Εκπαιδεύοντας γονείς {CR}με παχύσαρκα παιδιά

Η εντατική, συμβουλευτική υποστήριξη των γονέων οδηγεί σε σημαντική βελτίωση βάρους εκείνων των παιδιών που βρίσκονται αντιμέτωπα με το σύγχρονο πρόβλημα της παχυσαρκίας.

Η νέα έρευνα, που διεξήχθη από τους επιστήμονες του Ινστιτούτου Karolinska και δημοσιεύτηκε στην έγκριτη ιατρική επιθεώρηση «Pediatrics», αποδεικνύει ότι η… εκπαίδευση των γονέων βοηθά τα πολύ μικρά παιδιά που αντιμετωπίζουν πρόβλημα βάρους, να χάσουν κιλά απομακρύνοντας έτσι σοβαρά προβλήματα υγείας που πιθανόν να αντιμετωπίσουν στο μέλλον.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές του Ινστιτούτου εστίασαν στη μελέτη ενός προγράμματος υποστήριξης που εστιάζεται στις πρακτικές γονικής μέριμνας. Στη μελέτη συμμετείχαν 174 παιδιά ηλικίας μεταξύ 4-6 ετών και οι γονείς τους, οι οποίοι είχαν απευθυνθεί σε περίπου 70 παιδιατρικές κλινικές στη Στοκχόλμη.

ΤΡΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ. Για τη διεξαγωγή της μελέτης οι οικογένειες εντάχθηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες: Η πρώτη συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα γονεϊκής υποστήριξης διάρκειας 10 εβδομάδων (το ραντεβού ήταν εβδομαδιαίο, διάρκειας 90 λεπτών), ενώ ακολούθησε μία δεύτερη φάση επικοινωνίας διάρκειας εννέα μηνών. Η δεύτερη ακολούθησε το ίδιο πρόγραμμα, χωρίς όμως τη δεύτερη φάση παρακολούθησης. Στην τρίτη και τελευταία ομάδα, δόθηκε μία τυπική θεραπεία από 14 παιδιατρικές κλινικές.

«Το πρόγραμμα που απευθύνεται στους γονείς έχει σχεδιαστεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει πρακτικά εργαλεία στους γονείς – δεν εστιάζει δηλαδή μόνον στο τι πρέπει να κάνουν αλλά και πώς -, για τη βελτίωση της επικοινωνίας με το παιδί τους. Για παράδειγμα, αναλύει στρατηγικές για τον καθορισμό ορίων» σημειώνει η ερευνήτρια στο τμήμα Κλινικής Επιστήμης, Παρέμβασης και Τεχνολογίας του Ινστιτούτου Karolinska, Dr. Anna Ek.

Και προσθέτει, ότι μπορεί το πρόγραμμα να επικεντρώνεται σε βασικές στρατηγικές και σε συγκεκριμένη ύλη, παρ’ όλα αυτά υπάρχει η ευελιξία προσαρμογής ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ανάγκες κάθε οικογένειας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το εν λόγω πρόγραμμα που ανέπτυξαν οι σουηδοί επιστήμονες βασίστηκε σε ένα αμερικανικό πρόγραμμα που έχει καθιερώσει η Patricia Chamberlain του Κέντρου Κοινωνικής Εκπαίδευσης στο Ορεγκον. Ο «κορμός» του, εντούτοις, εμπλουτίστηκε με συστάσεις και πληροφορίες που αφορούν τη διαχείριση του βάρους όπως είναι για παράδειγμα το μέγεθος των μερίδων και ο χρόνος που πρέπει να περνά καθημερινά ένα μικρό παιδί μπροστά από την οθόνη.

Σε ό,τι αφορά την κλασική αντιμετώπιση, οι γονείς με το παιδί είχαν κατά κανόνα μία πρώτη συνάντηση με τον παιδίατρο και έπειτα η παρακολούθηση διεξαγόταν από νοσοκόμα της κλινικής. Τα μέλη της ομάδας του πιο «σφιχτού» προγράμματος διάρκειας περίπου ενός έτους, είχαν μία πιο τακτική επικοινωνία (κατά μέσο όρο μία φορά τον μήνα), ενώ για εκείνους που ακολούθησαν μόνον την πρώτη φάση του προγράμματος η επικοινωνία με ειδικό περιορίστηκε περίπου στο μισό (6,5 φορές κατά μέσο όρο).

Εν τω μεταξύ, οι ερευνητές μέτρησαν το βάρος και το ύψος των παιδιών πριν από τη μελέτη και έπειτα από τρεις, έξι και δώδεκα μήνες προκειμένου να αξιολογήσουν την επίδρασή του στο βάρος τους.

ΔΕΔΟΜΕΝΑ. Οι επιστήμονες αφού ανέλυσαν τα δεδομένα διαπίστωσαν ότι τα παιδιά εκείνων των γονέων που συμμετείχαν στο πιο «δυναμικό» πρόγραμμα, είχαν και τα μεγαλύτερα οφέλη – τα οποία σημειωτέων… μαρτύρησε (και) ο δείκτης της ζυγαριάς.

«Οταν η θεραπεία είναι εντατική και η επαφή με τους γονείς τακτική, τότε διαπιστώνεται ιδιαίτερα θετική παρέμβαση στην εξέλιξη του βάρους του παιδιού», διαπιστώνει η Dr. Ek. Η ίδια, όμως, παραδέχεται ότι δεν είναι εφικτό για όλους τους γονείς να ακολουθήσουν ένα τόσο απαιτητικό πρόγραμμα, γι’ αυτό και πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος σε εξίσου αποτελεσματικές παραλλαγές του.

Σημειώνεται ότι οι εκτιμήσεις των επιστημόνων διαγράφουν ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό μέλλον. Εως το 2025 υπολογίζεται ότι 480.000 παιδιά θα είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, στοιχεία που αποδεικνύουν ότι μεγαλώνουμε μία γενιά χρονίως πασχόντων.

Και αυτό διότι η παχυσαρκία είναι χρόνια πολυπαραγοντική νόσος, αλλά και ένας από τους βασικότερους προδιαθεσικούς παράγοντες εμφάνισης σοβαρών νοσημάτων, όπως είναι το μεταβολικό σύνδρομο, ο διαβήτης τύπου 2, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, το λιπώδες ήπαρ και τα αναπνευστικά προβλήματα.