«Ανθυγιεινά» για τον GDPR τα νοσοκομεία;

Κύριε Διευθυντά,

Στις αρχές του τρέχοντος μήνα η έγκριτη εφημερίδα σας προέβη σε αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για την κατάφωρη παραβίαση της νομοθεσίας προσωπικών δεδομένων στη χώρα μας από μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο της πρωτεύουσας. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πλήθος ιατρικοί φάκελοι των ασθενών του νοσοκομείου στοιβάζονταν σε διαδρόμους και σκάλες του, σε κοινή θέα.

Σημειώνουμε ότι κατά τον πρόσφατο Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων, γνωστό και ως GDPR, ο υπεύθυνος επεξεργασίας, εν προκειμένω δηλαδή το νοσοκομείο, οφείλει να λαμβάνει κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για τη διασφάλιση της ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων, όπως αυτών που περιέχονται σε ιατρικούς φακέλους. Πολλώ δε μάλλον, όταν πρόκειται για δεδομένα υγείας, τα οποία αποτελούν ειδική κατηγορία δεδομένων και απολαμβάνουν αυξημένη προστασία. Η παραβίαση του GDPR, λοιπόν, από το ως άνω νοσοκομείο ήταν βαρύτατη και όφειλε να έχει ήδη κινητοποιήσει ευρύτερα τους αρμόδιους φορείς.

Η δραματική κατάσταση στην οποία φαίνεται ότι εξακολουθούν να βρίσκονται πολλά ελληνικά νοσοκομεία, αναφορικά με τη μη τήρηση του GDPR, επιβεβαιώνεται στο πρόσφατο δελτίο Τύπου της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με ημερομηνία 15-7-2019. Η Αρχή, αναφερόμενη σε πρόσφατα δημοσιεύματα στον Τύπο, προφανώς και της έγκριτης εφημερίδας σας, καλεί το σύνολο των νοσηλευτικών ιδρυμάτων της Ελλάδας να ορίσουν Υπεύθυνο Προστασίας Δεδομένων. Υπογραμμίζει μάλιστα ότι μόνο 13 δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα έχουν πράξει συναφώς, με μόνο δύο εξ αυτών να βρίσκονται στην Αττική.

Επισημαίνουμε ότι ο Υπεύθυνος Προστασίας Δεδομένων αποτελεί «πρόσωπο – κλειδί» κατά τον GDPR για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής του τελευταίου εντός του εκάστοτε φορέα, όπως του νοσοκομείου, με σημαντικές αρμοδιότητες. Ο δε ορισμός του είναι υποχρεωτικός σε περίπτωση δημόσιας Αρχής ή φορέα. Παρά ταύτα, 14 μήνες περίπου από την έναρξη της εφαρμογής του GDPR στη χώρα μας, η πλειοψηφία των δημόσιων νοσοκομείων εξακολουθεί να μην έχει προβεί στον ορισμό του!

Μόνο απογοήτευση προκαλεί η μη συμμόρφωση με τον GDPR σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα. Πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπισθεί κατά προτεραιότητα από τον αρμόδιο υπουργό.

Αιμίλιος Κορωναίος
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

LL.M. (Aberdeen), ΜΔΕ (Αθήνα)

Ιστορικές αλήθειες για τη Μακεδονία

Κύριε Διευθυντά

Από την μελέτην αναμφισβητήτων ιστορικών γεγονότων προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι περί τα Σκόπια Λαοί υπήρξαν ανέκαθεν άσπονδοι εχθροί των Βασιλέων της αρχαίας Μακεδονίας.
Τα γεγονότα έχουν ως εξής.
Με τον όρον Δάρδανοι η Ιστορία έχει χαρακτηρίσει δύο φυλές.
Η μία από αυτές μετώκησε από την Βαλκανική στην βορειοδυτική Μικρά Ασία όπου και εγκατεστάθη.
Από αυτήν πήρε ο Ελλήσποντος την ονομασία «Δαρδανέλλια».
Η δεύτερη ονομάζετο από τους αρχαίους Ελληνας Δαρδάνιοι ή Δαρδανείς ή και Δαρδανιάται και ήταν εξαρχής εγκαταστημένη στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην περιοχή κυρίως της Παιονίας, δηλαδή νότια από την αρχαία Μοισία ανάμεσα στα όρη Σκάρδος και Ορβηλος που βρέχεται από τους ποταμούς Δρίνο και Μοράβα.
Κυριότερες πόλεις τους ήταν η σημερινή Νις που λεγόταν τότε Ναϊσός όπου και γεννήθηκε ο Μέγας Κωνσταντίνος καθώς και οι Σκούποι, δηλαδή τα σημερινά Σκόπια.
Οι Δαρδάνιοι, λαός πολεμοχαρής και σκληροτράχηλος, ήταν σε συνεχή διαμάχη με τους νότιους γείτονές τους, δηλαδή τους Μακεδόνες.
Για τον λόγο αυτό οι τελευταίοι προσπάθησαν να τους υποτάξουν τόσον επί Φιλίππου όσον και επί Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι το 335 π.Χ. επέτυχαν να αναγνωρίσουν οι Σκοπιανοί την επικυριαρχία των Μακεδόνων.
Ομως κατά το 284 π.X. οι Δαρδάνιοι απέκτησαν βασιλείς, οπότε εθεωρήθησαν από τους Μακεδόνες ως επικίνδυνη στρατιωτική δύναμη.
Το 283 π.Χ. ο Βασιλιάς της Μακεδονίας Λυσίμαχος εκ των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατέλαβε τη Δαρδανία, όμως το 280 π.Χ. εισέβαλαν οι Κέλτες, οι οποίοι και συνεμάχησαν με τους Δαρδανίους και επιτέθηκαν κατά των Μακεδόνων, φθάσαντες μέχρι τη Στερεά Ελλάδα.
Αργότερα, αφού οι Δαρδάνιοι απετίναξαν τον ζυγό των Κελτών, διεξήγαγαν νικηφόρους πολέμους εναντίον των Μακεδόνων την εποχή που βασιλιάς τους ήταν ο εγγονός του Δημητρίου Πολιορκητού, δηλαδή ο Δημήτριος Β’ (240-229 π.Χ.).
Οι Δαρδάνιοι κατετρόπωσαν τους Μακεδόνες με αποτέλεσμα ο βαριά τραυματισμένος Μακεδόνας Βασιλιάς Δημήτριος Β’ να πεθάνει ευθύς μετά την ήττα του, το 229 π.Χ.
Οι Δαρδάνιοι εξηκολούθησαν τις επιδρομές τους κατά των Μακεδόνων και κατά τις επόμενες δεκαετίες μέχρι και την βασιλεία του Φιλίππου Ε’ (221-179 π.Χ.).
Η ιστορία χαρακτηρίζει τους Δαρδανίους ως εραστάς της μουσικής έχοντας γνώσιν του αυλού και των εγχόρδων οργάνων, όμως ζώντας μέσα σε σπήλαια ανοιγμένα μέσα σε σωρούς από κοπριές, ακαθάρτους μέχρι δυσοσμίας διότι υπήρχαν διαδόσεις ότι λούονται μόνον κατά την γέννησιν, τον γάμον και τον θάνατόν τους.
Μάλιστα στην Αρχαία Ελλάδα για να χαρακτηρίσουν κάποιον ως ρυπαρόν έλεγαν τη φράση «τρις του βίου λέλουται ώσπερ Δαρδανεύς».
Είναι ως εκ τούτου σαφές ότι οι περί τα Σκόπια Λαοί κατ’ ουδεμίαν περίπτωσιν έχουν σχέση με τους Μακεδόνας την στιγμή κατά την οποία οι πρόγονοί των υπήρξαν εμπόλεμοι εχθροί του Μακεδονικού Λαού και επανειλημμένα επέδραμον κατά της Μακεδονίας.
Τα παραπάνω ιστορικήν πραγματικότητα κατ’ ουδεμίαν περίπτωσιν αλλοιώνει το γεγονός ότι η ραδιούργος διεθνής διπλωματία απέσπασεν από την μακεδονικήν γην ένα μικρό τμήμα της – την περιοχήν του Μοναστηρίου – και το παρέδωσεν στην Γιουγκοσλαυίαν αρχικά και ήδη στα Σκόπια.
Οτι κατέχουν ένα κομμάτι της Μακεδονίας μας δεν σημαίνει ότι άλλαξαν φυλετικώς οι κάτοικοι των Σκοπίων.

Με εκτίμηση

Γιάννης Χριστοφ. Παντουβάκης

Επίτιμος δικηγόρος