Ο μοναχικός Θεός!

Τι σημαίνει στ’ αλήθεια η Jimmermania, την οποία βιώνει εδώ και κάμποσες ημέρες ο μπασκετικός Παναθηναϊκός; Πολύ απλά, σημαίνει να μπαίνει η σφραγίδα σε μια μεταγραφή που προκαλεί πάταγο και να μη χορταίνουν να την ανακοινώνουν!

Ενδέχεται να αποτελεί και παγκόσμιο ρεκόρ αυτό που συνέβη χθες, καθότι το οριστικό και τελεσίδικο «ναι» του Τζίμερ Φριντέτ προς τους αδημονούντες Πράσινους ανακοινώθηκε τέσσερις φορές μέσα σε μια ώρα: πρώτα από τη σύζυγό του, στη συνέχεια από τους ατζέντηδές του, έπειτα από τον χαρίεντα Δημήτρη Γιαννακόπουλο και ύστερα επισήμως πλέον από την ΚΑΕ Παναθηναϊκός.

Είχε το χάζι της η υπόθεση, διότι από νωρίς η Γουίτνεϊ Φριντέτ δέχθηκε στον λογαριασμό της στο Instagram την ερώτηση «πού θα παίζει του χρόνου ο Τζίμερ;» και έδωσε την πάσα στον καλό της, ο οποίος εμφανίστηκε να απαντά «θα είμαι στην Ελλάδα και στην Αθήνα»… Λίγο αργότερα με μήνυμά του ο Φριντέτ δήλωσε «φοβερά ενθουσιασμένος που θα παίξω με τον Παναθηναϊκό στην Ευρωλίγκα και στο ελληνικό πρωτάθλημα», ευχαρίστησε «τους υπέροχους φιλάθλους που με καλωσόρισαν στην οικογένειά τους και όλοι είμαστε έτοιμοι να αρχίσει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μας».

Ιδού λοιπόν ο Νυμφίος έρχεται (όχι ακριβώς εν τω μέσω της νυκτός, αλλά) πρωί πρωί με τη δροσούλα! Ή μάλλον έρχεται ο… Θεός, διότι το παρατσούκλι που αποκόμισε ο λεγάμενος στην Κίνα και μάλιστα το είδε να γίνεται και τίτλος σε ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει τα έργα και τις ημέρες του είναι όντως προβοκατόρικο, ου μην και ιερόσυλο: The Lonely Master!

Η ταινία ονομάζεται «Jimo Dashen», όπερ μεθερμηνευόμενον σημαίνει «Ο μοναχικός Θεός» ή ο «Ο μοναχικός αφέντης» και αποδίδει το σουξέ που γνώρισε ο γεννημένος στις 25 Φεβρουαρίου του 1989 και ύψους 1μ.88, σεσημασμένος σκόρερ. «Το προσωνύμιο δεν έχει κατ’ ανάγκην τη σημασία που δίνουμε συνήθως στη μοναχικότητα» έχει εξηγήσει ο ίδιος. «Το Τζίμο μοιάζει με την κινέζικη λέξη που σημαίνει μόνος. Αλλά όχι μόνος, μοναχικός και ίσως καταθλιπτικός. Μόνος στην προκειμένη περίπτωση σημαίνει ότι είσαι στην κορυφή και κανείς άλλος δεν βρίσκεται γύρω σου»!

Ο Φριντέτ έβαλε την τζίφρα του σε ένα ηγεμονικό και μυθικό – για τα δεδομένα της εποχής στο ελληνικό μπάσκετ – συμβόλαιο, που θα του αποφέρει περίπου 3,3 εκατ. δολάρια, χώρια οι (πληρωμένοι από τον Παναθηναϊκό) φόροι και ενσαρκώνει τις προσδοκίες των εξάκις πρωταθλητών Ευρώπης να επιστρέψουν στην ελίτ της Ευρωλίγκας.

Σίριαλ κίλερ

Τη σεζόν 2016-17 ήταν όντως ένας καρχαρίας της Σαγκάης, (όπως είναι το όνομα της ομάδας) με μέσο όρο 37,6 πόντους, ποσοστό 39,6% στα τρίποντα, 8,2 ριμπάουντ, 4,2 ασίστ και 1,6 κλεψίματα. Την επόμενη χρονιά «έγραψε» 36,9 πόντους με 41,3% από τη μεγάλη άρκτο, 6,9 ριμπάουντ, 5,5 ασίστ και 2 κλεψίματα, ενώ στην τρίτη σεζόν του άφησε αποτύπωμα τους 36 πόντους, τα 5,7 ριμπάουντ και τις 5,4 ασίστ, με ρεκόρ τους 75 πόντους που πέτυχε στις 11 Νοεμβρίου 2018.

Είναι ένας γεννημένος σκόρερ, ο οποίος διαθέτει τρομερή επιθετικότητα στο παιχνίδι του, δεν ορρωδεί προ ουδενός και ασφαλώς φιλοδοξεί να ξεπεράσει σε μακροβιότητα και επιτυχία τον (πρωταθλητή του ΝΒΑ και δις νικητή του διαγωνισμού τριπόντων του All Star Game), Τζέισον Καπόνο που φόρεσε για ένα φεγγάρι, τη σεζόν 2012-13, πάλι επί ημερών Αργύρη Πεδουλάκη, τη φανέλα με το τριφύλλι.

Ο Φριντέτ αποφοίτησε από το κολέγιο Μπρίγκαμ Γιανγκ της Γιούτα, όπου μάλιστα γνώρισε τη σύζυγό του, η οποία ήταν μαζορέτα στους αγώνες της ομάδας. Τη σεζόν 2010-11 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του κολεγιακού πρωταθλήματος με 28,9 πόντους, μάλιστα εκείνη τη χρονιά του απονεμήθηκε – όπως τις προάλλες στον Γιάννη Αντετοκούνμπο – το βραβείο του καλύτερου αθλητή των ΗΠΑ. Το καλοκαίρι του 2011 επιλέχθηκε στο Νο 10 του ντραφτ από τους Μιλγουόκι Μπακς, αλλά η καριέρα του στο ΝΒΑ δεν ανταποκρίθηκε στις υποσχέσεις και στις προσδοκίες. Συνολικά έπαιξε 241 ματς με πέντε διαφορετικές ομάδες (Κινγκς, Μπουλς, Πέλικανς, Νικς, Σανς) έχοντας μέσο όρο 6 πόντους, με ποσοστό 37,2% στα τρίποντα (και με maximum to 49,3% την περίοδο 2013-14), ένα ριμπάουντ και 1,4 ασίστ σε 13 λεπτά.

Πέρα από τα νούμερα και τα ρεκόρ ο Φριντέτ είναι ένας serial killer μπροστά στον οποίο έμειναν ενεοί ο Κέβιν Ντουράντ («ο καλύτερος σκόρερ του κόσμου») και ο Μπαράκ Ομπάμα («απίστευτο ταλέντο, μακράν ο μεγαλύτερος σκόρερ στην Αμερική»). Αραγε ο καλύτερος σκόρερ της Αμερικής και όλου του κόσμου θα είναι τέτοιος και στην Ευρωλίγκα;