Η κουλτούρα {LF}της ήττας

Το τάβλι είναι ένα λαϊκό παιχνίδι που κουβαλά μια μεγάλη σοφία όταν παίζεται από έμπειρους παίκτες. Η σοφία του έγκειται στο ότι κουβαλά μέσα του έναν ορθολογισμό που ξαφνιάζει για ένα παιχνίδι που παίζεται σε καφενεία. Οι έμπειροι παίκτες ξέρουν πότε να ζητήσουν συμβιβασμό για να μη χάσουν ένα παιχνίδι διπλό, βλέπουν τα πιθανά λάθη του αντιπάλου τους αμέσως μόλις γίνονται, συχνά μπορούν να επιτρέψουν μια διορθωτική κίνηση αν δουν μια αβλεψία του αντιπάλου που οφείλεται σε αφηρημάδα.

Αυτή τη σοφία δεν φαίνεται να την έχει ο Πρωθυπουργός σε αυτή την προεκλογική εκστρατεία. Οι τελευταίες του κινήσεις με αποκορύφωμα τη μονομερή άρση του εμπάργκο στο ΣΚΑΪ για τον εαυτό του ενώ πριν από λίγες μέρες απειλούσε με διαγραφή στελέχη του που θα εμφανίζονταν σε αυτόν, μαρτυρά απόγνωση παρά σταθερότητα απόψεων. Οταν έχεις  λοιδορήσει και κατηγορήσει ένα σταθμό, έχεις προσπαθήσει να διεμβολίσεις με θεμιτά και αθέμιτα μέσα το ραδιοτηλεοπτικό πεδίο και τελικά εμφανίζεσαι στον μεγάλο σου αντίπαλο κατά δήλωσή σου είναι μάλλον παραδοχή ήττας παρά προσπάθεια υπεράσπισης της πολιτικής σου.
Είναι αλήθεια ότι αυτή η προεκλογική εκστρατεία δείχνει να έχει τελειώσει πριν καν αρχίσει. Για πρώτη ίσως φορά τα τελευταία χρόνια το μόνο ενδιαφέρον είναι η έκταση της τελικής διαφοράς και το ύψος της αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος. Η απερχόμενη κυβερνητική παράταξη δεν μοιάζει απλά αποκαμωμένη, αλλά αδύναμη να αντιτάξει μια σειρά πολιτικών επιχειρημάτων. Ο προεκλογικός της αγώνας περιορίστηκε σε υπονοούμενα, χτυπήματα κάτω από τη ζώνη μέχρι και τη διασάλευση της σταθερότητας επικαλέστηκε σε αυτή την προεκλογική περίοδο η κυβερνώσα παράταξη, εκείνη που θα έφερνε κάποτε τα πάνω κάτω στην Ευρώπη.

Μοιάζει ίσως λογικό για ένα κόμμα που από το 2012 είναι σε ανοδική πορεία και από το 2015 κερδίζει τις εκλογές να μην μπορεί να αποδεχθεί δύο εκλογικές συντριβές εντός του 2019. Και αν είναι η αξία του ηττημένου που δίνει δόξα στον νικητή, φαίνεται ότι η κυβερνητική παράταξη δεν είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί στις επικείμενες εκλογές ούτε τη δική της αξία.

Ο Στέφανος Καβαλλιεράκης είναι ιστορικός, Δρ Μεσογειακών και Ανατολικών Σπουδών (Πανεπιστήμιο Στρασβούργου)