Πάνω από 250 κάτοικοι μένουν σε κατασκηνώσεις ένα χρόνο τώρα

Ενας χρόνος πέρασε από την τραγωδία στο Μάτι, όμως, στην περιοχή τα προβλήματα είναι τεράστια. Μιλώντας τα «ΝΕΑ» με τους κατοίκους, πέραν της οργής για την εγκατάλειψη από την Πολιτεία, διακρίνεις και την αγωνία για την καθημερινότητα.

Στη συνέντευξη που παραχώρησαν ο Δημήτρης Αναγνώστου και η Εφη Μπομπόνη, μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής των Κατοίκων στο Μάτι Αττικής (ΣΕΚΜΑ), καταγράφουν τα μεγαλύτερα προβλήματα και ζητούν άμεση κινητοποίηση από τη νέα κυβέρνηση. Ηδη κάποια από τα θέματα έχουν συζητηθεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δώσει εντολή να επιλυθούν άμεσα.

Συγκεκριμένα επισημαίνουν:

Οι εγκαυματίες: Πρόκειται για δεκάδες κατοίκους που χρήζουν ιδιαίτερης αντιμετώπισης και η Πολιτεία έχει βοηθήσει ελάχιστα μέχρι σήμερα.

Οι άστεγοι: Υπάρχουν περίπου 50 οικογένειες, συνολικά πάνω από 250 κάτοικοι του Ματιού που δεν έχουν σπίτι και μένουν σε κατασκηνώσεις ένα χρόνο τώρα. Πρόκειται για σπιτάκια των 30 τ.μ. που είναι αξιοπρεπή αλλά μικρά, ειδικά για τετραμελείς οικογένειες.

Το πρόβλημα της αποκατάστασης του οικισμού. Για να μπορέσουν όλοι οι άνθρωποι να γυρίσουν στα σπίτια τους, πρέπει να προχωρήσουν οι διαδικασίες. Η πολυνομία, η διαφορετική ερμηνεία κάποιων νόμων, η γραφειοκρατία, έχουν μπλοκάρει το έργο που έπρεπε να γίνει.

ΠΕΝΤΕ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα βασικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν ως προς την αναγέννηση του Ματιού είναι πέντε:

Α. Η υλοτόμηση. Εχουμε πάνω από 8.500 δέντρα καμένα και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο 80% της υλοτόμησης. Εχουν υλοτομηθεί 6.500 δέντρα, αλλά υπάρχουν κι άλλα 2.000 ξερά δέντρα που βρίσκονται μέσα σε ιδιοκτησίες.

Β. Η απομάκρυνση του αμιάντου: Το 40% του Ματιού έχει κτιστεί τη δεκαετία του ’70 με εκτεταμένη χρήση του αμιάντου. Ετσι υπήρχαν ελενίτ για τις στέγες και τσιμεντοσανίδες με αμίαντο παντού. Εκτιμώ, τονίζει ο κ. Αναγνώστου, ότι έχει απομακρυνθεί μόλις το 25% των αμιαντούχων υλικών. Δεν έχουν προχωρήσει οι συμβάσεις με εξειδικευμένες εταιρείες στην απομάκρυνση του αμιάντου. Μας είχαν υποσχεθεί ότι την άνοιξη θα είχε ξεκινήσει η διαδικασία αυτή.

Γ. Το τρίτο πρόβλημα είναι η κατεδάφιση των καμένων σπιτιών. Αν σκεφτούμε ότι έχουμε 270 με 280 σπίτια προς κατεδάφιση κι έχουν γίνει εργασίες μόνο στο 20% αυτό σημαίνει ότι 220 κατοικίες πρέπει άμεσα να κατεδαφιστούν. Στέκουν σαν σκελετοί – φαντάσματα μέσα στον οικισμό. Πριν από ένα μήνα υπογράφηκαν οι συμβάσεις για την άμεση κατεδάφιση των 120 σπιτιών αλλά και πάλι δεν έχει γίνει τίποτε.

Δ. Το επόμενο στάδιο είναι η αδειοδότηση για την κατασκευή νέων σπιτιών. Εκεί οι κάτοικοι έχουν πέσει σε κυκεώνα. «Σκεφτείτε ότι ο δήμος δεν έχει δικό του πολεοδομικό γραφείο και τρέχει στην Παλλήνη. Δεν μπορούν να βγουν άδειες ανακατασκευής καθώς πρέπει να βεβαιωθεί ότι δεν είναι δασικά, αν και εδώ και χρόνια υπήρχαν κτισμένα σπίτια.

Μέσα σε ένα χρόνο έχουν βγει άδειες μόνο για δύο ή τρεις ιδιοκτησίες. Και τώρα θυμήθηκαν ότι 1 στα 8 σπίτια στο Μάτι είναι δασικό και δεν μπορεί να αδειοδοτηθεί. Από τα 500-600 σπίτια που χρήζουν ανακατασκευής μόνο τα 130 έχουν πάρει άδεια.

Επίσης, σοβαρό πρόβλημα υπάρχει με την οριοθέτηση του ρέματος που μας χωρίζει με τον δήμο Ραφήνας. Δεν έχει γίνει καν μελέτη διευθέτησης του νερού.

Ε. Το πέμπτο πρόβλημα είναι η φύτευση. Η αποκατάσταση των 8.500 καμένων δέντρων. Δεν έχει γίνει απολύτως τίποτε και μόνο με ιδιωτική πρωτοβουλία μοιράστηκαν φέτος 2.000 δέντρα για να πρασινίσουν κάπως οι κήποι.