Ο Κλαπανάρας από τα Τρίκαλα

Στο ποδόσφαιρο, μ’ όποιον κι αν παίζεις, όσο ισχυρός κι αν είναι ο αντίπαλος, μία ελπίδα την έχεις. «Μπάλα είναι. Ολα γίνονται». Κι έχουν γίνει. Οσο φρούδες κι αν χαρακτηρίζονται κάποιες ελπίδες, είναι φορές που επιβεβαιώνονται. Μπροστά μας είναι το παράδειγμα. Σαν αύριο πριν από 15 χρόνια, η Ελλάδα κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Την Κυριακή ωστόσο δεν πρόκειται να γίνει κάποιο ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Δεν θα παίξουν μπάλα ΣΥΡΙΖΑ – Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα. Εκλογές θα διεξαχθούν. Στις εκλογές δεν παίζουν μπάλα οι αρχηγοί. Μπορεί να βγαίνουν μπροστά, μπορεί να αποτελούν την αιχμή του δόρατος των κομμάτων, αλλά όταν ανοίγουν οι κάλπες, παίζει μπάλα ο κόσμος. Στις εκλογές δεν ισχύει το «έντεκα αυτοί, έντεκα εσείς», που έλεγε ο Φέρεντς Πούσκας στους ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού στον δρόμο για το Γουέμπλεϊ. Στις εκλογές, πάντα κάθε φορά κάποιοι είναι περισσότεροι.

Παράσταση
Δεν είναι έντεκα εναντίον έντεκα το ματς. Στην προκειμένη περίπτωση, οι περισσότεροι είναι κάπου μισό εκατομμύριο ψήφοι. Απαξ κι όμως έχεις μπει στον χορό θα χορέψεις. Μέχρι τέλους. Δεν γίνεται να τα παρατήσεις. Ξέρεις ότι έχεις χάσει, αλλά δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά. Οπως ο ηθοποιός υποκρίνεται στη σκηνή, έτσι κι ο αρχηγός δίνει τη δική του παράσταση. Στην εξέδρα. Χαμογελάει, δείχνει αισιόδοξος, δίνει σάλπισμα νίκης, υψώνει τη γροθιά. Ο Αλέξης οφείλουμε να αναγνωρίσουμε είναι καλός ηθοποιός. Πολύ καλός. Δεν είναι λίγες οι μαμάδες και οι γιαγιάδες που ακόμα κόβουνε φλέβες. Το ρεπερτόριό του όμως έχει εξαντληθεί. Δεν έχει άλλους λαγούς να βγάλει από το καπέλο. Οσα είχε να πει, τα είπε. Οσα είχε να τάξει, τα έταξε. Τώρα πλέον δεν κρίνεται γι’ αυτά που λέει. Κρίνεται γι’ αυτά που έκανε. Και κρίθηκε. Το αδιέξοδο είναι προφανές. Και γίνεται ακόμα πιο εμφανές από την έλλειψη επιχειρημάτων.

Ανατροπή
Το ξέρει καλύτερα απ’ όλους ο ίδιος. Εξού κι έσπευσε να διευκρινίσει στην τελευταία του ομιλία στο Ηράκλειο. «Δεν κυνηγάμε ανεμόμυλους». Επειδή ακριβώς ξέρει ότι κυνηγάει το ανέφικτο. Και πώς κατά τον Αλέξη θα έρθει η πολυπόθητη ανατροπή; «Εφόσον ο καθένας και η καθεμία από μας καταφέρει να πείσει άλλον έναν να έρθει στην κάλπη». Μεγαλοφυές. Αν πιάσει το κόλπο, αν επιτευχθεί ο στόχος, το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ διπλασιάζεται. Οχι μόνο βγαίνουμε πρώτο κόμμα, αλλά αγγίζουμε το 50%. Θα μου πεις τώρα, το «δύο σε ένα» ανατρέχει σε σαμπουάν. Το «μία συν μία δώρο» σε πίτσες. Το «πληρώνεις ένα παίρνεις δύο» σε προσφορές σχετικά με εισιτήρια. Ο ένας ψηφοφόρος να προσφέρει άλλον έναν δώρο στο κόμμα πώς γίνεται; Οταν δηλαδή δεν τον έπεισε ολόκληρος Τσίπρας, θα τον πείσει ο Κλαπανάρας από τα Τρίκαλα; Και με ποια επιχειρήματα; Οτι έρχονται οι δεξιοί να πάρουν τις ζωές μας;

Κωλοτούμπα
Ο Αλέξης είχε πολύ χρόνο στη διάθεσή του. Τεράστιο πολιτικό χρόνο. Η μοναδική μνημονιακή κυβέρνηση που άντεξε τέσσερα και πλέον χρόνια. Ο κόσμος τον πίστεψε. Τον εμπιστεύθηκε. Τον ψήφισε. Τον ξαναψήφισε ακόμα και μετά την κωλοτούμπα του δημοψηφίσματος. Ο Αλέξης ήταν τυχερός. Βρέθηκε στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή. Για να εκφράσει το καινούργιο. Την ελπίδα για κάτι διαφορετικό. Ο Αλέξης είχε την ευκαιρία του. Που όσο απλόχερα του δόθηκε, τόσο απλόχερα τη σπατάλησε. Οταν πήγε χέρι χέρι με τους ακροδεξιούς των ΑΝΕΛ. Οταν έκανε τον Πολακισμό κυρίαρχη ιδεολογία. Οταν εργαλειοποίησε τη δικαιοσύνη. Οταν επέβαλε σκληρή φορομπηχτική πολιτική. Οταν απολάμβανε δωρεάν διακοπές φιλοξενούμενος σε ξένα κότερα. Οταν εν ονόματι της εξουσίας, συνεργάστηκε με τη Μεγαλοοικονόμου και την Παπακώστα. ΟΚ, οι άλλοι χρεοκόπησαν τη χώρα. Ο Αλέξης χρεοκόπησε τις ιδέες και τις αρχές της Αριστεράς.