Ρίζες χιπ-χοπ και ανθρώπων

Eνα παλιό πικάπ ακουμπισμένο στην άκρη ενός μεγάλου λευκού σκηνικού. Στην πολυθρόνα μπροστά του ένα σώμα είναι χυμένο πάνω της, ασθμαίνοντας με σπασμωδικές κινήσεις. Στη σκιά απέναντί του κρύβονται δέκα άνδρες που αρχίζουν να στροβιλίζονται στον χώρο, άλλοτε σαν ρομπότ, άλλοτε σαν χιπ-χόπερ κι άλλοτε σαν πρωταγωνιστές του Μπόλιγουντ. Αυτά τα τρία συστατικά διαφορετικών χορών είναι το πρωτογενές μείγμα που γέννησε το «Roots», την εναρκτήρια παράσταση του φετινού Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Το μεγάλο ραντεβού του σύγχρονου χορού επιστρέφει για 25η χρονιά κι εκκινεί με την περφόρμανς της ομάδας του Γάλλου Καντέρ Ατού, η οποία προσεγγίζει την κίνηση μέσα από την ανάλυση και την ανάδειξη διαφορετικών χορευτικών ειδών.

«Υστερα από 20 χρόνια διαλόγου, συλλογής και δημιουργίας, ήταν η στιγμή για το “Roots” να προβληματιστεί για τους λόγους του χορού μου αλλά και για το τι είναι ο χορός μου σήμερα. Το μήνυμα του “Roots” δεν βρίσκεται στις ρίζες της ταυτότητας αλλά σε μια αμφισβήτηση της ταυτότητας του ίδιου του χιπ-χοπ, αυτού του ακούραστου φορέα καθιερωμένων κωδίκων, της αναδιαμόρφωσης και της αναθεώρησής τους για να δημιουργήσουν νέα μέσα έκφρασης. Το “Roots” είναι μια ερώτηση σχετικά με το χιπ-χοπ» αναφέρει ο Καντέρ Ατού μιλώντας στο «Νσυν» και συνεχίζει: «Το χιπ-χοπ δεν είναι μόνο μια θεαματική χορευτική τέχνη, όπως μπορείτε να δείτε σε διαγωνισμούς και μονομαχίες. Το χιπ-χοπ ενισχύει ένα ποιητικό, μπουρλέσκ και δεκτικό σύμπαν. Αυτό το σύμπαν είναι μέρος της ταυτότητάς μου και την αναδεικνύω σε αυτό το κομμάτι. Το “Roots” δεν είναι για να πει μια ιστορία στο κοινό, αλλά να κινηθεί από ένα καλλιτεχνικό παράθυρο σε ένα άλλο, στο πλαίσιο ενός σόου που ταξιδεύει στον χρόνο, από το παρελθόν μέχρι και σήμερα. Πιστεύω ότι το “Roots” είναι ένα αισθησιακό και ποιητικό κομμάτι».

11 ΧΟΡΕΥΤΕΣ. Ο Ατού έστησε την παράσταση σαν μια ανθρώπινη περιπέτεια, ένα ταξίδι που ερμηνεύουν 11 χορευτές χιπ-χοπ, δοκιμάζοντας μια διαδρομή από τις ρίζες τους προς τη σωματική μνήμη. «Αυτή η δημιουργία εξερευνά την ιστορία κάθε χορευτή με τα δυνατά του στοιχεία και το δικό του μονοπάτι. Εκκινώντας από το μοναδικό στυλ του που εξευγενίστηκε με τα χρόνια, ξεκινάει ένα ταξίδι από τις ρίζες προς τη μνήμη των σωμάτων. Δουλεύω τη σταθερή μάζα, σαν γλύπτης. Εντεκα στη σκηνή, καθένας ένα μοναδικό σώμα. Επικεντρώνομαι στο ένας ανάμεσα σε πολλούς, όπως ο συνθέτης θα ενορχήστρωνε τη μουσική του. Οι έντεκα χορευτές μου, οι οποίοι είναι φορείς του “Roots”, σχηματίζουν ένα είδος χορού από το οποίο εμφανίζονται τα άτομα, το καθένα τόσο ενδιαφέρον όσο το επόμενο, καθώς το καθένα έχει το δικό του στυλ, τη δική του διάπλαση και τις δικές του τεχνικές ιδιαιτερότητες. Ο καθένας βάζει την υπογραφή του στο δικό του χιπ-χοπ. Προσπαθώ επίσης να δώσω προτεραιότητα στα συναισθήματα και να απεικονίσω μελαγχολικούς άνδρες. Αυτό είναι το έργο: ένα είδος φόρου τιμής στα είκοσι χρόνια χιπ-χοπ» επισημαίνει ο δημιουργός.

Πέρα από την αισθητική τέρψη των θεατών, στόχος της παράστασης είναι ο χορός μέσα από τη γενναιοδωρία της σύνθεσής του να τους ανοίξει νέες κατευθύνσεις για να αναζητήσουν τελικά τις δικές τους ρίζες. «Ο χορός μας τρελαίνεται πάντα από τις ρίζες μας, επεκτείνεται σε πράγματα που μαθαίνουμε και σε όλα τα μικρά κομμάτια της ζωής μας που μας καθιστούν αυτό που είμαστε, σιγά σιγά. Αλλά ποτέ να μην ξεχνάτε την αρχή: τις ρίζες μας. Οταν βγάλετε όλα τα μικρά στοιχεία του χορού σας, την υπέροχη αλλά όχι απαραίτητη κίνηση, νομίζω ότι θα είστε κλεισμένοι σε αυτό που είστε πραγματικά: τις αληθινές ρίζες σας. Ελπίζω πραγματικά ότι το κοινό της Καλαμάτας θα εκπλαγεί και θα ενθουσιαστεί. Η μεγαλύτερή μου επιθυμία είναι το έργο μου να μεταδώσει χορευτικά συναισθήματα σε όλους. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι μια τεράστια συνάντηση τόσο για τους χορευτές όσο και για το κοινό» καταλήγει ο Ατού.