Μπαμπά, {CR}να μείνουμε εδώ!

Το ημερολόγιο έδειχνε 11 Ιουλίου του 2010, στο Γιοχάνεσμπουργκ ο τελικός του Μουντιάλ ανάμεσα στην Ισπανία και στην Ολλανδία έβαινε προς τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου και o Bασίλης Σπανούλης έμελλε να κόψει το νήμα προτού φτάσει κοντά του ο Αντρές Ινιέστα!

Τρία βράδια νωρίτερα είχε προηγηθεί η περιβόητη «decision» του Λεμπρόν Τζέιμς που πήρε τα ταλέντα του και τα κουβάλησε από το Κλίβελαντ στο South Βeach του Μαϊάμι, αλλά και η απόφαση του εμβληματικού λαρισαίου γκαρντ δεν υστερούσε σε βαρύτητα.

«Ηταν όμως συνειδητοποιημένη, δεν την πήρα αψήφιστα, ούτε για οποιοδήποτε γινάτι» ανατρέχει σε εκείνη τη βραδιά, η οποία τρόπον τινά άλλαξε τον ρουν της ιστορίας του ευρωπαϊκού μπάσκετ. «Δεν ήθελα να αλλάξω περιβάλλον, επειδή τάχα βαρέθηκα, αλλά έκρινα ότι είχε ολοκληρωθεί ο κύκλος μου στον Παναθηναϊκό και αναζητούσα ένα νέο πεδίο ευθύνης, μια καινούργια πρόκληση. Αυτός ήμουν από μικρό παιδί: πάντοτε έψαχνα κάτι να με εξιτάρει, ακόμη και όταν θα μπορούσα να θεωρούμαι βολεμένος» εξηγεί.

Εκείνο το βράδυ ο Σπανούλης δεν ξεστόμισε (όπως θρυλείται ότι είπε κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για το Προεδρικό Μέγαρο) την κουβέντα «ελάτε να με φωτογραφίσετε σε δέκα χρόνια από τώρα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας». Δεν έδωσε ραντεβού ούτε καν στην οδό Δραγατσανίου όπου από καιρού εις καιρόν συναντάται με τον Γιώργο και τον Παναγιώτη Αγγελόπουλο, όπως συνέβη και προχθές.

Θα μπορούσε ωστόσο να πει «ελάτε να με φωτογραφίσετε με τη βερμούδα και το καινούργιο μπλουζάκι μου που έχει πάνω ένα λιοντάρι»! Λίγες ώρες προτού βγει στις αίθουσες η ταινία «Ο Βασιλιάς των λιονταριών», εκεί κοντά στο πειραιώτικο Πόρτο Λεόνε, ο λεγάμενος παρουσίασε τη δική του εκδοχή στην υπόθεση. Του το λέω και βάζει τα γέλια. «Οχι μωρέ. Απλά είναι μια καινούργια μπλούζα, μου αρέσει και την έβαλα, χωρίς συμβολισμούς».

«Το δεύτερο σπίτι μου»

Από εκείνο το μουντιαλικό βράδυ πέρασε μια δεκαετία. «Ναι, δεν με εκπλήσσει. Οταν κατέβηκα στον Πειραιά, πίστευα ότι θα μείνω για πολλά χρόνια» καταφάσκει, αλλά αυτή η μπασκετική και επαγγελματική μακροημέρευση έρχεται σε αντίθεση με την… εξάπλωση της οικογένειάς του. Ο Βασίλης και η Ολυμπία παντρεύτηκαν ενώπιον Θεού και ανθρώπων στις 24 Ιουνίου του 2011, «αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κάναμε πέντε παιδιά» σχολιάζει. «Υπολόγιζα δύο, το πολύ τρία, αλλά ας είναι καλά η γυναίκα που σηκώνει τον σταυρό του μαρτυρίου στο σπίτι, διότι εγώ συνήθως λείπω»…

Οντως ο μπαμπάς λείπει ταξίδι για δουλειές, που λέει και η ταινία, αλλά τουλάχιστον το καλοκαίρι τον χορταίνουν. Οι διακοπές του Σπανουλέικου άρχισαν στη Ζάκυνθο, συνεχίσθηκαν στην Κύθνο και από σήμερα όλοι μαζί θα βρίσκονται στην Πάτμο. Λίγες μέρες νωρίτερα όμως ο Θανάσης, ο Βασίλης, ο Δημήτρης και η Αιμιλία (διερμηνεύοντας και τα αισθήματα της μικρούλας) στοιχήθηκαν και προέβησαν σε διάβημα: «Μπαμπά να μείνουμε στον Ολυμπιακό»! Ούτως ή άλλως ο Μπίλης δεν είχε σκοπό να φύγει, «αλλά από τη στιγμή που αυτή ήταν η εντολή των παιδιών, δεν θα μπορούσα κιόλας να πάρω άλλη απόφαση».

Για τον Σπανούλη ο Ολυμπιακός είναι κάτι πολύ παραπάνω από την επαγγελματική στέγη του. «Εδώ έχω το δεύτερο σπίτι μου, την καρδιά μου, τη ζωή μου. Ταίριαξαν τα χνώτα μας, κόλλησαν οι ιδιοσυγκρασίες μας και με ιντρίγκαρε από την πρώτη στιγμή, μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά, να πάρουμε μια ομάδα που ήταν δεύτερη και να την κάνουμε πρώτη στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Αυτό είναι όντως πολύ μεγάλο κατόρθωμα, για το οποίο όλοι βάλαμε το χεράκι μας. Ξέρεις κάτι;» ρωτά μόνος του και σπεύδει να απαντήσει: «Σημασία δεν έχει πόσους τίτλους έχεις πάρει, αλλά πώς, με ποιους και πότε τους πήρες. Αλλο να παίζεις με τη Ρεάλ στο Champions League κι άλλο με την Τότεναμ! Σε αυτά τα εννέα χρόνια, σηκώσαμε δυο τρόπαια της Ευρωλίγκας και παίξαμε σε άλλους δυο τελικούς, πήραμε τρία πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο και ένα Διηπειρωτικό και γενικώς ο Ολυμπιακός ύστερα από πολλά χρόνια έκανε ωραία πράγματα και μεγάλη φασαρία».

Σαν τον… Φέντερερ

Το δε μέλλον; «Τώρα τα πράγματα έχουν δυσκολέψει, διότι δεν είναι εύκολο να κρατήσουμε τους παίκτες, λόγω της αξίας τους, αλλά και της… υπεραξίας που δημιούργησαν οι επιτυχίες μας».

Στις 6 Αυγούστου ο Σπανούλης θα σβήσει 37 κεράκια στην τούρτα των γενεθλίων του. Πριν από επτά χρόνια, τέτοιες μέρες, μετά την αποτυχία της Εθνικής στο Καράκας μου είχε πει «θα παίζω μέχρι τα σαράντα μου» και τα κοντεύει. «Είμαι κοντά, αλλά και μακριά, όμως στον λόγο της τιμής μου δεν σκέπτομαι την ηλικία που τη θεωρώ μια ουτοπία! Είναι κοινότοπο, αλλά σημασία έχει πόσο αισθάνεσαι κι εγώ όταν μπαίνω να παίξω νιώθω παιδί 18 χρόνων που μπαίνει τώρα στον χορό. Να σου πω και κάτι άλλο; Εβλεπα τις προάλλες τον Φέντερερ που μου ρίχνει κιόλας ακριβώς έναν χρόνο (σ.σ.: γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1981) και σκεπτόμουν ότι μοιάζουμε στο πάθος και στις αντοχές μας. Ολα είναι στο μυαλό, αυτό διαχειρίζεται τις συνθήκες» το φιλοσοφεί. Και συνεχίζει απτόητος: «Η Ολυμπία βάλθηκε χθες να με γεράσει σε αυτή τη μόδα του Age Challenge, αλλά εγώ αντέχω. Θα νιώθω ότι γερνάω όταν πάψω να είμαι ανταγωνιστικός και χάσω το ψώνιο, το μικρόβιο, την παθολογική αγάπη και τη χαρά του παιχνιδιού. Ολα αυτά με εμπνέουν και με κάνουν να θέλω να μπω στο γήπεδο και να… φάω όποιον βρεθεί μπροστά μου, ειδικά τώρα που έχω να παίξω από τις 15 Μαρτίου, λόγω του τραυματισμού και της εγχείρησης, αλλά σκέφτηκα πως κάθε εμπόδιο είναι για καλό».

Ελα εσύ, φύγε εσύ

Απ’ όλα είχε η χθεσινή ατζέντα του Ολυμπιακού: και μεταγραφή και αποχώρηση και προσφυγή!

Την ώρα που οι Πειραιώτες κούναγαν το μαντίλι ύστερα από οκτώ χρόνια στον Βαγγέλη Μάντζαρη, ο οποίος έπεσε αμέσως στην αγκαλιά του Δημήτρη Πρίφτη (Ούνικς Καζάν), έπιανε λιμάνι ο αμερικανός παίκτης που (ο Ντέιβιντ Μπλατ πιστεύει ότι) μπορεί να κάνει τη δουλειά και του Περιστεριώτη και του Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος.

Ο 23χρονος και ύψους 1μ.93 Γουέιντ Μπόλντουιν υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την προσδοκία των Πειραιωτών να αποτελέσει μια ουσιώδη λύση στην άμυνα, στη δημιουργία και στην εκτέλεση: στην πραγματικότητα ο Αμερικανός καλείται να αφήσει πίσω του τη σκιώδη παρουσία στο ΝΒΑ (3.1 πόντοι σε 63 ματς με τους Γκρίζλις και τους Μπλέιζερς) και να παίξει στα επίπεδα της θητείας του στο NCAA και στην G-League.

Ο Μάντζαρης που δεν βρισκόταν πια στα πλάνα του Μπλατ, αποχώρησε λαμβάνοντας αποζημίωση 200.000 ευρώ και υπέγραψε διετές συμβόλαιο 1.400.000 με τους Τατάρους, όπου θα συναντήσει τους Κώστα Καϊμακόγλου, Δημήτρη Πρίφτη, Θωμά Νίκου, Βασίλη Σίμτσακ και Χάρη Γλάρο.

Το χθεσινό μενού του ολυμπιακού περιελάμβανε άλλη μια προσφυγή στο ΑΣΕΑΔ, αυτή τη φορά κατά της απόφασης του ΕΣΑΚΕ να παραμείνει στην Βasket League το Λαύριο. Aνάλογη προσφυγή κατέθεσε και ο Ερμής Αγιάς, που διεκδικεί μια θέση στην Α1, οπότε η σημερινή συνεδρίαση του ΔΣ της λίγκας αναμένεται… καυτή!