Πολλοί

Λίγο πριν από την αρχή του τέλους του συστήματος Τσίπρα, όταν ακόμα ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ αισθανόταν άτρωτος, κάποιος έξυπνος στο επιτελείο του εισηγήθηκε η προεκλογική καμπάνια για τις ευρωεκλογές να στηριχτεί στον ισχυρισμό ότι ο Τσίπρας είναι εκεί για τους πολλούς. Οχι για τους λίγους, τους νεοφιλελέδες και τους καπιτάλες που τους υπηρετούν, αλλά για «τους πολλούς». «Τον λαό».

Κάπως έτσι, ο Τσίπρας γυρνούσε στην Ελλάδα μιλώντας στο όνομα «των πολλών». Και τι δεν είπε. Τι ότι ήταν «ώρα ευθύνης των πολλών για το σήμερα και το αύριο του τόπου». Τι ότι «είχε έρθει η ώρα οι θυσίες των πολλών να πιάσουν τόπο». Οπου μιλούσε χτύπαγε «η καρδιά της Ελλάδας των πολλών», ήταν η ώρα «να μιλήσει η Ελλάδα των πολλών», «να βγει μπροστά η Ελλάδα των πολλών», «να πάρει εκδίκηση η Ελλάδα των πολλών».

Αλλά η στρατηγική της κολακείας «των πολλών» δεν απέδωσε. Αφενός επειδή «οι πολλοί» δεν είναι μετρήσιμο κοινωνικό μέγεθος. Αφετέρου, επειδή ο κόσμος είχε κουραστεί από τις ρητορικές επινοήσεις του συριζαϊσμού που δεν είχαν αντίκρισμα στις ζωές μας. Επειδή, δηλαδή, οι πολίτες είχαν κουραστεί να τρώνε τα ηθικολογικά παραμύθια της αριστερής ρητορικής. Πολλά από τα οποία κατέρρευσαν ολοσχερώς μέσα σε λίγες μέρες.

Θα πίστευε κανείς, όμως, ότι ένα τουλάχιστον από αυτά τα παραμύθια θα παρέμενε ισχυρό. Εκείνο που θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ να υπηρετεί τους «αδυνάτους», τους απογόνους «των κολασμένων της Γης», τους «μη προνομιούχους», εν τέλει «τους πολλούς» του τσιπραίικου συνθήματος.

Κι όμως. Ακόμα κι αυτό το παραμύθι κατέρρευσε όταν μαθεύτηκε το τερατώδες, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ άφηνε ανοικτή τη δυνατότητα σε ορισμένους προνομιούχους να λαμβάνουν συντάξεις που υπερβαίνουν το πλαφόν των 3.166 ευρώ, που προβλέπεται με τον νόμο 4387/2016 – τον λεγόμενο νόμο Κατρούγκαλου. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση που πολιτευόταν στο όνομα «των πολλών» ευνοούσε (από σκοπιμότητα ή από άγνοια;) ολίγους. Ελάχιστους.

Μπορεί η πρώην υπουργός Εφη Αχτσιόγλου, έπειτα από όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, να ισχυρίζεται σε χθεσινή ανακοίνωσή της ότι ο Βρούτσης αντί να ασχολείται με το χαρτοφυλάκιό του αδικεί τους προηγούμενους – αλλά στην ίδια ανακοίνωση παραδέχεται ότι για κάποιους που ασφαλίζονταν με τα παλαιά καθεστώτα αλλά ζήτησαν σύνταξη φέτος, «δεν προέκυπταν ανώτατα όρια συντάξεων». Η πρώην υπουργός ισχυρίζεται ότι είχε επεξεργαστεί νομοθετική ρύθμιση αλλά δεν πρόλαβε να περάσει από τη Βουλή.

Αλλά τότε δεν θα έπρεπε να έχει ειδοποιήσει τον διάδοχό της; Επρεπε να μάθουμε από τον Γιάννη Βρούτση ότι οι άνθρωποι που έλεγαν ότι είναι με τους πολλούς τελικά ευνοούσαν λίγους και εκλεκτούς;