Σπέκουλα στη βρεγμένη γη

Γίνεται κι αυτό. Μπορεί κάποιος να εκμεταλλευτεί πολιτικά κάτι διά του εξοστρακισμού της πολιτικής εκμετάλλευσης. Να σπεκουλάρει ξορκίζοντας τη σπέκουλα. «Αυτές οι στιγμές δεν είναι για πολιτική εκμετάλλευση», είπε ο Αλέξης Τσίπρας. «Τουλάχιστον εγώ δεν θα το κάνω ποτέ». Αν δεν υπήρχε αυτό το ψήγμα ειρωνείας, το κόμμα θα ακουγόταν σαν ηχώ: «Ελπίζουμε, αυτή τη φορά, η συζήτηση να γίνει με σοβαρότητα και νηφαλιότητα, χωρίς τις πολιτικές σκοπιμότητες που ζήσαμε σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν» λέει στην ανακοίνωσή του. «Αλλωστε, η Χαλκιδική, ως γνωστόν, δεν βρίσκεται στην Αττική, οπότε, ευτυχώς, αυτή τη φορά δεν θα ρίξουν στον περιφερειάρχη το ανάθεμα των ευθυνών για τις χαμένες ζωές».

Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσει εκείνες τις φορές, όπως συνέβη στις πυρκαγιές του 2007, που το κόμμα έχανε την απαιτούμενη σοβαρότητα ναι νηφαλιότητα και εξέφραζε «την οργή του γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ προφυλαγμένη στις κλιματιζόμενες αίθουσες του Μαξίμου, διέθεσε τις ελάχιστες δυνάμεις του ήδη διαλυμένου κρατικού μηχανισμού για τον ένα και μοναδικό στόχο της, την εκ νέου νομή της εξουσίας». Ούτε πως ο ίδιος ο Τσίπρας κατηγορούσε τότε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πως «απαξίωσαν συστηματικά το περιβάλλον για να εξυπηρετήσουν οικονομικά και μικροπολιτικά συμφέροντα και τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω στην καμένη γη».

Χρειάζεται, όμως, τώρα που η γη δεν είναι καμένη αλλά βρεγμένη, να σταθεί κανείς στον εξοστρακισμό της υποτιθέμενης σπέκουλας. Θα ήταν άραγε σπέκουλα να επισημάνει κανείς πως από την πυρκαγιά στο Μάτι δεν τέθηκε ποτέ σε λειτουργία το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης; Θα ήταν σπέκουλα να αναρωτηθεί ποιες ευθύνες μπορεί να βαραίνουν έναν κρατικό μηχανισμό που παρά το υψηλό τίμημα των δυο φυσικών καταστροφών, μίας στη Μάνδρα και της άλλης στο Μάτι, εξακολουθεί να δείχνει μακάριος; Και δεν είναι πολιτική εκμετάλλευση να ξορκίζει την πολιτική εκμετάλλευση εκείνος που είχε την ευθύνη της διακυβέρνησης έως πριν από λίγες μόλις ημέρες; Να βγαίνει από το κάδρο και να αποποιείται τις ευθύνες του με το τέχνασμα της μεγαθυμίας σε εκείνον που ανέλαβε την κυβέρνηση μόλις μία ημέρα πριν από την καταστροφή;

Μπορεί κανείς και χωρίς υπερβολικές δόσεις καχυποψίας να υποθέσει κανείς γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του απέφυγαν τόσο εύκολα τον πειρασμό της πολιτικής εκμετάλλευσης. Μπορεί να φανταστεί πόσο παράταιρη θα ακουγόταν η απόδοση οποιασδήποτε ευθύνης σε μια κυβέρνηση που ορκίστηκε μόλις 24 ώρες πριν. Πόσο κωμικά ανόητο σε μια τέτοια τραγωδία. Να όμως που δεν απέφυγαν τον πειρασμό. Με την πολιτική εκμετάλλευση δια του εξοστρακισμού της πολιτικής εκμετάλλευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε σπέκουλα στη βρεγμένη γη.

ΚΛΙΜΑ

Αν η μία αλήθεια λέει πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκμεταλλευτείς κάτι που δεν έχει αντικείμενο εκμετάλλευσης, η άλλη λέει πως δεν εκμεταλλεύεσαι κάτι που θα υπηρετήσει τον αντίθετο από τον στόχο που έχεις θέσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με άλλα λόγια, βρίσκεται ακόμη σε προφανή αδυναμία να εκμεταλλευτεί πολιτικά μια καταστροφή που θα οδηγούσε αυτομάτως στις δικές του ευθύνες όχι μόνο γι’ αυτήν, αλλά και για τις προηγούμενες καταστροφές. Το είπε και ο πρώην πρωθυπουργός. Για όλα φταίει η κλιματική αλλαγή.