.

Οι εθνικές ομάδες του 1987 και του 2005 στο μπάσκετ, αλλά και η αντίστοιχη του ποδοσφαίρου το 2004 δημιούργησαν τον δικό τους μύθο ακριβώς μέσα από την αξία μιας παρέας ανθρώπων με κοινό σκοπό που σίγουρα και οι ίδιοι δεν πίστευαν το πού θα φτάσουν στην αρχή της πορείας.

Γενικότερα στο μπάσκετ οι παρέες είχαν φτιάξει και συντηρήσει ιστορικούς συλλόγους διαχρονικά μέσα στις δεκαετίες, καθιερώνοντας ουσιαστικά το δημοφιλές άθλημα σε γειτονιές της Αθήνας όπως το Περιστέρι, η Κυψέλη (Πανελλήνιος) τα Πατήσια (Σπόρτιγκ), το κέντρο (Τρίτωνας) και πολλές άλλες, όπως και στη Θεσσαλονίκη (ΧΑΝΘ) αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Τα τελευταία χρόνια στην Α1 είχαν αρχίσει να ανεβαίνουν τέτοιες ομάδες που ξεκίνησαν από μια παρέα… τρελών που ήθελαν να παίξουν το αγαπημένο τους μπάσκετ.

Μία από αυτές ήταν η Κύμη και άλλη μία το Λαύριο, που είχαν σχεδόν βίους παράλληλους, αρχίζοντας να «καταπίνουν» σιγά σιγά τις κατηγορίες μέχρι να φτάσουν στην Basket League και να σταθούν από τον πρώτο τους κιόλας χρόνο κάτι περισσότερο από αξιοπρόσεκτα.

Αθελά τους, οι δύο ομάδες μπλέχτηκαν σε μια περίεργη ιστορία, καθώς μετά τη μη προσέλευση του Παναθηναϊκού στον αγώνα με την Κύμη την τελευταία αγωνιστική πέρυσι αντί να υποβιβαστεί η ομάδα της Εύβοιας την πλήρωσε αυτή του Λαυρίου.

Το οποίο τελικά θα παραμείνει στους μεγάλους, παίρνοντας το ΑΦΜ της Κύμης που δεν άντεξε και αποχαιρέτησε με μια πραγματικά ειλικρινή και συγκινητική ανακοίνωση.

Η οποία, ύστερα από εννέα χρόνια από τότε που ο πρωτεργάτης Αλέξανδρος Θεοδώρου (ο ίδιος και η οικογένειά του είχαν στηρίξει τόσα χρόνια αυτό το δημιούργημα) και οι φίλοι έφτιαξαν την ομάδα της περιοχής τους για να απολαμβάνουν το μπάσκετ, αναστέλλει τη λειτουργία της μην μπορώντας να αντεπεξέλθει στις διαμορφωθείσες συνθήκες, όπως λέει και στην ανακοίνωση.

Ωστόσο το «Εις το επανιδείν» που αναφέρει είναι το πιο αισιόδοξο, γιατί και ο αθλητισμός (και η ζωή) χρειάζεται αυτούς τους «τρελούς» ρομαντικούς.